Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

Het blauwe van inkt

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.494
's avonds raast de wind langs krimpende daken kaarsen weren duisternis en ver open ramen ik dompel me onder in onzegbare woorden verzamel letters en assen en oude paragrafen ik veer op uit de sluimer het tikken sterft weg herinneringen en liefde ooit samen oprecht de kamer blijft rustig, verwonderd kijk ik rond maar zelfs…

geloofsworsteling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.911
bomen verdwijnen in decemberglorie waar liefde niet groot of groter gedijt in moeders schoot de hemel onthecht zich uit een knellende voet wanneer wortels hol reiken naar uitziende ogen takken treuren, zorgvuldig gekozen; de wind waait immers uit een verkeerde hoek steeds minder in het veld van vreugde deelt het leven de oude…

In ultra violet

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
kaats de zon weerbarst haar stralen laat me maar mijn bruin gaan halen in het ultra violet ja op mijn eigen bed ik zag je tussen wolken met schaduwen de hele straat bevolken je nam de mensen in warmte met je mee kou en wind volgden gedwee maar nu de lente komt en jij weer schalks lijkt te kijken naar het blauw dat niet zal wijken…

door het hoge gras

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 783
heel vroeg, viel de lente duizelingwekkend in mijn tuin de zon was al warm en plantte lichtzaadjes in het gras die speels tot aan mijn navel kropen ook op de bomen, het raam, het verste geluid en op jouw schouders, je hals, je buik ik glimlachte toen je vroeg of ik zo wilde blijven liggen gewichtsloos uit jouw adem de wind…

In duizend vluchten

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 904
meeuwen stijgen op in duizend vluchten van tongen wind roffelt rusteloos op natte veren het water slaat handen tegen de vele zonden van de dag en wanneer het avondrood zwart wordt in het uur van dalende engelen fluister ik kom, kom naar hier hijg de golven heen en weer herhaal de woorden in het licht maak mij tot…

Het wassende sinopel

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 873
in ‘t koele groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zuchtte omdat de lucht niet wilde klaren die takken knakte van de gebroken stam in ’t koele groen rapen we de vruchten en planten ze terug in veie aarde we dopen het wassende sinopel met onvoorwaardelijk vertrouwen als vruchtbare voedingsbodem voor onbelemmerde…

stiltewoorden

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 939
wanneer ik me vastbind aan de wind, zing ik je naam en alles wat ik voel ik schrijf je neer in ‘t gras, de lucht en de bomen op het eerste lenteblad en zonnevuren rozen en de liefde zo oud als de aarde drink ik bij bloemen en blauwe vlinders wanneer dauw de ochtend ontvangt als een minnaar, door zomer bewogen ach, mag ik het leven…

Korenveld onder onweerslucht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
Wolken rollen onstuimig voort door een donkerblauwe lucht in het boerenland gevoord buigen halmen met een zucht Dan een donderslag, zo luid de hemel lijkt te breken ver voor 'n woeste wind uit golft een groene korendeken Bliksemflitsen schieten uiteen geladen gonst de atmosfeer over 't verlichte landschap heen dalen regenvlagen neer…
Liber12 juni 2007Lees meer >

als ik kon

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.102
zou ik vanavond je hand nemen en je stil verdriet je lippen zacht kussen echt naar je kijken zoals niemand je ziet ving ik je tranen de wind nam ze mee alsook je diepste zorgen dekte ik je warm toe in witte engelendons tot in de nieuwe morgen fluisterden mijn vingers je huid van teder gevoel vrij van pijnlijk verbod zou ik je…
Marlène16 februari 2008Lees meer >

Liefdeslied

gedicht
2.1 met 105 stemmen aantal keer bekeken 24.511
Als hij lacht dan sneeuwt het rozen zijn wenkbrauw is een dennenbos of brandnetels, wuivend in de wind. Als hij lacht dan sneeuwt het rozen, ik heb hem lief, ik ben zijn kind. Zijn oor een vat vol fluistering, het fluistert er vol rozen en honinggeur hangt in zijn haar, zijn hand, een korenaar. Het sneeuwt, als hij lacht, vol rozen.…

