15405 resultaten.
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
Nooit genoeg
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.667 als de morgen is gekomen
en gisteren zal zijn vergaan
dan ben ik met de zon vertrokken
dan ben ik ver bij jou vandaan
Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken
mijn arm 's nachts niet meer om je heen
het punt is gekomen je achter me te laten
vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen
Het is niet dat ik je er om haat
of omdat je er steeds…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
Goedemorgen!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Alle vreugde
juicht omhoog
vanwaar het is gekomen,
de zon straalt
in een gouden boog,
knoppen zijn opengesprongen.
Op deze mooie morgen
klinkt in mijn vreugdelied
de lof aan God de Schepper
door Wie ik zo geniet.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
Liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 De zon laat
haar bloeien
in elk hart.
Tot ze tot vlammende
passie verwordt.
Maar het mooist is ze ‘liefste’,
sensueel en teder als
een roos zachtjes tussen je lippen
als je kust met je hartendief.…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Nacht Engel
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.371 Van uit het beslapen bed
Zie ik jouw slanke silhouet
Mijn nieuwe liefde op het balkon
In het licht der opkomende zon
Je lange zwarte haar, slanke benen, ronde billen
De niets verhullende sjaal rond je slanke leest
Je ritmisch bewegen bij de romantische gitaar
Laten mij weten, je bent nooit de mijne geweest…
De Bron
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
734 God, de Heer, is onze levensbron
Zonder Hem is er geen bestaan
En alles zou in het niets vergaan
God, de bron, Hij is onze zon.
Die ons leven verwarmt en leidt
Alle dagen van ons leven
Hij wil ons Zijn liefde geven
En heeft ons van zonden bevrijd.…
Als wind-doorwaaid
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
665 Als wind-doorwaaid
en zon-doorschenen
de klaprozen te bloeien staan
dan grijpt ons
heel die tere schoonheid
tot diep in hart en
ziel weer aan.
Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.
Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
Met jou wil ik dansen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.234 Waar de sterren plaats hadden gekregen
van de zon.
Met jou wil ik dansen.…
zomer avond
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
696 De zon zakt langzaam in een gouden vlucht
weg achter gindse bomen;
reeds heeft de koelte van de avondlucht
haar rechten hernomen.
De laatste stralen op het veld
trachten te ontkomen,
zij worden echter uitgeteld
en hun krachten hun ontnomen.
Aan de einder wordt het laatste vuur
gedoofd door de avondkilte.…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
Diep van binnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Gevoed door de bron
schijnt de zon nog feller
geuren de bloemen dieper
kloppen onzeren harten sneller
Onze twee-éénheid
die geleidelijk is ontstaan
groeit iedere dag dieper
dat kan niemand zijn ontgaan
Vol verlangen
heel diep en intens
was het jij die mij riep
mijn allergrootste wens
*…
Verjaren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.611 de kalender was al vele jaren niet afgestoft
vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang
op het raam tikte de tijd, een te lange tak
die had weten te ontsnappen probeerde het
steeds opnieuw
uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon
haar ten dans vroeg
stilletjes kroop de prille lente naar binnen…
Met scherp venijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
579 ik zag
de bui al hangen
dreigend donker
het regende nog niet
maar je ogen
bliksemden
lippen vormden
stormen vol verwijt
je stem
sloeg in als
donderslag en siste
na met scherp venijn
ontlaadde met
een furieuze kracht
je had het helemaal
met mij gehad
toen de tranen kwamen
ben ik gegaan omdat
er na een bui weer
zon en regenbogen…
barenstijd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.222 oneindigheid
als ik door lichte drang gedreven
langs haar navelstreng van ragfijne stralen
een weg naar buiten zoek
naar het bruin van de aarde
gunt de zon…
Zijn laatste roep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
754 de volgelingen
zijn ontzet
hun messias aan
het kruis genageld
zijn laatste roep
is een gebed
pas toen een lans
de zij doorstak
dood zijn tekens gaf
is hij gehaald
gewassen en gebalsemd
in het graf gelegd
maar hij is teruggekomen
heeft zijn lichaam
meegenomen ter verrijzenis
vader zoon en geest
wij vieren de hereniging
in het zalige…
Stemmen
gedicht
2.3 met 90 stemmen
29.781 En dat dan de stem van mijn zoon
mij roept met de stem van mij
met de stem waarom ik roep.
---------------------------------
uit: 'De tweede Ronde', 2001.…
LED
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.799 De lampen mogen niet meer
Maar wel een enkele peer
Met een acceptabel wattage
De led is nu wel ingezet
Zodat de kinderen die nu net
Op de wereld zijn gezet
Niet worden geplet
Door onze foute inschatting
Van de gloeilamp
Want de zon moet blijven schijnen
En de ozon moet omlaag
Dus als de O eraf is, is mijn vraag
Gaat dan de ozon wel…
Mist
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Daar...even laat de zon zich zien
door een miezerig mistgordijn
en de hoop,dat er toch misschien
deze dag nog enig licht zal zijn.…
Terug naar Andreus
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
709 En het licht blijft maar stromen,
en de liefde blijft komen
in het oog van de mooiste,
in het hart van de zon.…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
819 Geniet van kleine dingen
zoals de kleur en het licht
van prachtige kou en warme zon
want, je bent nooit echt alleen.…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…