3834 resultaten.
Liefdesspreuk
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.163 Laat de liefde mij nu vinden
Sterren, maan en zonneschijn
Moed en kracht mij te verbinden
Laat het thans de ware zijn
Laat mijn mooie liefdesdromen
Alle wensen op een rij
In en om mij samenstromen
In mijn hart en aan mijn zij…
Glas
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.004 Nooit was ik bang
voor de mooie stilte
Leegte rondom mij
gevuld met rust
Maar vandaag brengt
ze enkel vreemde kilte
Verdwenen de engel
Ogen niet gesust
Wie ooit een gast
in mijn huis was
jaagt mij nu
in vreemd gebied
Al waar ik in geloofde
verandert in glas
en maakt krassen
waar niemand ze ziet…
Nostalgie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Nu begrijp ik wat ze wilden,
Nu versta ik de vreemde talen
Nu loop ik door die oude straten,
die uit gewone stenen bestaan.…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
Wederzijds genoegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 klein
Vol met momenten
Die zo goed smaakten
Twee vreemden die gekomen zijn…
conform eigen wetten
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.737 zo vreemd als maar zijn kan
gaat sporend de strijd aan
verbreekt uiteindelijk de ban…
Wereldburger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
734 ben
in de verste verte
een vreemde toerist
en toch…….…
Nooit gezien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Een vriend van mij
Is gestorven
Opgebaard
En geborgen
Het is wel vreemd
We hebben elkaar
Niet echt gekend
Het is wel vreemd
Want hij heeft me
Nooit echt gezien
Ik wist het nog niet
Tot zonet
In de krant terloops
Werd opgemerkt
Ik hoorde hem vaak
Ik hoorde hem graag
De lach de traan
Goedhartig spontaan
Ik zal hem nog…
Aanvaarding
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Je was zo vreemd, zo stil.
Van een afstand,
keek ik naar jou.
Er was zo veel te doen,
dat kon ik wel...toen.
Na maanden vond ik jou pas weer.
Je leefde weer in mijn gedachten.
Ik hoorde weer jouw stem,
in lange donkere nachten.
Toen kwamen ook de tranen,
een nieuwe wereld ging toen open.
Een wereld vol herinnering...…
De blinde poëzierecensent (tanka)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 De digitale hoogbloei
is hem verbijsterend vreemd.…
Lief hebben in verschil
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
593 Elkaar te lief te hebben in elk verschil
verder dan de dood op de favoriete plek,
uiting van de kracht klinkt in ieders wil
gevoel komt voort uit een vreemde obsessie,
leidt tot in de aarde geploegde concessie.…
het glimpt van witte ogen
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
9.496 is eerst het duister zwart, vanaf
vandaag voelt dat ineens apart
het glimpt van witte ogen
in een heimlijk vlug gebaar
je voelt je wat bedrogen
spanning is goed merkbaar
de lichten zijn te fel
en kinderen luidruchtig
ze reageren veel te snel
want hun harten zijn onrustig
het is de geur van speculaas
van dennen en verwachten
de magie…
Wie maakt het me helder?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Is het soms letterkundige magie
wat dichters produceren aan excreten?
Vertel mij eens, wat is nu poëzie,
ik zou het alle donder echt niet weten.
Misschien is het een vlaag van agonie
waarin de dichter koortsig en bezeten
de strofen schrijft die louter door estheten
begrepen zijn als schone woord-chemie.…
Dagdromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 Met bezinning en de gloed dat langzaam intensief versterkt
leef jij voort in de geuren van magie dat het leven opwekt.
