Alle inzendingen

gezicht van steen met een zwarte traan een symbool dat lijkt te staan voor het ogenschijnlijk onaantastbare doch wie beter kijkt ziet zoveel meer

Op blote voeten Loop ik door De separeer, Kamer met betonnen Bed en zwaar Rubberen matras, Wc-pot waar ik Niets aan vernielen kan, Zelfs mezelf niet - Nog nooit heb ik Me zo geïsoleerd Gevoeld, mens in Een betonnen kooi Opgejaagd door Zijn eigen wanen - Ik moet iets...

Gert Hiemstra zei het ’s avonds op TV: ~Vroeg in de morgen kans op dichte mist.~ En dus weet elke automobilist: ~De snelheid moet dan drastisch naar benee.~ Maar eenmaal op de weg viel het wel mee en hij bleek ook nog aan de late kant voor straks die uitermate goede klant, die ‘n opdrac...

Wat zou het mooi zijn als de doden hun verhaal zouden kunnen ver- tellen en wij mensen allen aan oorlog paal en perk gaan stellen alles valt enof staat met niet meer dan dat ene woord respect Eerbied voor de wereld en elkaar waarom oeverloos oorlogen om iets dat uiteinde- lijk niets....

Over jouw blonde zee waait een stille wind met een gebaar van diepe innigheid jij slaapt omdat je licht bent op een wolk ik zie jouw dromen overdrijven je werpt een kushandje naar mijn onderbuik ik vaar een eindje in de verte waar een meeuw vliegt boven jouw akkergolven.

het klopt dat je naar films kijkt en soms een beetje huilt wat ook wel erg is: huilen bij een film terwijl het niet echt is zit je op de bank te huilen bij onechte film jouw werkelijke tranen waarom huil ik nou is wat je denkt als het nog denken is tenminste

was een kwestie in de kroeg terwijl we buiten rookten onder een blauwe hemel ben je liever doof of blind? oude vraag uit onze kindertijd toen we nog oefenden in denken zoveel jaren later zijn we het nog steeds niet eens als ik kijk is het ondragelijk wanneer ik hoor even onduldb...

Het berichtje ontving ik ergens in mei het vroeg wil je mij helpen, misschien Het komt geregeld voor dat ik mij snij en, tja mijn leeftijd is al bijna veertien Ik vroeg, als je smart hebt, huil je dan het antwoord luidde als verwacht, nee Dan huilt mijn lichaam zoals ze ’t kan en tja, met...

ik heb mijn reis gemaakt de schatten van werelden gezien geraakt aan de mystiek van het leven in diep geloven alles te geven de magie ervaren van verbonden zijn met omgeving en natuur die samenhang maakt in een bestaan met geest gevoel en vuur onverklaarbaarheden hebben altijd...

De tekst “Ontwaakt, verworpenen der aarde”, die ieder jaar gezongen wordt in mei, bepleit gelijkheid in de maatschappij. En Henriette schatte dat op waarde. De woorden gelden niet alleen voor werk; ze maken zich voor alle recht-strijd sterk.

Ik schrijf geluk. Gij schrijft nog leven. Ik zie hoe gij uw dagen vult Met eten, jagen, kommer, vlucht, En hoe gij daaraan zult begeven. Ik was de knaap die tussen u zou wonen, Maar die een eigen wereld kleuren mocht, En die hier vond wat gij niet zocht, De knaap die kleurde met zijn dromen...

Hallo Benthe, Zo lief, zo klein. Je werd verwacht, je mag er zijn. Wat werd het krap, in dat warme bad. En ook het wachten werd je zat. Dus met wat hulp en met een knip verliet je snel het moederschip. Wat een ruimte en wat een licht. Van schrik deed jij je oogjes dicht. Jouw leven is beg...

Wandelend langs huizen in mijn eigen stad kijk ik de ramen door naar binnen, steeds nieuwsgierig: wat is dat of dat wat zullen de mensen hier beginnen? In elk huis zie ik andere mensen andere dingen, ieder met zijn eigen wensen spullen die hen omringen. Ik denk: hoe leven de mensen hier ...

zou ze zeggen hoe moet ik dat uitleggen slechts een antwoord op de vraag niet laag op laag met soms het gevoel van ook nog eens de volle laag een maag die daarvan omkeert wi heeft er van geleerd? de...

