7864 resultaten.
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 Een ezel ben ik en zal ik altijd blijven, maar
wat vanmorgen gebeurde zal ik niet gauw vergeten:
een heel zachte en lieve man heb ik gedragen naar
de stad die hem ontving vol vreugde.
Er werd geroepen: “Hosanna, Hij komt in de naam
van de Allerhoogste, Hij zal zijn volk bevrijden”.
Er werden klederen op de weg uitgespreid en palmen.…
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 we kunnen de hele nacht blijven
praten, het ochtendgloren ontwijken
maar wel dansend de nieuwe dag beginnen
met uitgestrekte rituelen
we kunnen onze obsessies uitvinken
en samen schreiend het bed bevlekken
met de lust die in ons nog telkens
de evenaar hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 de natuur beleven
laat mij voelen met jouw huid
neem me op je tochten mee
aan de hand van jouw mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal gaan
steun mij in m’n pogen
om voor altijd in verbinding
met de natuur te blijven…
Een ode aan modder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Speelse gele laarsjes worden bruin
Wanneer ze springen
Dat, en alle mooie dingen in het leven
Zijn bewijzen
Van het moois dat is gegeven
Maar waarvan wij toch verwachten
Dat ze blijven wat ze zijn
Ingewreven tot geluk
En wij wijzen met zijn allen
Naar die laarsjes
Roepen rare gele dingen
- Alles om het bruin te weren
Het doorbreken…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 In de nog te spelen tijd is alles nog te winnen,
blijven levens open en letterlijk onvoltooid.…
De teerling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 de teerling is geworpen
onze kansen zijn voorbij
gaya zal nog als planeet
kunnen blijven maar
wij zijn daar niet meer bij
ooit hebben wij
de keuze kunnen maken
in het evolutionaire spel
met als spil de overlever
zijn aanpassing redt het wel
macht en overheersing
vergaarde nutteloos bezit
techniek en wetenschap
maakten ons tot slaven…
Kochaniaanse liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
533 ziel ontbrandt
Ook je glimlach, even minzaam
En je haardos lichtgevlamd
Mogen wel mijn ogen strelen -
Al dat schoons kan niet verhelen
Waar ik 't diepste naar verlang
Wat is het dan, zul je me vragen
Vol ongeloof en ongeduld
Het is de liefde in je woorden
Die van binnen zich onthult
Als de meester van je daden
Daar wil ik naar blijven…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ze laten ons gaan
zonder vee, wij lachen
hen vierkant uit en blijven
zogenaamd
We pakken stiekem in
gaan 's nachts het dorp door
vermoorden in elk huis een kind
en wijzen met de bloedmessen
goud en zilver aan
als ons loon van jaren
Na een snelle maaltijd vertrekken we
een lange karavaan van wagens en vee
We redden het tot Rietzee…
Wij zijn...zijn wij dat?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wij zijn geen Goden of profeten,
waarin we toch blijven geloven.
Wij zijn niet zoals de dood is,
want er leven levenden die gestorven zijn.
Er leven gestorven levenskunstenaars,
die in hun onvergankelijke werken,
uit de dood zijn opgestaan.
Wij ontstaan uit leegte en uit stilte.
Wij zijn wonderlijke mogelijkheden.…
Een beetje ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 Als ik je beetje bij beetje laat gaan
blijf met beide benen op de grond staan
Je hebt dat al bewezen
door jezelf te wezen
Ook raak je mensen in hun hart
want ze wachten op je met smart
Als ik je beetje bij beetje laat gaan
beloof me dat je voortaan
jezelf altijd zal blijven
en je het kwaad zal mijden
Dat je belevenissen
met mij…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kunnen we angstig blijven,
wanneer we zelf kunnen horen en zien,
dat vrees zwakker is dan moed.
Hoe we zelf kunnen ervaren,
dat we het zelf niet zijn,
die ons hart doet kloppen.
Hoe durf je dan de vonk zelf doven,
wanneer je je eigen levensvuur,
niet eerst zelf ontstak.…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Waarin bomen blijven wortelen.
Waarin aarde zaden kiemen laat.…
waarom het allemaal zo moet zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 Van de dagen zal ik blijven spreken.
Hoe onzeker ze ook mogen zijn.
