de kale beuk

wij kennen de verhalen niet
die zij delen
hooguit zien wij
heel misschien iets
van warmte in de stilte
door dat leven samen

zijn hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand

zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk te kijken
als de geurige wind
levendig streelt
door heur haren

wij lijken
als toeschouwers
kleurloze voyeurs
maar nemen slechts waar
dat de deur op een kier staat
voor de laatste tocht

Schrijver: R.E.N.S., 5 februari 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

leven dood

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11