Dat is die minne die ewelic minnet

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.570
Wat dragen de winden Voor geur zo laat -? Kind, de bloesem van linden Die opengaat. Wat schijnen jouw ogen Zo groot, zo goud -? Kind, dat doet dat hoge Vergulde woud. Wat is - zeg - dat verre Zoete verdriet -? Kind, vraag dat de sterren, Vraag het mij niet!…

De regenboog bleef droog

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.030
samen hebben we de bui zien hangen jarenlang scheen zon haar warmte in intens verlangen maar de wind van eenzaamheid waait krachtiger dan ooit heeft zich te sterk ontplooid wist alle druppels moeiteloos te vangen alleen de regenboog bleef droog de zon stond nog te hoog we kleden ons in boetekleed ook deze bui gaan we trotseren…

huwelijk

hartenkreet
2.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 11.191
Verknocht aan het verleden Verkocht aan het heden Verliefd op de toekomst Liefde en leed In harmonie gekleed Lachen en verdriet Samen aaneen geniet Storm en wind Zijn als een blij kind Twijfel en ongemak Zit in een keurslijf, te strak Wij zijn één geworden In mening en gedachten Verstrengeld als wortels In de onuitputtelijke aarde…

Vier maanden.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 864
Je hebt je ogen aan de zon gegeven je schonk je lach aan de wind als was het je laatste wens In mijn herinneringen voel ik weer je huid, zo zacht en in mijn dromen raak ik je aan Je schaterlacht, maakt me weer verliefd die lieve blik herken ik nu nog in je kind Vier maanden zonder jou hebben mij veranderd ik ben een ander…

vergeef me, engel

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.229
hoe kan een woord de weg naar het leven volgen wanneer een kind de nacht ingaat hulpeloos achter het enige raam van eeuwigheid waarin alles verdwijnt en aan de wind wordt toevertrouwd hoe kan hij het doodgaan begrijpen als de dag nog maar nauwelijks heeft ademgehaald zijn ogen nog nooit het licht hebben gevangen of een vlinder…

Op de vlucht

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Ik vlucht weg van mezelf Als een wolk voor de wind Vlucht weg van mijn gedachten Waarin ik geen rust meer vind Ik vlucht weg van de anderen Met altijd die kritiek Ik kan het niet meer hebben Word van binnen gewoon ziek Ik vlucht weg van de drukte Verlangend naar mijn vrijheid Alle dingen die ik nog moet doen Ik wil alleen wat tijd…
Moon18 juli 2008Lees meer >

Je uitgestoken hand

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
er zijn vleugjes wind die spelen met dromen razen over land en bekomen in de luwte van je uitgestoken hand ze landen zacht lopen over vingers dansen langs levenslijnen van je pols verder naar boven je ellebogen lossen schouders in een warm en graag gedogen maar strakken soms de spieren aan in een niet verder gaan dan gaat het…
wil melker27 augustus 2008Lees meer >

LIKÖFERWAND

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.484
Zou de wind wel waaien de anemoon wel bloeien en de sneeuwvink zou die voor zijn jongen beestjes vangen op de rotswand aan de overkant? Heel die wand zijgt als je opstaat kreunend neer – decors ze worden in een oogwenk afgebroken de rekwisieten in een kist gegooid. -------------------------------- uit: 'Ik heet Welkom', 2007.…

De zee

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Ik luister stil met mijn oor in de wind, de geur die me raakt en mij lieflijk bemint. Het zand op mijn huid die me zachtjes beschrijft. Het zoute zeewater tussen mijn tenen, de kou die mij omlijft. Maar de kou die deert mij niet, de golven zullen mijn deken zijn.…
JannekeR1 september 2008Lees meer >

Zomerweiland

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Korenbloemen Klaprozen Margrieten Ze zit zichtbaar van de kleurenpracht te genieten… De wind speelt met haar lange lokken en wappert met haar zomerjurk. De zon schijnt volop Ineens staat het meisje staat op… Ze rent naar huis terug, De bloemen moeten naar mama, en vlug!…

