11284 resultaten.
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem
de wind…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 meeuwen stijgen op
in duizend vluchten
van tongen
wind roffelt
rusteloos op natte veren
het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
als ik kon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.102 zou ik vanavond
je hand nemen
en je stil verdriet
je lippen zacht kussen
echt naar je kijken
zoals niemand je ziet
ving ik je tranen
de wind nam ze mee
alsook je diepste zorgen
dekte ik je warm toe
in witte engelendons
tot in de nieuwe morgen
fluisterden mijn vingers
je huid van teder gevoel
vrij van pijnlijk verbod
zou ik je…
Liefdeslied
gedicht
2.1 met 105 stemmen
24.511 Als hij lacht dan sneeuwt het rozen
zijn wenkbrauw is een dennenbos
of brandnetels, wuivend in de wind.
Als hij lacht dan sneeuwt het rozen,
ik heb hem lief, ik ben zijn kind.
Zijn oor een vat vol fluistering,
het fluistert er vol rozen
en honinggeur hangt in zijn haar,
zijn hand, een korenaar.
Het sneeuwt, als hij lacht, vol rozen.…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?
Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
De regenboog bleef droog
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.030 samen hebben we
de bui zien hangen
jarenlang scheen zon haar
warmte in intens verlangen
maar de wind van
eenzaamheid waait
krachtiger dan ooit heeft
zich te sterk ontplooid
wist alle druppels
moeiteloos te vangen alleen
de regenboog bleef droog
de zon stond nog te hoog
we kleden ons in
boetekleed ook deze bui
gaan we trotseren…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Vier maanden.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
864 Je hebt je ogen
aan de zon gegeven
je schonk je lach aan de wind
als was het je laatste wens
In mijn herinneringen
voel ik weer je huid, zo zacht
en in mijn dromen
raak ik je aan
Je schaterlacht,
maakt me weer verliefd
die lieve blik
herken ik nu nog in je kind
Vier maanden zonder jou
hebben mij veranderd
ik ben een ander…
vergeef me, engel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
2.229 hoe kan een woord
de weg naar het leven volgen
wanneer een kind de nacht ingaat
hulpeloos achter het enige raam
van eeuwigheid
waarin alles verdwijnt en aan de wind
wordt toevertrouwd
hoe kan hij het doodgaan begrijpen
als de dag nog maar nauwelijks heeft
ademgehaald
zijn ogen nog nooit het licht
hebben gevangen
of een vlinder…
Op de vlucht
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.228 Ik vlucht weg van mezelf
Als een wolk voor de wind
Vlucht weg van mijn gedachten
Waarin ik geen rust meer vind
Ik vlucht weg van de anderen
Met altijd die kritiek
Ik kan het niet meer hebben
Word van binnen gewoon ziek
Ik vlucht weg van de drukte
Verlangend naar mijn vrijheid
Alle dingen die ik nog moet doen
Ik wil alleen wat tijd…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 er zijn vleugjes wind
die spelen met dromen
razen over land en
bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het…
LIKÖFERWAND
gedicht
3.0 met 23 stemmen
8.484 Zou de wind wel waaien
de anemoon wel bloeien
en de sneeuwvink
zou die voor zijn jongen
beestjes vangen op de rotswand
aan de overkant?
Heel die wand zijgt als je opstaat
kreunend neer –
decors
ze worden in een oogwenk afgebroken
de rekwisieten in een kist gegooid.
--------------------------------
uit: 'Ik heet Welkom', 2007.…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 Ik luister stil
met mijn oor in de wind,
de geur die me raakt
en mij lieflijk bemint.
Het zand op mijn huid
die me zachtjes beschrijft.
Het zoute zeewater tussen mijn tenen,
de kou die mij omlijft.
Maar de kou die deert mij niet,
de golven zullen mijn deken zijn.…
Zomerweiland
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.526 Korenbloemen
Klaprozen
Margrieten
Ze zit zichtbaar van de kleurenpracht te genieten…
De wind speelt met haar lange lokken
en wappert met haar zomerjurk.
De zon schijnt volop
Ineens staat het meisje staat op…
Ze rent naar huis terug,
De bloemen moeten naar mama, en vlug!…
Fluisterend gras
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
730 Waarom vertel je al die oude verhalen
Niemand is daarin geïnteresseerd
Zo stelden de oude vergrijsde bomen
Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd
Wat moeten wij met al die oude verhalen
Gedragen door onze toppen in de wind
Geheimen ontrukt van onder de sneeuw
In een eindeloze zeurende schreeuw
En steeds weer bedekken wij het met lover…
Armoe
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.906 Verscheurde lakens voor gordijnen
Jarenlang dezelfde broek
Truien, versleten en met gaten
Een kamerplant staat dood in de hoek
Droge spaghetti met wat tomaat
Koffie van vooroorlogs fabricaat
Elke ochtend oud geroosterd brood
Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot
Met zeilen, wind gebold
Vaar je over 't IJsselmeer
En geniet met…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
Lucifer
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
716 met ogen
gericht op het kerkhof
schoof je de rode gloed
dichterbij
dunne wind legde
een geur van benzine
op polsen en muren
toen je, in en uit
van mond naar mond,
dreigde met beloftes
van ons afscheid
lege ramen braakten
nacht, handen vol
zwavel achtergelaten
in het geschreeuw
je sprak van doden
en morgen lachte je weer
om…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 Mijn mond ging onwillekeurig
open en sprak een lege wind.
En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan. Het spoelde
zich in de branding
tot aan mijn huid.
De tijd zou weldra daar zijn
opdat het weer vloed zou worden.
Mijn tanden klapperden er de wassing uit
en mijn huid rilde zich opnieuw tot leven.…
Gebroken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
900 Als brandhout wordt de liefde aangewakkerd
Droog en vurig is haar aard
Gloeiend is de hitte van de hartstocht
Zwaaiend is de scherpte van het zwaard
Knetterend springen vonken
Loeit de kracht door ’t verliefde lijf
Smeulend gloeit het steeds weer verder
Tot ik plotseling verstijf
Koud tot op het bot
IJs in alle hoeken
Giert de wind…
de warmte van jouw zuiden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.110 het verlangen
omarmde ons lijf
toen jij me bedde in
het glinsteren van jouw schaduw
die maanomspoeld
de wereld daar herschreef
jij sierde mij de huid
met ’t strelen van de golven
totdat jouw vloed
zich op mijn stranden brak
jij roesde mij met lippenzout
en op de vleugels van je haar
heb jij mij naar het licht gedragen
jij schonk de wind…
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
Mannen die sonnetten schrijven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.098 Mannen die gedichten schrijven
zijn bijna altijd winnaars
ze hebben strak gespierde lijven
het zijn waanzinnig goede minnaars
ze verplaatsen zich per BMW
fietsen nooit eens door de regen
hen gaat altijd de wind mee
windkracht acht of negen
we schrijven vaak over het leven
o o o wat gaat het slecht
daarin ben ik heel bedreven
meestal meen…