7969 resultaten.
Jij neemt me
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.967 Jij pakt me
neemt me
bevrijdt me
jij kust me
streelt zachtjes mijn ziel
Jij waagt
geeft je hand
je arm
je been
jij ligt
met rozen om je heen
op een groot bed
Daar waar de liefde altijd wordt bedreven
en er kunst wordt gemaakt
en gedichten en liederen worden geschreven
Daar waar talrijke vrouwen
hun benen opendoen
smachtend naar…
Mantelzorg en het flatje!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 “Ik ga nu naar een flatje
dan naar m’n doodsbedje
dan in een lijk-kist”
zo voelt het nu ze
een klein appartement
hebben gevonden
het grote huis, te groot
is verlaten, kinderen weg
man dood, te eenzaam
ik slenter nog eenmaal
door de huisruimtes
van verleden leven & dood
soms voel ik iets of wat
ook in mijn donder, ziel, hart
mijn…
Leven vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Zacht zuchtend en zoemend zingt mijn ziel
alleen al ‘t noemen van jouw naam zet aan
het denken beheerst en brengt mij in beroering
een wenteling weifelt in het warrige wiel
en roffelt ritmisch het melodisch membraan
daten brengt mijn lustig leven in vervoering
welke kant moet ik kiezen voor mij als -fiel
wat is voor mij waardevol en waar…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 mijn
rubberen sokken in deftige graffitikamers
en onder de bloeiende moerbeiboom zing ik
over een vurig verschiet in kleuren
als herfstbladeren, terwijl de gnomen
alles weggraaien, vergeet de eerste drukken
in het antieke kastje niet, achter de rode
gordijnen, want, zo is het ook nog eens
de boeken in mijn hart, de waarheden in
mijn ziel…
Courtisane
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ...Lonkende pracht in glorie der Perzische,
als een gevangene-eis voor vrijheid
In een oogwenk even subliem de prelude,
van een nooit gesproken zwoelheid
Robijnrood van lippen schittert en zwijgt,
vreemd om het onbekende te plaatsen
De ziel nieuwsgierig door afstand geneigd,
in stijl al begonnen compromis te geven
Courtisane met wit geweten…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik huil
in dit romantisch klassieke stuk gaat
het wenen nooit heen
het blijft maar komen
en raakt het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf
weer tot faam
macht in rijm, wel
of niet verjaard in
strikt of los verband,
een golvend stem
die haar ziel…
En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 het is stil om me heen
verdiept in wat er in mij , en om mij heen gebeurd
raapt mijn ziel wijsheid uit het Woord
we zijn hier op aarde voor een korte periode
met een doel, terwijl de wereld woel
en soms krijg je een schaapje van de kudde op
je hart gedrukt
waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed
is een grote kracht…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Steeds sneller gevangen in
de jaren, nestelt melancholie
in de versleten kaders van de
ziel, raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
Gouden tonen vloeien weg als
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodieën, die z'n tijd
en tonen verzwijgt, verrukt was
van het fluwelen tokkelen op
de snaren van het beminnen.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de
mistroost van mistdruppels overleefd
in het perspectief van een gevoelsverschil,
verwachtingen die geen twijfel overlieten, de
ingeslagen weg van onkwetsbaarheid viel stil,
een grijze droom wat zich voorzet in een gedicht
dat maar niet komen wil in de matrix van de ziel…
IK VOEL ME CELLO
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 haar toon
is de mijne
haar stem is die van mij
ze omarmt ze troost ze verwarmt
ze weekt en trilt de mijne los
zo heel gewoon
met haar gevoelige klanken
het klinkt of het haar ziel is
de aller diepste levenskern
opgeroepen door het strijken
van haar snaren
bewogen maar toch ook ferm
kan ook ik de roering van mijn
gevoelens ontwaren…
Van God los.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Mijn ziel blijft bewondering ook verwondering voor al dat overtreffende
Bedanken blijf ik doen; hemel aarde sterren heelal en al het ademhalende
Hij leidt zijn schaapjes door dik en door dun
Ik hoor bij zijn kudde en volg trouw het gerun.
