10627 resultaten.
LIEGEN STENEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.145 zijn
tonen alleen hun verleden
wat ze hebben meegemaakt
en niet kunnen vergeten
oppervlakkig ruw of gladgeslepen
stenen liegen niet tonen geen emoties
zoiets als verdriet of wat het leven hun
tot dusverre heeft gegeven
of toch wel – heel ingetogen in zichzelf gekeerd
zodat niemand het ziet
stenen omvatten dood en leven
maar wij zien…
HET GEBED
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
935 ik zat aan een vaart
in het buitengebied
half verscholen
tussen het oude riet
met donkere gedachten
even laat een baars
zichzelf aan mij zien
of keek hij mij voorbij
naar wat er ongemerkt
dreigend zat aan mijn zij
mijn ademhaling misschien
die even op zich liet wachten
hoog in de lucht zie ik
een vogel voor mij bidden
of toch…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Ik blijf staan om te bezien,
Wat er nu te gebeuren staat,
Zie, ze komt al weerom,
Loopt de zee uit zonder mij te zien
Gelijk de duinslag in,
Mij, in verbazing, achterlatend.…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Niet vechten, niet vluchten,
alleen zien.
Van vijand naar vriend,
een zachte verschuiving.
Zo breekt de betovering.…
Aan zijn voeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 Kijk hem lachen, naar het kind en de gaarde,
zo te zien wordt hij niet door ieder verguisd.
Over macht en vrouwen mag je niet praten;
zijn verlosser heeft hemelse handen,
en ook nog eens uitstekende banden
met hen die toen op de zetels zaten.…
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 De komende dagen
zien wij de vlagen
van Pluvius' slagen
ondermaans dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan…
Nu al wat nieuwjaarswensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
367 Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.
Een blije groet voor al die velen
die snakken naar wat levensmoed;
een groet die mensen willen delen,
die doet toch iedereen wel goed.…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 wij kennen de verhalen niet
die zij delen
hooguit zien wij
heel misschien iets
van warmte in de stilte
door dat leven samen
zijn hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand
zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk te kijken
als de geurige wind
levendig streelt
door…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
329 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
Het maagdenoffer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
228 Je hebt ons teleurgesteld
jouw ouders, je broers, iedereen
die voor jou heeft gezorgd
Je was bevoorrecht, maar nu
krijg je een andere kamer
We zullen je helpen
Nee, je kunt hen niet meer zien
dat weet je heel goed
Je bent niet rein
voor het Heilige Huis
Je bent al vergeten
Je bent er nooit geweest
Niemand kent je
Jouw leven begint…
Eindtijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
357 Ze zetten ons weg als kaffers en ketters
Maar zijn zij de barbaren, de bezetters
Niet zelf die niet vallen te gedogen
Waardoor we hypocriet worden bedrogen
Tot op het bot verwaten naties
Fatwas uitvaardigend en condemnaties
In oorden waar ze dood en verderf telen
Zien we de vermoorde onschuld spelen
Revanchistisch eisen ze op hun tol
Om…
Zo graag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
256 Al is er meer dan wat de ogen
ons laten zien; er blijft de vraag
hoe in en achter alle dingen
iets schuilt dat openbaart heel traag
dat alles ons steeds weer gegeven
om niet geschonken werd, geheim
van liefde, van vertrouwen ook
en dat we zo gelukkig zijn.…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 wat je nodig hebt is moed
de velden achter je te laten
voor wat zij zijn of worden
en zelfs die groene blaadjes
zullen heus wel verkleuren
zonder jouw betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat…
De beuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Wachten duurt steeds langer,
Vrees ik overleef dat niet,
Je zult zien dat ’t geschiedt,
Als ik het loodje heb gelegd.
De moerbij bloeit elk jaar,
Alleen dit jaar bloeit ie niet,
Zou dit d’aankondiging zijn
Op ik al zo vele jaren wacht?
Zie ik het verwachte fenomeen
Toch vóór m’n laatste levensdag?…
Clichés
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
203 de boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren,
zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen voor ogen met mij in hun greep,
die mij naar het eind deden varen
om hedenochtend wederom de kreten als decreten te zien…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Hoop en Lust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
142 Ik loop lusteloos door de stad,
mensen komen me tegemoet,
zien mij niet ondanks mijn groet,
stappen onverschillig hun pad.
Ik ontwaar een ware Venus,
blijf verstijfd stokstijf staan.
Ik ben verbluft, staar haar aan.
Lust in mij wenst ik haar kus.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.
Misschien dat dan ook vele dromen zijn vergaan?…
Couple
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
148 zien hun bronzen ogen
de geboorte van het licht
droomt hij over de
voorbijvarende schepen
volgen haar ogen de capriolen
van een schreeuwende meeuw
brengt hun zicht het donker
aan het licht
wie is de een zonder de ander?
Couple - Sean Henry
3.…
tafereel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
163 Als de schrijnende en grauwe lucht
door de herfstige wolkenopbouw
weer uitbundig is volgepropt,
blijft zij slechts
als een flauwe herinnering zweven
als de meest verfijnde zinneverbeelding
in een geschilderde tegenwind,
die toch altijd een weg vindt
naar zijn stilgevallen wezen
Zijn waterige ogen zien het stromen
van haar tranen als glijdende…
Helden om mij heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 We zien elkaar als helden
en dat helpt, ja, ook ik
kan wijs en vaardig omgaan
met de energie van mijn leven
zoals ook helden moe zijn
na hun krachttoeren -
het grote afweren
van levensgevaar
Mijn ouders begonnen ermee
Hun angsten
leerden mij stap voor stap
wat onveilig is
Soms wacht ik
in een hoekje
op wat er gaat gebeuren
en kapsel…
Ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
5 ik dacht de zon te zien
over de groene grassen te kunnen lopen
al die mooie bloemen te herinneren
de vlinders
maar nee
plots
gebeurde het weer
wat ik dacht
nooit meer
mee te maken
de zon was weg
de grassen werden grauw
en de vlinders werden motten
het verlangen naar de kleur
het was weg
een andere schaduw kwam
hij trok de kleuren…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 Hoe was het weer... hoe het weer was
het weer of de lucht of de wind en de wolken?
koeien op stal weer die worden gemolken
het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten…
haat steen en klei
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.584 De leraren zien mij als iets interessants
iets waar ze aan kunnen werken
Ze zien me als een beetje schrijfwerk
iets wat hun interesseert
Maar ook zij kunnen mij niet vormen.
Zij weten niet wat ik denk, wat ik ben.
Ik haat zowat iedereen
er zijn er maar weinigen die ik niet haat
Zij zijn de enigen die ik echt levend vertrouw.…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Telkens weer kijken zij om hen heen
Kijken zij wel maar zien het niet
Liever niet?
Gaat de dag komen?
Zou het besef ontstaan?…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Dat is zo mooi om te zien, voel me onbevangen.
Nadat ik geleerd heb om te accepteren wie ik ben.
Leer ik mezelf weer zien zoals ik mezelf ken.
Het kleine meisje dat zong en sprong in de regen.
Die danste op alle muziek die haar kon bekoren en niets hield haar tegen.…