Fluisterend gras

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 730
Waarom vertel je al die oude verhalen Niemand is daarin geïnteresseerd Zo stelden de oude vergrijsde bomen Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd Wat moeten wij met al die oude verhalen Gedragen door onze toppen in de wind Geheimen ontrukt van onder de sneeuw In een eindeloze zeurende schreeuw En steeds weer bedekken wij het met lover…
Ivan Grud12 november 2006Lees meer >

Armoe

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Verscheurde lakens voor gordijnen Jarenlang dezelfde broek Truien, versleten en met gaten Een kamerplant staat dood in de hoek Droge spaghetti met wat tomaat Koffie van vooroorlogs fabricaat Elke ochtend oud geroosterd brood Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot Met zeilen, wind gebold Vaar je over 't IJsselmeer En geniet met…
Darius18 november 2006Lees meer >

Bevroren tranen

netgedicht
4.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 850
Krom gegroeid door lange jaren staat gebogen in de koude wind de oude eik met kale takken te staren naar zijn afgevallen bladeren die dor en droog de grond bezaaien, geen kleur meer hebben vertrapt door mensenvoeten, droog en krakend tot verpulvering en zelfs zijn stam voelt koud waar bast al afgebrokkeld is nu buigt hij 't hoofd, en…
Moeke28 november 2006Lees meer >

Lucifer

netgedicht
4.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 716
met ogen gericht op het kerkhof schoof je de rode gloed dichterbij dunne wind legde een geur van benzine op polsen en muren toen je, in en uit van mond naar mond, dreigde met beloftes van ons afscheid lege ramen braakten nacht, handen vol zwavel achtergelaten in het geschreeuw je sprak van doden en morgen lachte je weer om…

Ik was ooit orkaan

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
stormde in gebroken takken joeg vogels onvermoeibaar naar de kale vlakte schoonde land en erf van ongerechtigheden in mijn spoor van pas verleden nog razen wolken langs het zwerk verregen ik het klokkenluiden van de kerk maar mijn werk is gedaan de schade lijkt beperkt leg mij langzaamaan te ruste laat winden nog wat zuchten ik…
wil melker19 januari 2007Lees meer >

Eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 917
Mijn mond ging onwillekeurig open en sprak een lege wind. En ik, ik liet mijn lichaam zijn gang gaan. Het spoelde zich in de branding tot aan mijn huid. De tijd zou weldra daar zijn opdat het weer vloed zou worden. Mijn tanden klapperden er de wassing uit en mijn huid rilde zich opnieuw tot leven.…

Gebroken

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 900
Als brandhout wordt de liefde aangewakkerd Droog en vurig is haar aard Gloeiend is de hitte van de hartstocht Zwaaiend is de scherpte van het zwaard Knetterend springen vonken Loeit de kracht door ’t verliefde lijf Smeulend gloeit het steeds weer verder Tot ik plotseling verstijf Koud tot op het bot IJs in alle hoeken Giert de wind…

de warmte van jouw zuiden

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.110
het verlangen omarmde ons lijf toen jij me bedde in het glinsteren van jouw schaduw die maanomspoeld de wereld daar herschreef jij sierde mij de huid met ’t strelen van de golven totdat jouw vloed zich op mijn stranden brak jij roesde mij met lippenzout en op de vleugels van je haar heb jij mij naar het licht gedragen jij schonk de wind…
sunset27 november 2007Lees meer >

houtlijn

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 528
mensen roepen wel eens we kennen je niet alsof ze maar één oor hebben wanneer ze het wisselen van wind in koude bomen hangen misschien ben ik wel niet die ik had willen zijn of moeten of wennen zij nooit aan mijn sterven terwijl alles maar voorbij gaat in opwaaiend zand en nachten die ik wakker lig in het weten dat ik slechts…

Mannen die sonnetten schrijven

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Mannen die gedichten schrijven zijn bijna altijd winnaars ze hebben strak gespierde lijven het zijn waanzinnig goede minnaars ze verplaatsen zich per BMW fietsen nooit eens door de regen hen gaat altijd de wind mee windkracht acht of negen we schrijven vaak over het leven o o o wat gaat het slecht daarin ben ik heel bedreven meestal meen…