18346 resultaten.
zorgenloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
732 Als de vogels weer keren
terug naar laag land
in het midden van meren
zal men zingen
in cirkels van ringen
in midden een vuur
en men zal dansen
midden in de tijd
in uur van waarheid
betrouwbaarheid
gerechtigheid
en zorgen weg
in tijden van licht en glorie
zijn we een zucht in het tijdloos
het zorgenloos
leven.…
Eeuwige zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
757 Starend
Naar Uw machtig firmament
Uitgestrekte armen
Trachtend wolken te raken
Als waren het mijn vrienden
Beeld ik mij in
Hoe daar bij U
Onnavolgbaar ver weg
Dan werkelijk het paradijs is
De eeuwige zon
Ontembare vreugden
Geen onnodige pijnen
Geen reden tot tranen
-
Uw onmetelijke liefde
-
Als de zon hier ondergaat
Kom mij halen
-…
De rots van Gibraltar
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
814 Oorlogsschepen en olietankers
Glijden stil aan je voorbij,
Op weg naar méér zwarte historie.…
de vraag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.187 ze nam een duik in troebel water
niet dat ze het wist
ging zoeken om te vinden
het antwoord op haar vraag
maar ze zag niets
tastte in het duister
vond geen weg terug
toen besefte ze
ik kan onder water leven
de mist trok op
en in het heldere water zweefde
het antwoord op haar vraag
’s morgens is haar lichaam aangedreven…
moederdag
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.685 Zij zoent de pijn weg van de wonde
op zijn knie.
Moeder doet het, wie anders, wie, wie?…
Vader
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.380 Vader,
te lang geleden
heb jij mij
- ver weg van hier -
in een moment
van onverbiddelijke onachtzaamheid
droomloos
in het leven gestoten
voordat jij mijn tong brak
en mij mijn vergeten ontnam.
Toch:
nog eenmaal wil ik je omhelzen
voordat jouw huid
de kilte krijgt
van de oneindigheid.
De klokken klinken dagen
als uren.…
HERFST
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.583 dit is het regenende jaargetijde
waarin wij haar eenmaal ten grave droegen;
ook toen sloegen de bladeren en de regen
over de paden en de zwarte wegen
en het woei duister in de donkre groeve.…
met de noorderzon
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
735 ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom…
achtergrond
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.710 de ligbank willen zijn
het kussen onder het hoofd
zo langzaam bewegen
dat ik onzichtbaar word
voor het geluid van de regen
burengestommel, ingehouden
janken van een hond
iemand voorbij zien gaan
hij heeft zijn hand
begint de lucht te wegen
die uit licht schijnt te bestaan
terwijl ik lichter word
even blijf zweven…
gemis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.837 ga nu niet weg, vriend
en kus de twijfel van mijn lippen
zeg iets leuks en laat me lachen
terwijl we samen zitten
alsof de aarde nooit zal vergaan
ik zal loslaten
en opnieuw verliezen
naar de sterren kijken
en denken dat jij ook kijkt
in de stilte tussen onze woorden…
ontelbaar
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
729 laat maar
ik wil niets meer bezitten
dan de kiezels die ik uit eenzaamheid
raap
langs een veelvoud van
rivieren, onzichtbaar
voor hen met dode gezichten
niet dichter dan
jij
al weg
voor stilte in mij
vloeit
en dichtklapt tot gevels
met luiken gesloten
zoals mijn woorden die ik tel
en bevochtig
wanneer uit de dakgoot…
Poging tot evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Het donkere water
weerspiegelt wolkenflarden
in spiegelbeeld met pistool
nog richtingloos onbewogen
in haar ene hand
Onvervulde verlangens
zweven tussen willen en kunnen
wachtend om zich te uiten
in boosheid of verdriet
Tot het langzaam wordt gericht
een knal in echo’s weerkaatst
spiegelbeeld verrimpeld achterlatend
opgelucht op weg…
Zwak
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
540 Nu ren ik door haar gedachten
en ben niet moe te krijgen
zij moet haar rust weer vinden
niet in mij
maar om weer te leven
en een eigen weg te lopen
zij moet rust vinden
in haarzelf.…
leven zoals zwarte klaver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
617 Velden zonder eind
doch met kraters en vluchtende
meeuwen ontnemen het zicht
aan getemde vatbaarheden
die eens gerangschikt mij
de weg wezen tussen hoge
struiken met spreekwoordelijke doornen
nu snijd ik me aan filmloze stunts
waar zwarte klavers de toekomst
lijken te omheinen van een
wedergeboorte in een
schoot die ik zonder
liefde mag…
Uitgewakkerd Vuur
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.089 Dit geduw en getrek
Het doet ons beide geen goed
Ik zit in jouw hart
Terwijl mijn hart bloedt
Ik wil bij jou zijn
Maar jij duwt me weg
Jij wil me zien
We voeren een psychisch gevecht
Waar is de hoop?
