Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Sneeuw

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Op een veld zo ver dat niemand kent ging een kleine blauwe vogel dood bij het vallen van de nacht, koud zo koud Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou zaaide de hemel sneeuw zonder geluid, hoog zo hoog Een man is op weg gegaan naar huis of geluid van een onbekend dorp hij droeg een sluier, wit zo wit En tenslotte toen de ochtendzon…
Kaneko Mizusu22 november 2002Lees meer >

Liefste

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.767
Ik zou je waarschijnlijk voor mezelf houden, Langs wegen voeren heel erg ver vandaan... Anderen die ook van je willen houden, Die ook dichtbij je willen staan... Je bent zo vrij, zo ongebonden, Zo schoon als 't mooiste plekje in het bos... Ik ben bang dat nu ik je heb gevonden, Er nog iemand naast me staat in het mos...…
R v/d Sluis22 november 2002Lees meer >

George is dood

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.405
Vol passie liet hij zijn gitaar gieren en janken, te ver weg om hem toe te juichen en te bedanken. Bedanken om alles wat hij me heeft gegeven, ik die nog aan 't begin stond van m'n leven. Ik denk aan je, al ben ik nu volwassen, groot, dank je George, ook al zingt de zanger ... "George is dood".…
Jos Witteman13 december 2002Lees meer >

Verzegeld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
De ballast, de harde beklemming stinkt als een gezwollen lijk in de brede stroom, ver van de zerken.…
Wimper9 januari 2003Lees meer >

Fire&rain 2

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Denken aan jou, zo stil nu, zo ver weg, zo weinig in muziek, zo veel in kinderen die blinde aandacht vragen... Teugelloos geloven dat ook jij je ogen dicht hebt en in het roze van je schelpen mij kunt zien: wat is er bitterder dan deze ogentroost? Wat is er bitterder?…

Jouw ogen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Geen vers tipt aan jouw kijken. Ik schrijf over dat eindeloze blauw, over het oplichten van de einder als het weerlicht zoals toen die middag jouw iris in mijn blik geweerlicht heeft...…

Het Zilveren Kruis

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Er is ruw aan gerukt je ruikt nog de geur van vers verdriet - geen wonder - je ziet de rauwe kleur van rood de pijn erin gecapitonneerd op zijde bezeerd door venijn lagen de jaden jaloezie, de zalmcamee met de zoute ogen en al haar galgouden ringen, een robijn, het oog van een zwijn en het smalensnoer dat niet meer kon zingen.…
Miranda Mei10 februari 2003Lees meer >

AdaMelk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
De koude messen snijden kil door een gestolde melk Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt Stil, doch week geknepen Dril de verse room – drink uit de moederkelk Gespeende verlangens sijpelen over De buik als gouden boterberg Bedekkend de bron van zuivelheid Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit: Och arme mocht gij…
Aam I Creatin10 februari 2003Lees meer >

Binnenin

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Op het binnenste waar hiërogliefen staan, als straten van oude steden, gebrand op een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm, in barnsteen, vergleden tijd op tijd, en van mezelf beelden die ik buiten de tijd ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed dat kruipt en warmer wordt.…
Oliver11 februari 2003Lees meer >

vriend zijn

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.998
Je liet me zien hoe een vriend kan zijn jij liet me lachen zonder pijn Jij was mijn zonnetje in donkere dagen Terwijl ik maar zat te klagen In moeilijke tijden was je er voor mij Ook al was je ver weg, je stond aan m'n zij Maar die tijden zijn er niet meer en dat doet zeer Ik dacht...…
vlindertje12 augustus 2002Lees meer >

Zo meen ik dat ook jij bent

gedicht
3.4 met 168 stemmen aantal keer bekeken 54.555
zoals de koelte 's nachts langs lelies en langs rozen als wit koraal en parels diep in zee zoals wat schoon is rustig schuilt maar straalt wanneer ik schouwen wil zo meen ik dat ook jij bent als melk als leem en 't bleke rood van vaal gesteent of porselein zoals wat ver is en gering lang vergeten voor het oud is zoals een…
Jan Hanlo1 oktober 2025Lees meer >

En de ontlokene, de rozen . . .

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Het glorievolle openkomen, dat vers nog en ontkiemensnat, het voelt zich alree afgenomen en moe en welhaast stervenszat. Geboorte en dood, o wonderbroze afgrenzingen en naast elkaar, verval gelegd in schoonste blozen, waar zijn de rode rozen, waar? –…

Leeg

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.364
niet meer of ze lekken) (Een deuntje tracht met dof geluid voorbije sferen te behouden) (Het tapijt zal nooit meer vlekken Geen gestoei meer op haar huid) (Boven verliest speelgoed zijn felle kleuren in de kast) (Gereedschap in de schuur mist het eelt, zijn hand, zijn tast) Zijn huis is leeg zijn wereld is zijn huis Godvergeten ver…
Jeroen Zwaal22 augustus 2002Lees meer >

Bewogenheid

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Chaos binnen stelsels de grond zonder voeten dezelfden gezweefd en opladend in rookpluimen ondersteunen zij de illusie en brengen ergens ver vandaan als in macabere dimensies overgeleverd brandt het steunpunt rijp de boodschappen zij van doden opslaan en zij het lang te hebbende gevoeld innemen: aan hun blanke zolen opgelopen natuur en de…
Menno Wester6 september 2002Lees meer >

WIT EN ZWART

poëzie
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.245
Zo wit is ze als de snee, die, vers gevallen over ‘t wintergers, te blinken ligt; met vlekken, die, zwart alzo de rave, of wel nog zwarter, in heur sneeuwwit vel gemingelmangeld, blekken.…

