10627 resultaten.
Natuurlijke omhelzing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 De landschappen zijn nog te mooi om niet te zien
wellicht kan ook ik weer echt wandelen bovendien.
Ik wil de natuur nog om mijn hals gaan dragen
iets anders behoef ik leven nu nog niet te vragen.
Kijk hoe mooi het gekleurde blad immers ooit
haar oorsprong ook uit goede grond had ontplooit.…
Ochtenddroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 geen zon
vlak wit daglicht
dat me verplicht
alles te zien
te boren door de lagen
van wat daglicht
niet kan verdragen
een kevertje
balanceert op de horizon
nerven in de blaadjes
sprietjes van het gazon
doorzie de praatjes
sms-toetsen
op mijn telefoon
vervormen gewoon
wat ik wil zeggen
tot rare woorden
ik heb ze door
een meisje op tv…
Eikenprocessierups
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 rood-witte linten
om de stammen
we zien ze
weer hangen
busjes
met op het dak
een hoogwerker
in een wit pak
zuigt hij
de rupsennesten weg
of spuit hij
met gif alles dood
de rupsen
maar ook de rest ?
nestkastjes hangen
koolmezen vangen
veel rupsen weg
maar niet genoeg
rupsen indammen
met beleid
en behoud van
biodiversiteit.…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Om zichzelf weer helder in
een ander daglicht te zien?
Ligt waar de reis hem brengt
een voelbaar contrast misschien
dat hem dieper inzicht schenkt?
Zichzelf weer doet vinden?
Ooit keert hij weer
naar het land dat
hij destijds verliet
met dat wat verloren was
tezamen hand in hand…
Vogels onder elkaar
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.187 Hoe hoger je vliegt
des te harder je valt
zei de spreeuw tegen de merel
die net het avondlied had gezongen
heb ik de zee
het land zien veroveren
en het land opnieuw de zee
zei de merel tegen een meeuw
die over de oude stad vloog,
wat ga jij vanavond eten?…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
Geestje spelen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
438 open gemaakt om
de hemel te vinden
we waren kinderen
als wij ons verveelden
gingen we geestje
spelen omdat dan
alles mocht en kon
maar wij werden
bedrogen door
volwassen ogen die
ons manipuleerden
om stilte te gaan leren
toch braken wij in
onder hun blikken
spraken wij zonder
stem en te stikken lieten
zomaar onze zielen zien…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar wat ze vooral liet zien…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?…
Wonderbaarlijk wonderlijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Zien, hoe stroming stroomt.
Weten, hoe ons aller leven,
zonder weten leeft.
Dichters dichten.
Wonderbaarlijk.
Wonderlijk.
Gewoon.…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Kom binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik…
Publieke geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Dromen vertellen een waarheid
die je nog niet weten wilt, maar
op een divan kun je vrijuit spreken
tot een buitenstaander
die jou begrijpt
en jouw geheimen uitlegt
die iedereen kan zien
en velen fluisteren
er schande van
Rijkdom wordt verspild, en
wie er iets van zegt, krijgt klappen
in dubbeltaal en verdwijnt als straf
voor zijn…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach weer eindeloos
spelen met de magie die
zovelen zien…
Ondenkbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Leer ons zonder zelf te denken,
ondenkbare wonderen zien.…
Wat gebroken is helen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Zien, dat onvoorwaardelijke liefde,
eenzaamheid verdringt.
Zalig zijn zij en hij ...
die zichtzelf hebben aanvaard.
die gebroken kinderen helen.
die troosten met hun hart.…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Roepen adieu vader en moeder
mijn andere dierbaren ook gelijk,
tot ziens zuster, echtgenoot en broeder
ooit maak ook ik deel uit van het Hemelrijk.…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 ik heb je
de kleuren
laten zien
uit een veelvoud
van pigmenten
streel penselen
rond en plat
waar hard en zacht
reflectie geven op
het dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 ik heb ze
zien spelen
de kleine orkesten
niet alleen hoempa
maar ook kamermuziek
voor een uitgelezen
publiek of in de zaal
naast de bar waar
dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen…
Fietsen voor energie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
715 Dan bedenk ik me ineens bij toverslag
stel je voor dat er geen stroom aanwezig was
je moest fietsen, draaien, lopen desnoods
om voorzien van opgewekte energie:
Te zien wie er met je aan het appen is?…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.
Angsten veranderen in moed.
Ook haat in verwonderd goed,
wanneer alle ramen openstaan.…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Mijn wereld hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas…
Wrijvingsloos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 met zacht
en rond had
jouw lach een
levenslang
verbond gesloten
zonder duwen
en stoten samen
naar de deal die
is afgesproken
in alle openheid
zo hebben ook
jouw ogen in
alle harmonie hun
eigen keuze voor
bepaalde kleuren
zij dragen in
weerkaatsen dezelfde
gloedvolle woorden
in alle emoties die
zij in contact laten zien…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ik heb jou de
mooiste stukjes van
mijn ziel gegeven in
de meest intrigerende
kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
704 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…