7686 resultaten.
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 De Maas was rustig om ons heen,
Wolkenkrabbers stonden niets te doen,
Terwijl Hotel New York uit zicht verdween,
Leek zij te verlangen naar een volle zoen.
Een vrouw in de herfst van haar leven,
Knap maar met een rimpel hier en daar.
Haar man was met zijn camera in de weer,
Hij keek alleen maar door zijn lens naar haar.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 Mocht jij
je ongelukkig uitdrukken
een lach waar een traan
meer op zijn plaats is
het is je al vergeven
jij bent een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver…
In stille verbondenheid
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
951 de kou laat zich buiten reeds scherper voelen
al schijnt de winterzon mild tegen het raam
wij steken op de krans een tweede kaarsje aan
ons verlangen naar het kind blijft maar groeien
wij beginnen de weken en dagen af- te- tellen
zoals de maagd die haar kindje blij verwacht
zal het komen in de morgen, dag, of in de nacht
komt straks een engel…
Geen ontsnapping
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Diep in de veelzijdigheid van keuzes en idealen
Verlangend naar dat ene in perfectie
Hetgeen niet zal worden bereikt
Lotsbestemming zal waarheid worden
De onzekerheid groter
Is dit het al?…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Soms vriezen de boze uren
als dagen aan de winters
van onze oude appelbomen
een andere dag is het vuurwerk
een jaar dat is begonnen
met het knagen aan de tijd
veel vaker is het vragen
niet aan antwoorden gebonden
we raken elkaar niet kwijt
als de nacht komt met vrijheid
slaapt de dag door wild verlangen
we dragen elkaar door de nijd…
Gemma lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Het verlangen niet genoeg
om een nieuwe wereld te scheppen,
waar we voortaan zouden dansen.
We hoorden de muziek van panfluiten
en liederen van dronken Saters
door Dionysos bezeten en van
waggelende wraakgodinnen.
Jij waarschuwde nog
met een pijnlijke blik
uit jouw ogen, waarin ik
naar adem snakkend
proestend bovenkwam.…
Oogstrelend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Vandaag is de zon nog niet op
de klokt tikt door, ik verlang naar paars en geel
pinkster en paardenbloemen die gaan bloeien
nog meer intense moeder en vader ogenblikken.…
Vraag en dank
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Zal het verlangen naar meer steeds stijgen?
Worden wensen door de hemel bewaard?
Gouden koren dale zacht ruisend, bedaard,
op de aarde met veelbelovend zwijgen:
een rijke oogst moge stil wachtend neigen.…
Madame Cliché (II)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 Veel verkeer rond de Arc de Triomphe
jaagt naar de bron van mijn verlangen:
die Verschrikkelijk Sterke Open Deur...
Heilzaam voor scherp-slijpende dichters!
De mensheid is bij mij beter af.
Want ik sta tussen de meute.
Hun gevoel is mijn geWoel
met rijmende trivialiteiten.…
Verloren paden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 naar meerstemmigheid
wij waren het gevoel
van zielsverbondenheid
alweer eeuwen kwijt
in de verte kleurden
bloemen hun harten
wiegend in de wind
zij wisten dat wij
kwamen hebben
onze blikken lief verblind
zo delen zij
maken ons weer deel
van het totale leven
want juist in geven
zullen wij ontvangen waar
naar wij al zo lang verlangen…
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt een onomkeerbaar geluid,
de wijzerplaat van het seizoen licht op
onder de capuchon van de niets ontziende tijd
de schaduwgong die mij verslaat ieder kwartier
als ik het mij voorbij gesnelde ritme heb terug
gevonden, staat de toekomst op een kier
Ik weet niet wat groter is, het verlangen…
Net als jij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Van tijd tot tijd gebeurt het
onverwacht
dat iemand ruikt als jij
zo kijkt en lacht
ineens begint te dansen
net als jij
of zomaar woorden zegt
die jij ooit zei
Receptie in een groot gebouw
een man praat met een vrouw
en ik, ja ik verlang naar jou
door hem, zijn lichaamsbouw
"Hee, weet je niet meer wie ik ben?
