8236 resultaten.
Astrid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.383 En er is niemand die mij gelooft,
als ik ze vertel over jouw hemelse lach.
Zal ik luisteren naar de stem,
die mij zegt jou nooit meer te laten gaan.
Of trek ik aan de rem
om te wachten tot we sterker staan.
Het is per slot nog maar zo kort geleden,
dat wij verdronken in ons verdriet.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 De hemel en de aarde rusten in elkander uit.
Men zou wel willen lopen over het gele water
en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken.
Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem,
of zijn het nevelen, en is de stem van Hem?
Waar na dit landschap nog naar toe te gaan?
en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.…
Agressieve tred
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Blauwzwart ligt de hemel
te wentelen in weifelzucht.
Het snakken naar genade
wordt er niet meer gehoord.
De sterren staan strak van stress
te schitteren in schijnheiligheid.
Godvergeten alleen wroeten
wij in ondermaans massagraf.…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Het zweven heersend in een ander rijk
vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel prijkt.
Een ieder die 's nachts in haar ziet,
leeft uit een valies van verlies
en elk uitleggen der kleren maakt de kleuren doffer.…
- Unieke tweelingenziel -
hartenkreet
4.5 met 36 stemmen
1.848 Alleen leven in de hemel, mijn tweelingenziel kan dit niet aan,
zielsverbondenheid pure abstractie, geeft mij wat jij niet kan.
Geen tweelingenliefde vraagt een "morgen" vol twijfels
tweelingzielenherkenning beleefd wat men haar aan liefde geeft.…
Weer een jaar voorbij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
4.306 Onopgemerkt regen dagen zich aaneen
een blik op de kalender
kondigde me jouw verjaardag aan
herfstmeisje
oktoberkind
hartsvriendin
slingers en guirlandes
sieren vandaag de hemel
al lijken wolken grauw
ze hebben zilveren randjes
Margaretha, Maccie
weet je dat mijn dagen
pas goed beginnen na
elke morgen een berichtje van jou
van penvriendin…
Lief moedertje
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.842 Als ik aan haar denk
ik ben allang niet meer dat kind,
en zij, welhaast zeker, dat
ze zich in hemels licht bevindt.…
Onbekommerd
gedicht
3.3 met 19 stemmen
9.328 Uit ontelbare vervuilde neusgaten
blaast ze kwaadsappige dampen
over haar daken vol televisie-antennes
en duiven, waarboven de hemel
licht wordt en weer donker, sterren
balanceren een paar minuten op de spits
van een kerktoren, carillons
mengen hun valse stemmen in
de oorverdovende musique concrète
van auto's, ambulances, pneumatische
boren…
Het duivenprieel
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.842 Want ach, mij grijze dromer
Verblindt zulk hemels gezicht.…
Hoor naar mijn gebed
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
700 Hoor naar mijn gebed, o Heer
Wanneer ik tot U nader
En mij stilletjes buig voor U neer
Trouwe God, hemelse Vader.
Hoor naar mijn gebed, o Heer
Als ik bid om vrede in alle landen
Oorlogen zijn er steeds maar weer
Ik bid tot U met gevouwen handen.…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 helder sneeuwlicht uit
de hemelse maagd geboren
stuwt tegen het glas in lood
opgehangen tegenover het
ingelijste bos, dat romantiek
ademt van een zomer
de glazen Christus
in velden verdeeld
kijkt neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch zijn daar de momenten
Dat je dichtbij voelt en de ijslaag smelt
Waarop direct de hemel…
Zeker weten?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
748 En dat er na dit leven niets meer is
Geen hemel, en ook geen verrijzenis
Wanneer wij zullen sterven vroeg of laat?
Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
STERKE SPRAAK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 Horen naar de hemel- en wereldvorst
in grote groep, bij boeiend sprekersuur
of ontroerende zang van lange duur,
is waar menige vragende geest naar dorst.
Men luistert met warme springgrage borst.
Gedachten verlangen verborgen kuur,
ijlen zoekend voort. Als een laaiend vuur?