Elk rozenblad kent een specifieke ontlading van jouw creatie
zo kan ik dagdromen bij elk blad van jouw inspiratie.…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen en bedriegen
Met blinde ogen strompelt hij
die koning was en verloor
leven is genoeg, niets hoeft erbij
geen magie…
Alchemie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 ik was verliefd
op mijn atelier
hield van licht en
donker in vleugjes
magie en mystiek
ook van de vaten energie
die ik mocht gebruiken
met pigment en kleur uit de
boekenrij vol alchemie van
nader vast te stellen tijden
vaak waart hier de wereld
van hiernaast nog rond met
verbaasde ogen zonder mond
zij golven hun voelbare
muziek…
Wonderdokter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
530 'Magie komt van een doekoen, een mwandishi,
Een paragnost, een ziener of sjamaan
Maar 'n medicus die orthodox geneest
Is meer met lab en apotheek begaan
Schrijft een recept voor en hij injecteert
En houdt zich bij z'n eed en bij z'n leest
Hij prevelt niet, maar diagnosticeert,'
Zei grootvader, die dokter was geweest
Maar zij…
Heimwee
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.090 Oppervlakkig en niet echt
heimwee op de achtergrond
als iemand die constant tegen tranen vecht
lachend met een vreemde mond.
Met een andere klank ben ik gaan heten,
mijn naam is niet zoals voorheen
laat mij mijn moedertaal niet vergeten
in dit vreemde land zo alleen.…
Vertrouwd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Zij was mij glad vergeten,
Ik haar trouwens ook,
Leken wel twee vreemden,
Die elkaar vertelden
Over reizen naar vreemde verten,
En ook om de hoek,
Het was verrassend en vertrouwd,
Morgen zien we weer.…
Te Laat
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.431 Het is nog niet over fluistert zij
Ik heb je liefde nog altijd nodig
We hebben nog die kans
Haar hand streelt vragend mijn dij
Rillend onderga ik dit alles
Verstard kijk ik haar aan
Zie haar vreemd liefde bedrijven
Gepassioneerd is zij vreemd gegaan
En terwijl mijn lendenen verstijven
Doet geilheid verdoven mijn venijn
Dring ik diep verdwaasd…
ik schrei zachtjes
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
922 onaanvaard blijf ik vreemd,
blind hunkerend naar geloven
om een enkel mens
soms wacht ik, zoals dag op nacht
en sla wekkers stuk tegen het hoorspel
van mijn dromen
ik veeg ogen op het vroege raam,
de wereld zo vreemd in het vergeten licht
jij kijkt naar mij
in andere handen
en ik schrei bij iedere stap
glazen bloemen op je naam…
Vanuit Timboektoe
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
1.199 Vakanties zijn niet echt vakanties meer
Al zit je in Beijing of de Seychellen
Je kunt van overal je krantje spellen
En Gerrit Hiemstra horen over 't weer
En dat is hier waar ik ben je van het
Perfect als Harmsens laatste snelsonnet
(Als altijd: spits, met zwier, en met een crux
Marcel, bedankt voor meer dan honderd stuks!)…
Geweest
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.151 Waar jij me achterlaat
ben ik de schaduw die
wacht en
niet meer weet waarom
hij op
elke
vreemde
schaduw
wil lijken.…
Onderkennen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.179 dit universum is niet groot
amper meer dan
ik bij mij draag
vreemd was het
mijzelf niet te kennen
geenszins
het is enorm
veel meer
dan jou is aan te zien…
Misverstand
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
999 Is ’t vreemd dat er
nog steeds
oorlogen woedden?…
Weg
gedicht
2.7 met 22 stemmen
2.433 Wat een naam heeft, bestaat
ook als zij dood is of weg
naar een vreemd land.
Of helemaal niet weg
maar onzichtbaar
in een gesloten ruimte.…
De dromer
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.119 Ik ben een dromer…
Gelukkig in een illusie vol magie.
Daar in mijn droomland,
houd hij van mij.
Dat is meer dan fantasie.
Ik? Ik ben een dromer…
Dromend van een prins aan mijn zij.
In deze mysterieuze wereld,
beleven we de mooiste avonturen.
Wakker worden is er niet bij!
Ik? Ik ben een dromer…
M’n voetjes raken zelden de grond.…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
vertragischt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 ze haken zich Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango
het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist
te lang zwegen ze toen
praten nog kon…