Kom op zeg!"…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Expats, gastarbeiders, mensen
die geen kant op kunnen en blijven
dromen van een vrij leven
als herders en veeheren
in een eigen land
van grazige weiden, melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen…
Durf te geloven in de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 golven zullen stranden en de liefde komt hopelijk aanwaaien
Als een prins op het witte paard vergezeld met zijn eigen sterke en minder sterke kanten
Maar alleen als ik hem toelaat zal ik zien
Dat hij voor mij klaarstaat en ik zal zien wat hij
Ziet door de reflectie van zijn ogen
Dat ik er mag zijn en veel liefde mag ontvangen
Dat is mijn verlangen…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 En toch ben ik gebonden aan mijn schip,
voel ik, ver achter de horizon,
jouw baken branden, roepen
en verlang ik ook naar de thuishaven,
noeste arbeid voor de volgende reis –
ik kan nergens blijven, ik
wil nergens blijven,
niet in een lichaam, niet buiten
dat lichaam...…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wanneer de zon nog geen warmte geeft
sta ik op met het dekbed om me heen
en kijk ik half achter het gordijn
de straat in, de eerste mensen
lopen nergens heen, een blokje om
met honden die geuren volgen
Ik vind het altijd eng
of ze me willen bijten
Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest…
Veraf of dichterbij?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 Bereisd van horizon tot horizon
als ik daar achter komen kan, ben
ik verdwaald in de kwetsbaarheid
van een eierschaal, verlangend
uitgekomen in de realiteit van
alle zoetste dromen, de directe
en de kortste weg tussen beider
polen, bleek een dwalend spoor
tussen beide oren, in elke stap of
verloren print werd ik zwaarder
uitgelicht…
Ransuil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 Ransuil gelooft
het wel
wiekt snel
voelt verlangen
naar zijn kunstnest
dat de mensen
hebben opgehangen.…
Gitaar
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
534 Het gebeurt eindelijk in een droom
muziek schildert zich in aardse tonen
je dwaalt langs gespannen snaren
een oude gitaar ligt in jouw handen
afscheidslied klinkt in de nacht
gevoelig breekbaar zoals liefde
sombere gedachten overmeesteren ons
rivieren vervoeren verlangen
wij zijn onze stemmingen
niet kwijtgeraakt
volgen steeds…
STRAK EN BUIGZAAM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Wat de Vader van ons zal verlangen:
luchtig gepeins, omvat door vaste hand,
die ruim klinkende tonen vangt, starheid bant.…
Schaduw
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
688 leven is niet af
wil gegeven tijd op vleugels dragen
ben nog niet klaar voor het gedolven graf
in die schaduw laat ik weemoed los
zoek beschutting tussen stilgevallen lucht
geef een zucht, zie emoties aan struiken hangen
boven mij de leeuwerik haar duetje zingt
strooit de hand van het verleden in elke zin
herinneringen uit naar intens verlangen…
OEROUD VERJONGD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 De volwassen ziel beware het verlangen:
"Terwijl men met God voorttrekt, in Hem gelooft,
tone eerste jeugd steeds haar belangen."…
BLOEI BIJ OORLOG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het door Rusland gekwelde
rijk Oekraïne
toont ondanks zwaar lijden
met onafgebroken trots
zijn wiegende graanvelden
het uitgestrekte koren
zwaait goudgeel verlangend
zich te mogen geven
aan omringende grond
en landen van het Westen
damp uit zwaar geschut
geeft de aren kwade reuk
angst voor verderf
en schokkende vragen
doen alle akkers…
ARENA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
459 Stervenden mochten Hemels geluk verlangen,
vervulden een onsterfelijke taak.
Door alle tijden getuigt Romes strijdperk
van rotsvast vertrouwen, geloof in God,
bij kommer en ellende voortdurend sterk.
Als leeuwengebrul raakt verachting of spot
het Goede Boodschap verspreidende werk.
"De struikelgang blijft winnen!" spreekt het lot.…
Zyw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 De warme baden rondom
de eeuwige vlam en het heilige
water van de bron
zijn een mysterie
waarin ik thuis ben
Mijn verlangen springt
van man naar man
lente na lente na elke rust
- dertien weken per jaar
om alles te leren begrijpen -
Aan wie geef ik mij
geef ik de de kans
om mij te bevruchten?…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
Ik zou leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 zuigen
En ik zou huilen
Heel veel huilen
Ik zou huilen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf een open veld
Met bloemen, heel veel bloemen
Ik zou gaan huppelen en hollen
Mijn benen in de lucht
Ik zou door de verleiding rollen
En ik zou lachen
Zoveel lachen
Ik zou lachen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf vrijheid
Vol verlangens, vol verlangen…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 open zee,
ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s draad uit mijn handen,
voel ik hoe verlangen…