Vinden tenslotte beschermende horst?…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De hemel telt die spiegels,
baden sterren zich in weelde,
zichtbaar in de stelling van
Fermat, waar het licht zich
deelde in de echtheid van een
kind, die met dit voorrecht
is bekleed, met weinig liefde
ondervoed, leeft met het heden
op gespannen voet, honger naar
de brug van rede houdt het
zoet, een innerlijke vrede
die het luchten…
Als voetstappen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
748 einder van een
wakende nacht
toen het hart nog in volle ronde slagen
de klok de tijd deed verjagen
en de sterren bijeen schaarde
als zomergolven over het witte strand liet schuimen
en ik het struinen naar sprokkelwoorden
staakte
de langdradige zinnen in zeewier wikkelde
te drogen en te verbleken neerlegde
wanneer de zon aan de hemel…
Jonge Lente
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.384 Terwijl ik zo langs de straten dwaal,
Heb ik m’n heel kapitaal,-
Ach, welk een pret,-
In de hemelse dauw gezet
En hoop dat hij, in de jonge Lente,
Me bezorgen mag talrijke renten,
Zwaar door de grote persenten.…
Nest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 In L'histoire de la poésie des Hébreux (in de vertaling Carlowitz, p. 269)
geeft Herder een beeld van de immense hemel die rust op de immense aarde:
‘De lucht,’ zegt hij, ‘is een duif die, gezeten op zijn nest, zijn jongen warm houdt.’
Bron: http://www.dbnl.org/tekst/_ras001200401_01/_ras001200401_01_0040.php…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die dag
als een icoon, heel fijntjes tussen groots
geweven momenten
drie vogels zweven in mijn grief
hun fijne kleur lijkt op de hemel…
Stuifmeel,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
515 Maar vertrouw de
richting niet, alleen de liefde
blijft toegankelijk en echt, al
zijn haar velden veel gemaaid,
naast de sterren waarop zich het
leven hecht, maar de hemelen
die blijken te zijn gelogen.
“ De amoris non est disputandum ”
Over de liefde valt niet te twisten.…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 Wijnranken in gelid
strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen…
SEBASTOS AUGUSTUS
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
797 , de kastanje,
schildert in witten, scherp gestoken op azuur,
een dromende wijdse, wollige wolkenwereld,
de stoere noorderwind blaast de hemel schoon,
boven de stad wordt het fris, luid en helder,
elk stil geluid kun je nu van heel ver horen,
zoals al die groepjes duikelende, buitelende mezen,
ze troepen ijl en zacht twitterend samen
in…
Een veel bewogen leven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
670 PS
Alom wordt dit verlies intens betreurd,
want vele dames missen nu hun beurt,
die ooit een hemel van genoegens gaf.
Er prijkt een gulden roede op z'n graf.…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 En zwelt mijn hart van vloed en gloed doordrongen
Der liefde, meegedeeld door een hemels wezen,
Dan denkt mijn geest aan hen, die zijn gezonken
In helse smart, en ik wil die smart genezen,
Genezen door de liefde, door de rede!…
Als de zon schijnt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Als straks de zon gaat schijnen
en de schaduwzijden verdringt
Zal mij geen smart verdwijnen
omdat ‘t mij nog altijd omringt
Als straks de nacht gaat vallen
en ‘t donker zich om mij kleeft
Kijk ik met pijn in het heelal en
merk ik dat jij daar ergens leeft
Als straks lichtjes gaan doven
en de hemel kleurt vlug blauw
Zie ik in het blauw,…
- Als ik de stille dag benader -
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
716 hartritmestoornissen die mij ooit vertelden
van hoe een mens het telkens overleeft
die dolgelukkig geraakt zijn kan
als hij zo onverstandig ongelukkig is,
om op een heuveltop onder bomen te gaan schuilen
diep getroffen ten opzichte van het inslagpunt,
de mens, die zijn hoofd en hart, ja trots is verloren
en toch beschadigd geloof naar de hemel…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Het ‘zijn’, heeft een nieuwe
betekenis en woorden nodig,
om te bekeren en de leegte
te omarmen, de hemel taant in
kracht als ze veroudert, vingers
wijzen naar de voortekens dat
werelds macht verkeken is voor
leken, wanneer je goed z’n
bleekheid leest, vloeien tranen
in het tanend schemerlicht als
vrijgeleide, naar een eindpunt…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 kreeg,
onopvallend onder de sneeuw verdwijnend,
boven zijn eigen bewustzijn uit stijgend
uit zijn tijdelijk lijden verlost
Voor eeuwig
In de schors van de boom
staat sinds twintig jaar zijn naam gekerfd
samen met een hart en de naam
van zijn overleden vrouw
alsof de man aanvoelde
dat ze niet voor niets altijd samen
vertrouwden in de hemel…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die
in kleuren ondergaat
Dieren wemelend
in het water
fladderend in de lucht, en
ik zucht, kruip
dichter tegen je
aan mijn lief
Zoete schoonheid
des hemels…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een…