Angst

gedicht
3.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 23.159
Een S.O.S uit een ver paradijs. De voorhang scheurt. Je schrikt van het gezicht. Doe dicht je ogen. Raak niet van de wijs. Tart niet de woordeloze bliksemschicht. Bepaal je tot je e's en o's en ij's.…
Gerrit Komrij1 september 2025Lees meer >

Ritueel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Als buren voorjaar denken hun wielenwagen wekken uit zijn winterslaap maakt hij langzaam hoge poten op een krappe parkeerplaats Hij gaapt, hebben en houden binnengedragen, schoenen uitgesloten voor de deur ‘ver weg zeker?…

Zinloos geweld

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
En geeft het teken: dit gaat te ver, STOP! De angst te beklemmend, geen vin verroerd… massaal Hoezo “samen sterk”?, ieder spreekt zijn eigen taal Opnieuw een slachtoffer van zinloos geweld… Of van onze angst? dát wordt ons nooit verteld.…

Nauw zichtbaar wiegen...

poëzie
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.576
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht Als parelmoer, waar iedere tint vervliet In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht! Want alles is bij dag zo innig niet. Alle geluid, dat nog van verre sprak, Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat Al zacht en zachter - alles wordt zo stil...…
Willem Kloos7 september 2024Lees meer >

Stoorzender

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Je kunt het wel blijven proberen, maar ik heb je liever ver weg van mij. Onbekende waar ben je toch mee bezig? Ik vind het wel een beetje laf Maar des te meer jij er heen draait, des te meer draai ik me ervan af.…

Ween niet

hartenkreet
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.260
Nee, ik ben niet ver. Ik ben daar, aan de andere kant van de weg. Zie je, alles is goed. Je zult mijn hart opnieuw ontdekken En er tederheid terugvinden. Dus droog je tranen en ween niet, als je van me houdt...…
augustinus23 oktober 2004Lees meer >

Krachtenspel

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.100
krachten botsen als een grillig lot brengen mensen samen en uiteen schuilen diep en vluchten ver zoeken naar de levensbron jalousie en ijver maken tongen los het oog ziet slechts een deel kent niet de ruime blik van verre horizonnen maar slechts een blinde vlek die groter wordt verdwaalde scherpe zinnen snijden door de eeuwen heen niet…
batsie23 oktober 2004Lees meer >

Vol van ruimte

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.071
staat even stil Binnen een jammerlijk besluit Geredigeerd, gereduceerd Op dit volgeschreven vel Laat de ruimte zich beschrijven Verspreid ik hem en mij Te kort gedaan, dat wel ‘O mensen, ik zie zoveel Jou, haar, hem en hij daar verderop En ook u meneer En uw glaasje bier op een voetje Met nootjes op een schaaltje En uw gedachten ver…

Bijverschijnselen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Te ver klonk als hier. Regen sloeg de ruit, kinderen tekenden zonnen. Warmte aan het bed. Slechts één verpleegster, wisselend van verschijning, deed haar lieve werk. Geen twijfel meer. Thuis. Stralende bonte bloemen, een versierde stoel,.…

ZOUT HOUDT

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.150
Als de slakke komt gekropen, Hier en ginder, door het huis, ’t Is al met haar slijm bedropen, Niet een kamer blijft er kuis; Maar de middel is te vinden Om het vuil, het lelijk ding, Op te schorsen, in te binden, Dat het niet te ver en ging: Men behoeft maar zout te krijgen Dat men op zijn leden strooit, Straks zo zal het neder zijgen, Als…

een van hen

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.144
ik loop hier telkens tegenaan en wens mijn zusters naar de maan na zoveel keer haar kop gestoten en verkrampte kippenpoten begint ze zich iets af te vragen waarna het traag begint te dagen ik heb een kop en ik heb veren misschien moet ik wel concluderen dat ik niet veel anders ben uiteindelijk ben ik een van hen…

Jouw heerlijke lichaam

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.158
O, wanneer ik naar jouw lichaam zie dan kunnen slechts mijn ogen glijden vanaf je kruintje tot ver voorbij je knie en laat ik mij door schoonheid leiden O, wanneer ik al je heerlijkheden zie dan kan ik daarna uren zitten dromen over geleidelijk weggegleden lingerie welke bij je enkeltjes is neergekomen O, wanneer ik jou dan nogmaals zie…
Ton Rijkers16 november 2004Lees meer >

Alvorens hij jouw naam zou noemen

gedicht
3.1 met 57 stemmen aantal keer bekeken 24.715
Je vogelhoofd, warm proselein, dat in mijn handen nog zou breken verkleurde in okeren schaduwen De vreemde toon van een ver land. Zo bloeide je, ineens heel pover, nog naakter uit dan een magnolia Sliep je met blauwe lippen in een al veel ouder eenzaamheid. Je hield nog een geraamte over en knoken, duidelijker dan leestekens.…

De school

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.458
Het geluid droeg ver vanuit de school. Vooraan de straat klapte het met dubbele spoorslag langs de huizen omhoog wanneer wij juichend uitgingen. Het moet iets van vuurwerk zijn geweest. Ik weet er niet zoveel meer van.…

Voorzichtig woelt de advent

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.637
Voorzichtig woelt de advent met zachte hand de beelden los, uit een ver verleden, van alle pijn gezuiverd door de tand des tijds: verlangen naar het heden van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht in van koude ineengekrompen dagen.…
Guus Martens19 december 2004Lees meer >