177433 resultaten.
Vastberaden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
483 Zwevende hartstocht
steunt in een duurzame droom
zonder heipalen.
Aquariumbos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
733 Je fietst er tussen leven en dood:
onder teder groen maar boven vale bladeren...
Dan opent zich
halleluja-ruim!
een vroeggeboren stadium:
je komt weer thuis.
Water klopt al in je oren,
je navel sopt, wier slaat
onaardig tegen je volgroeide ogen
terwijl het fietspad langs de beuken golft
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 ik reisde naar de eilanden
blind stof aan de voet
over geschakelde vlekken aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
...
Binnenbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Duizenden foto's op talloze
Sticks in ontelbare bestanden,
Niet één blijft me bij -
Binnenbeelden die zonder tussenkomst
Van virtuele macht zijn opgeslagen
Zijn de ware beelden -
Niet één is overbodig.
Uitgezongen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 de juiste woorden te vinden
lijkt een onmogelijke opgave
nu jouw stem stilvalt
beantwoordt de zon
de meest onzinnige vragen niet
hult ook zij zich in stilte
de lijster ja, zij zingt luidkeels
' jij was zo mooi, jij was prachtig
maar jij hebt strijd nu gestreden '
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 De haargroei van een man geeft wel te denken
Bij zijn geboorte is ie meestal glad
Da’s makkelijk voor in het babybad
De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken
Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenke...
Alleen met hen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 De God die ik heb geschapen,
is een goede god.
De Godin die mij heeft gebaard,
is een heilige godin.
Hij heeft me kracht gegeven.
Zij heeft mij gemaakt,
tot wie ik ben.
Zij zijn het tot wie ik bid.
Zij zijn het die mij troosten.
In angstige, eenzame uren,
praat ik alleen met hen.
Onvervalste blueszanger
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 (voor Thé Lau)
Na twee-en-zestig jaren in de mangelmolen
dacht God, laat hem nu maar hemelen, hengel
hem nu maar op, want hij zit al veel te
lang op hete kolen, die lieve bengel.
Ik zat in een chic gekkenhuis toen ik jouw
'Blauw' over de radio hoorde en mij gezien
voelde, getroost voelde...
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 er is geen klarinet
die nog klagend huilt
als liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat d...
De Bergbries
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.006 De bergbries rilt door 't water voort
Dat rint door beek en rotsge spleet,
Mos groeit op blok en vochtge boord,
De varen wiegt, de spar stijgt heet
In zon: haar wortel, kronklend, schoort
De rechte stam, het naaldrijk groen,
En eik en beuk hun weidser dracht
In 't bos blinken en welk...
Schaal van Richter
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
660 De NAM, bij monde van hun persvoorlichter:
“Zelfs in geval van allergrootste pech
Komt men in Groningen nog best goed weg,
5 Wordt het nooit meer op de schaal van Richter.”
Voor Groningers staat hierdoor buiten kijf:
“Het wordt hier op zijn hoogst slechts 4.5....”
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.365 Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.
Wij tastten in het duister naar elkaar,
een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden,
en zijn niet dan elkanders nab...
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Stil is mooi als op het strand,
als op het snijpunt van je kijklijn
met die van de meeuw die uit niets
valt. Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is...
Over de leugenaar.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
735 De geboren leugenaar
Heeft vaak zijn leugen klaar.
Maar erger dan de mensen die liegen
Zijn zij die ons bewust bedriegen,
Die vertellen de halve waarheid maar.
Maar om een leugen te vertellen
Moet je wel de waarheid vast kunnen stellen.
Dood of niet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
957 Dood is gevoelloos dus zonder gevoel,
snap je wat ik bedoel?
Bestraling zorgt voor dood weefsel
en dat veroorzaakt pijn,
snap je dat ik niet begrijp
dat de dood zonder gevoel moet zijn?