Ooit was dit puur
Is het lichtje in ons hart
Nu slechts uitgewakkerd vuur?…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
rozen op een leeg graf
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.665 Donderdagmorgen
Een stralend kind
Mama vangt het geluk op
Warme ochtendknuffel
De tijd kent nog geen pijn
Een schoolwandeling zonder retour
De verwachte stem blijft in de toekomst
Draaikolken vegen de rust weg
Het opgejaagde hert vermenigvuldigt zich
De onbezette plaats stelt steeds dezelfde vraag…
Buiten spel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.272 Je zoeken wordt weer angst voor
overdwars gestruikel als je aan kleed-
lokalen denkt op zondag, opnieuw
een weg moet gaan langs ondergoed, de geur
van natte overwinningsdromen met buiten
altijd meiden aan de lijn -
Zo raak je ergens nooit genezen, staat
als verrevelder dwaas en eeuwig buiten spel.…
smeulen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.066 Wit geboren
Beschreven naar luisteren
Stil gemaakt
Prikkels tokkelen op zijn ziel
Gedachten smeulen in elke cel
Zwijgen in de groep
De schrijver bij hoge emoties
Complimenten voor intense empathie
Zoektocht naar de rust van het oog in zijn tornado
Zijn gekozen weg wordt afgeremd door de rationele denker…
laatste schreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 de dodenakker ligt er
zinderend in zonlicht
verlaten bij
het voelt vreemd dat
alle neuzen hier
dezelfde kant op wijzen
ik groet mijn ouders
bewijs hen voor de zoveelste
keer de laatste eer
straks klinkt een lied voor mij,
ben ik een arme stakker
kom ik op mijn dode akker
geen weg terug…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.507 Elke dag weer alleen
Geen soulmate
Geen familie
En geen vriendin
Altijd maar alleen
Helemaal niemand om mij heen
Niemand die me troost
Een gevoel dat me dagelijks sloopt
Wanneer komt die persoon
Wanneer komt die vrouw waar ik telkens van droom
Ik vervolg mijn weg
Hopelijk naar een betere plek…
Zonsopgang einde zomer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
606 De neiging ontstaat
om mijn geluk weg te geven
- ik vind wel weer nieuw -
weerstaat zonder twijfel
de roep van verbondenheid
waarbij ik speels
een lach bezorg
in de glinstering
van jouw ogen.…
Terug naar de bron
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
629 Snel stroomt het water
weg van de bron
neemt alles mee
vooral de druppels
vanaf het begin
Volg de stroming
tegendraads naar boven
dwars door de nevels
van de grote waterval
Traag stroomt het water
terug naar de bron
laat alles achter
behalve de druppels
vanaf het begin…
HOPELOOS
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
570 Dan maar de verbeelding
geen godsdienst, geen visioen
maar gewoon de magie van
Beeldenrijkdom en één dag
tegelijk, stap voor stap op weg
naar waar het lot mij brengt,
zonder al teveel gezeik.-…
Herfstkleuren in verval
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
563 hand in hand
zijn we gaan lopen
samen weer op weg
het heuvelland
een pad omhoog
waar uitzicht was beloofd
een verte vol met glooiingen
de diepte van het dal
warme herfstkleuren in verval
maar wij genoten
boven op die heuveltop
bloeide onze liefde als lente op…
Peccavi!
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.532 -
en duikt dan weg achter je boek.
Er heerst iets onverbiddelijks.
Nergens gloort hoop op Fiat lux!
Je denkt: “Dat is het, ‘k heb gelogen!”
Dat is het niet. Het zijn haar ogen,
die blik van haar, zo zwart en zwaar,
de blik van juffrouw Adelaar.…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.037 Mijn zoon,
hoe is het zover gekomen
wat is er gebeurd
heb je de verkeerde afslag genomen
of ben je meegesleurd
door die donkere duistere kracht
die ik zo ontzettend haat
die heeft jou in zijn macht
en jij die dat toelaat
Ik sta aan de andere kant
en als je ooit zover bent
dan reik ik je mijn hand,
zodat je weet, dat je weer op de goede weg…
over de grens (gedichtendag)
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
852 in het spoor van mijn pen
schrijf ik voorovergebogen
de woorden die opgaan
in de opluistering van poëzie
voorspellend alle grenzen voorbij
het belichaamt mijn geheugen
in trance klom het uit de baarmoeder
het viel languit neer
het huis werd voller en voller
er was geen weg terug
geen einde, geen samenhang
alleen een alfabetisch hoofd…
WAAROM?
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.045 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach, waarom…