Tot ik mijn hoofd niet meer behoef te breken
over de vraag waarom het allemaal zo moet zijn…
Woordenschat?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 zelfingenomenheid
te onderschrijven, zelf
kan ik als zovelen,
onmogelijk het getal te
noemen om te delen,
herschik de herkomst
op goed geluk in echo’s
van de dromen,
voortgestuwd door
de woordwieken die
jacht maken op hun
eigen alfabet in een
eindeloze tred, hun act
opvoeren waarin ik
mijzelf aan moet
vastklampen om overeind
te blijven…
Daarom bid ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 noem het maar communiceren
altijd zal ik het blijven doen
want ik moet iets vertellen
over wat ik vandaag deed en toen
omdat ik iets wil overleggen
iets wezenlijks wil bekennen
iets kwijt moet iets ga zeggen
iets wat ik niet langer als
goudvissen in een ronde kom
wil laten zwemmen
ik doe het omdat ik weinig
vertrouwelingen en naasten ken…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 Diep van binnen blijf
je toch een spin, die altijd haar
eigen web zal spinnen als vangnet
voor gelouterd zelfbehoud, en blijf
je nonchalant als ik jouw wereld
binnenvlieg om in mijn eigen spinsel
te blijven hangen in een duivels gevoel
van verlangen, een mengelmoes van
vrees en vragen.…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk
kan zijn, de vrijheid te ontlenen niet alles
te begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek
onverdraaglijk kan dragen zonder pijn
het creëert de link tussen zon en maan
koppelt de liefde aan onsterfelijkheid
los van barrières maar dat ene woord blijft,
waaraan blijven…
Corona en de verborgen talenten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 ze zijn de crisis moe
waar zijn ze nu aan toe
vooral toe aan elkander
de kinderen en de hond
de familie, de buren, kennissen
hoe gaan ze met elkaar om
hoe houden ze elkaar vast
hoe vriendelijk blijven ze
hoe behulpzaam, lief, aardig
tot de dood ze scheidt
ze, ze, dat ben ik, jij, wij
met of zonder levenspartner
met of zonder kinderen…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 En nu de zondagse zon alweer wil naderen,
mijn droomgedachten ook vandaag willen vaderen,
plant ik opnieuw een jonge scheut een boom naast jou
blijven we elkaar symbolisch zo door weer en wind trouw.…
Koningsdag 2020 en de tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 ‘t Concertgebouworkest speelt digitaal
en digitaal kent geenszins akoestiek
het maakt me even heel nuchter
dat dit niet zo had gehoeven hoor
ik hou m’n mond dicht, zing niet mee
met zijn vrouwen om hem heen
en wat A-viertjes in de hand
spreekt de Koning ons op tv toe
het woord woning wordt vermeden
het motto is thuis, thuis, thuis blijven…
Zonneweelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Verliefd op de zon,
dat moeten we
gewoon blijven,
want zonder haar zou
het merendeels
heel donker zijn.
Mooi is het als het
zonnetje blinkt
van zelfvertrouwen,
je wordt er blij van.
Wij hebben het nodig in
deze coronatijden.
Het is weergaloos,
wat het met ons doet.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 het langst blijven
mijn ongeschreven gedachten
die kras ik zonder vocht op papier
de vingers bespelen dan mijn ziel
of luisteren naar mijn hart
je zet de deur op een kier,
maar de tocht neemt alles mee.…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Leef met hart en ziel in bloei ook dit jaargetij
dan blijven wij samen nog een tijd genieten
en jij dagelijks lonken en knipogen naar mij.
Dan bekijken we samen oude foto’s en briefjes
lezen we elkaar voor uit die hartendiefjes
maar nog wel zonder een afscheidsritueel
dat is mij als je het niet erg vindt nog te veel.…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 In een vermorst land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen hun handen in een
grijze zon en dekken hun
vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
en overvloed en blijven stromen
hangen een onwrikbaar taboe,
het ontneemt de intrinsieke
ruimte van ziel en geest, het
autonome recht van mobiliteit…
jij en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zoals we steeds vervluchten
in elkaars verschillen en woorden
dan toch blijven hangen aan
het korte zinnetje “ ik hou van jou
dansen duizend vlinders
aan de aaneen geregen
jaren waar het lijden
eenkennig melodieërde
doch, het spel herenigde onze
fronten en bracht kennis
aan de macht van gewoonte
die jij trouw volgde
alsof de zomer…
Leidijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 zijn niet wat ze lijken
gemaakt om te voorkomen
dat water uit het hoogveen
weg zou stromen
drassig moest het hoogveen blijven
vreemde legers te verdrijven
ondoordringbaar bolde
waterlinie Westerwolde
achter leidijken op
schansen soldaten
bewaken en kijken
dat die dijken niet bezwijken
weggegraven het begeven
in onze dagen
is het veen weg…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik tuimel en ik val, bestemming onbekend,
nagewuifd door hen die nog blijven mogen.
Het korte afscheid van de kalende takken
Even heerlijk zweven in de grote leegte.
Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij schijnt met een gele zonnestraal
de kamer van een stil rusthuis binnen
om zo wat troost te brengen
aan hen die vermoeid zuchten
Hij woont in de diepste kern van ieder vuur
waaraan vele generaties zich hebben verwarmd
Vlammen die oplaaien en zo weer kunnen uitdoven
maar nooit echt zullen verdwijnen
Want God is geel en zal voor altijd blijven…
van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 hoop dat alles in orde is
in deze vreemde en lastige tijd
waarin de liefde van ons vraagt
elkaar nabij te zijn op afstand
het maakt vandaag niet minder
een dag vol van dankbaar geluk
omdat wij terugkijkend genieten
van de mooie momenten samen
in prachtig zomerse maanden
net zo goed als in mindere tijden
dichtbij elkaar blijven…
Kiemtijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
999 Wij blijven geloven in Kunstmest.
Wéér wordt ons tuintje, ons lieve landje
geconfronteerd met de judaskus...!…