Waterloo
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Lag te slapen op een veld
flauw glooiend omhoog
hoorde schoten en gekerm
van soldaten, geroffel
van cavalerie kwam naderbij
Was aanwezig, stond erbuiten
in een regen van bommen, granaten
en het bloed kroop rood
door het gescheurde ondergoed
uit de uniformen van soldaten,
in de stank van ...
binnen handbereik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
564 weerspiegel
in verrassende varianten
waarachtigheid
nodig me uit
om er te blijven
bij stilstaan
tot ik binnen handbereik
jullie als verhevenheid
durf neer schilderen
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Ik ben heel stil,
wat lamgeslagen
de lach ver
van mijn snuit geweken
'K had niet gesnapt,
dat ons goedmoedig plagen
door jou
als louter pesten werd ervaren
Ik voel me dom:
had beter moeten weten,
had immers zelf
een tijd geleden
iets soortgelijks
eens meegemaakt.
Juist ik,
die d...
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters...
In vloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 dit karkas, verdronken in de
maalstroom van mijn tranen
m’n wil verzonken in die vloed
je trok mij aan zoals de maan
trekt aan het getij. zie mij hier
staan tussen de scherven van geluk
van jouw gebroken beloften
en mijn verscheurde hart
Buffers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
669 Ik heb uren zitten zwoegen op een diep gekweld gezicht
starend in de holle spiegel onder 't scheren
want ik wou dat ook proberen: echt een larmoyant gedicht
om de vrouw waarvan ik hou te imponeren
Maar al wat ik produceerde was een komische grimas
met het witte schuim op kin en bakkebaarden
...
Een soort van noodzakelijkheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 De slaap heb ik al verschoven,
Alles gedaan in een poging
Om de kolos die depressie heet
Te bestrijden, haar uit te hollen
Waar ik maar kan -
Toch is de beste medicatie
De noodzakelijkheid om een maal daags
Regels op te schrijven die
Vanuit het binnenste ik
Naar boven wellen -
Het...
Labbekakken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 Het lijkt er weer eens op dat Hans de Boer
Te lang in het cafe is blijven plakken
Daar hoort hij: 'Bijstandstrekkers, labbekakken!'
Dus roept hij dat nu ook, want dat klinkt stoer
Gewoonlijk luistert niemand naar het ventje
Dus gunt u hem zijn mediamomentje.
Serene rust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 Geweest op plekken
omringd door natuurschoonheid
zonder toeschouwers.
put
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Altijd zat je in een diepe put
Terneergeslagen
Soms uit je eenzaamheid gekropen
Hopend op verbetering
De diepe put
Is te diep
Het was god die riep
Die stem van boven
Geloven
In iets of in niets
Hemel en aarde bewogen
Onvermogen
Sprakeloos
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
690 Toen de woorden niet meer wisten
hoe de klank hen had gekleurd,
gaf het redeloze ritme
tijd en ruimte aan terreur.
Hoe de taal nu is verworden
tot een daad van stil verzet
een onuitsprekelijk verlangen,
een bedroevend stil maar groots gebed.
Seizoenen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
572 Hij kon niet voldoen
aan haar verwachting
en steeg niet in haar achting
toen zijn keuze zo anders bleek
werd het winter in haar zomer
maar toen hij zijn eigen weg kon gaan
brak voor hem de lente aan.
Kattenvoer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
495 De oude kat is dood, het beest hield op met spinnen.
Hij was de lieveling van bijna iedereen,
had zelfs een deurtje in de deur voor zich alleen,
dan kon ie zonder sleutel toch altijd naar binnen.
De oude kat is dood, de spil van het gezin
heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten.
Het...
Harpiste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
536 (voor Lavinia Meijer)
Tijdens een concert van jou
zong ik innerlijk zachtjes met je mee,
ik zag de gedrevenheid in je ogen
en de hang naar perfectie.
Zelfs nou nu ik terugschouw
ben je weer die liefelijke toverfee,
die alles exact heeft afgewogen,
iedere snarenklank harpadoratie.
Je o...
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.
Wiens liederen als honingbijen gonzen
Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee
Er steekt een angel achter uit dat donzen
Zwart-gele mini-monster's eindsegment
Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze'
Do...