Telkens als ik in jouw schaduw sta Voel ik de wind langs mijn oren ’t is alsof ik in een droom ontsta Krijg de vlagen niet van voren Vogels vliegen naar hartelust Hebben gele jasjes aan In een roes heb jij mij gekust Met de pijn is het gedaan Hijgend ren ik in jouw armen Een enorme dr...

ik ben een wolf onder de wolven buil bronstig mee in 't koor niets menselijks is me vreemd ik schuw geen platitudes ik hou nochtans van al wat onbereikbaar is, van duistere symbolen tot lichtende sterren helaas ik ben de man die naar de zon wil lopen maar vastzit op het kleverig asfalt: ...

Als mens weten we ons vaak zo groot blijven we rondlopen met het oeridee dat we zullen overleven maar wanneer er natuurrampen plaatsvinden herinneren we ons soms in een schok weer even de dood

Gedachten ik neem mijn pen inkt vulde mijn vel papier gedachten leg ik vast de mooie wereld met zijn pracht en praal de zuivere natuur , schoonheid van de zee zon en wolken raken elkaar aan wonderbare wereld de wind de regen stormen van de natuur vast gelegd in een gedicht zo als een fo...

Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis door mensen verlaten niet weldoordacht en geleidelijk maar plotseling en onverwacht terwijl de koffiepot nog op tafel een beker ernaast in afwachting van een tweede schenking en de kastdeuren open nu hangen vleermuizen aan 't plafond binneng...

kleine mensen in veel te grote schoenen weten nog lang niet van de hoed en de rand al denken zij de wereld aan te kunnen stevige levenslessen zullen ze ondergaan om tot daar te komen waar puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee niet wet...

Het jaar begon goed op 1 januari het was droog toen ik opstond ik zette 's avonds ervoor al de wekker deed het licht aan van het aquarium Daarna ging alles fout, erg fout, er viel van alles uit de lucht ik was er niet op bedacht, jij? niemand zag het aankomen, niemand? Toen begon de aar...

Zwart-wit roodbont groen dagelijks het levensmelk is een dankwoord waard.

Niets dat blijft is wat ik achterlaat. Niets dat getuigen zal van mijn bestaan. Niets naar mij vernoemd, geen plein, geen straat. En snel zal vergeten zijn mijn naam. Geen boek geschreven, geen mooie film gemaakt. Geen doel voor ogen, niets om na te streven. En weinig dat mij werkelijk heeft...

Ik heb een streep gezet In mijn bestaan op aarde Nooit, nee nooit, Ga ik er meer over heen Dat heb ik vast besloten, En als ik wakker word Ligt de streep bijna al Onzichtbaar achter me Zonder het in de gaten te hebben Wandelde ik er doodgemoedereerd Toch weer over heen

In ‘t Amsterdamse weed-en drugsmilieu wordt er de laatste tijd wat afgeschoten, veel kogels hebben er hun lied gefloten en fluiten het nog immer, sacredieu! De oorzaak is dat deze louche heren geen vetes willen schikken, ben je gek -ze blijken niet in staat tot een gesprek- dus geen geou...

Ik ben ik bemoei je niet met mijn leven Ik maak mijn eigen fouten Ik moet daar mee leven Een ander moet zijn mond dicht houden Het is mijn leven Ik bemoei me niet met jouw Dus waarom jij wel met mijn leven Mensen weten het allemaal zo mooi te vertellen Waarschijnlijk omdat ze zelf geen leve...

Nu jij jouw ratio toetst aan de werkelijkheid is waarheid uit vergeten boeken overbodig je straalt zoals de zon straalt op een lentedag met de mystiek die de natuur doet groeien het is jouw beleving die mij doet verlangen naar alles wat het leven brengt aan realiteit het gruwelijke grauwe e...

de deur van het paviljoen gaat van het slot de kleine jongen onrustig hart waar is mama? gespitste oortjes waarom is het zo stil? tasten naar geluid kleine voeten schuifelen aarzelend het laatste stukje van zijn vogelvrije leven in stil opgesloten is mama boos? in zijn laats...

In de voorwereldlijke schemering waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen slapen zij naakt en schuldeloos verstrengeld als op goddelijk bevel. Voor hen geen boom der kennis, geen appel en geen slang maar wel het tikken van een kleine feilloos afgestelde tijdbom: straks laten ze elkande...

ik voel de lijnen van letters geschreven op je huid tekens van leven liefde en verdriet negeren kan ik ze niet maar als in je ogen de glimlach weer komt verzacht het getekende schrift rond je mond dan dwalen je handen niet doelloos meer rond maar onderschrijven beeldend je...