Het is best veilig...…
Koetjes en kalfjes
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 weer rond de goeie herder
de goeie koeienherder van het land
van weidemelk en honing en zo verder
hij melkt de koeien tot hij niet meer kan
Ziedaar de koeien languit in de stal
amechtig en in katzwijm voor het aambeeld
en mill de melker denkt in elk geval
dat geen der dames zich bij hem verveelt
Ziedaar de goeroe, herder van hun zielen…
Leliebloem van het schoon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 O zoete zachte schone Mensen-Zoon
leliebloem van het eeuwig schoon
vervul mijn ziel met hemelse spijzen
water uit de bron dat op doet rijzen
Een vrolijke fontein diep van binnen
met wijn bemorst tot in de diepe zinnen
het genezende brood uit de hemelschoot
toegerust met een lied: een scheut de loot
uit de tronk van Isaï opgestaan uit…
Elke dag vrij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Wat voeren wij beloofd samen uit met vlijt
maken wij werkelijk van de komende tijd
dulden we met ons empathische hart en ziel
nu vrij zijn ons na 5 mei meer en meer beviel.…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Het meert aan uit de geschiedenis,
wolken schaduw ebben voorzichtig
weg in flarden mist als vloten
zich traag voortbewegen door de
polders langs het opgejaagde pad
zover men het ziet, ware een bestemming
in de overspoelde ziel, het onbekende
ons komt halen op het ijkpunt op het
kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Onze geprezen ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd…
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 Ik treur om de liefde die mij heeft belogen
en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen
maar twijfel en angst kon ik moeilijk verteren
harde krassen legden schaduw op mijn ziel…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 O lief mijn lief, het was een mooie zomer
de bonte kleuren doven langzaam uit
De wereld wordt voor mij steeds monotoner
en nog wat witter wordt mijn witte huid
En ook al kunnen wij nu nog maar even
elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
in wie jij zelf geworden bent met mij
Ik hoor jou zacht in huis…
De jaren van mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De jaren van mijn jeugd lagen vergeten
op bladzijden, dag na dag geschreven
de tijd liet zich niet lenen tot het lezen
tot de ziel zelf weer tot mij kwam spreken.
Zij kende nog ieder woord, iedere zin
die ik vergeten was; sprak zij weer in
zo kregen zij een tweede kans op leven
na jaren in de kast, onbelangrijk te wezen.…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 De trotse dag loopt op z’n laatste halmen,
begraaft de aardse vuilnis achter zich, laaft
zich aan de dramatiek van de hemelnacht, breekt
in kristallen splinters van het sterrenstof , verlicht
deemoedigheid als transcendente ziel in elk gedicht.…
Kinderen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
475 De kilte trekt aan me
Wil me meenemen naar de eeuwige stilte
De koelte in de diepte
Geen geschreeuw, geen omgevallen zielen
De stemmen verstomd
Het licht gedoofd
Maar mijn leven moet geleefd worden
Ik ben nog lang niet klaar
De blijdschap en de dood zullen volgen
Vandaag…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
mijn dochter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 dochter was 12 en had haar eerste rijmgedicht geschreven
Ik had het niet verwacht of gedacht
Ik had haar daarvoor niet in staat geacht
Het was prachtig en met fantasie en realiteit doorweven
Ik had haar toch een stukje van mij meegegeven
Voor een moeder zijn heel kleine dingen
net als 2 gelijke gouden ringen
Die aan elkaar met hart en ziel…
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in mijn stem
huis ik,
draag daar d' intimiteit
voor ieder die bereid is
te horen wat ik fluister
het is vaak zacht van aard
zelden mooi, als ik zelf luister
maar ruis verspreidt echter wijd
en kluister ik
klanken binnensmonds
en botsen dan in volle vaart
tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte…
VOOR HET LAATST
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.637 Frisse bloemen getuigen van leven
in een kamer waar de dood angstig spreekt
doch de ziel is reeds van alle leed ontheven
als het lichaam zich aan de aarde geeft.
Een boek waarin woorden van troost geschreven
voor wie na mij komt en ze leest
en vreemd in deze kamer is hier het beleven
of ik in de nabijheid van het namaals zweef.…
AANDENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Zelfs planten, dieren en rotsen zoeken
het spel, waarbij de koudste ziel ontbrandt.
Aan onbekende, verloren klanken
hebben de kunstenaars der vroegste tonen
hun onwankelbare naam te danken.
Beeldhouwers- en bouwmeestersroem mag tronen
binnen zakelijk woord, over schoolbanken,
blijft tastbaar gezeten tussen mensen wonen.…
Stroboscopische enclave
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
724 werden onze
hersenen getriggerd
tot vrij spel
weg vielen
alle beperkingen
ongecontroleerde
contacten
deden ons zonder
enige coördinatie
spastisch bewegen
pas toen
de hemel
viel en wij
prikkelarm
terugkeerden
naar normaal
stelpten wij bloed
dat we
vergoten hadden
op de weg van
onwetendheid
die ervaring
geeft maar je ziel…
d-day diehard
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Ik ben de oudste 20th century
fox
De diehard van de laatste Mohikanen
Van Yankeesoldiers en Amerikanen
Die met geallieerde troepen kwamen
Kanonnenvoer geland op
Franse rocks
Vlak voor de nazitanks op
Frankrijks kust
Een broekie nog van amper twintig jaren
Kwam ik in amfibieën aangevaren
De omgekeerde weg der Founding fathers
Wier ziel…