1418 resultaten.
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 vanmorgen vroeg
was er een lange sliert van nevel
die over de witte daken trok
het nieuwe daglicht schilderde
onnavolgbare kleuren licht aan de horizon
bijna sprookjesachtige sfeerbeelden
en de maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer…
Een kind tekent
gedicht
3.2 met 99 stemmen
37.050 Marja
koe en paard kakelbont
en een huis van karton
en op de weg een hond
en in de lucht een zon
(het heeft de boom vergeten)
de zon is geel, de hond is bruin
de weg is wit - de witte weg -
en helemaal rondom de tuin
tot aan het huis een groene heg
(maar 't heeft de boom vergeten)
het huis is rood, het dak is rood
en uit de schoorsteen…
Ook dit ben ik
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.786 Ik wil wel schreeuwen van de daken
hier sta ik; KIJK naar mij.
Maar ze zullen doorlopen
en allen gaan aan mij voorbij.
Ook ik heb wel eens behoefte
aan een liefdevolle arm om me heen.
Maar hoeveel mensen er ook zijn
ik voel me leeg en alleen.
Ja, ik heb ook van die dagen
net als ieder ander menselijk wezen.…
De Dood
gedicht
3.3 met 95 stemmen
48.627 Hij is mijn meester
omdat ik hem bewonder en vertrouw,
de Dood
Hij wees mij alles: dranken, pillen,
pistolen, gaskraan, steile daken,
een bad, een scheermes, een wit laken
‘zomaar’ – voor als ik eens zou willen
de dood.…
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 Kijk eens door de kier
van het kapotte dak,
het is de ster
waarover men sprak
die schijnt op het Kindergezicht
dat schittert van licht!
Met een stralend gezicht
vertrekken verwonderde herders.
Volg dan hun spoor van licht,
geef het aan iedereen door,
dit hemels geboortebericht.…
Jong geleerd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.617 Natuurlijk was er eerst de advertentie
en daarna het rijp beraad
De commissie: de bespreking
Ach u weet wel hoe dat gaat
Ik schreeuw het heus niet van de daken
Ik blijf gewoon en doe normaal
maar voortaan zal ik altijd waken
dat ik spreek in heel beschaafde taal
’t Is tenslotte een prestatie
waar ik danig trots op ben
ook al heb ik…
Je zoenen zijn zoeter
gedicht
3.2 met 97 stemmen
64.879 We gaan samen liggen
een eind hier vandaan
we maken van takken
van takken en blaadjes
een vloer en een dak,
dat was onze woning,
of ik was het tuintje
en jij was de tent
daar gingen wij wonen
en blijven en horen
o rep je mijn liefje
ik heb je zo graag
nu of nooit samen slapen
want we zijn er
alleen maar vandaag.
--------------------…
ochtendzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
756 Verborgen in een verhaal
het wordt langzaam ochtend
de straten beginnen te leven
wij spelen het spel
van een dagelijs leven
door moeten wij
zijn nog niet opgegeten
de tijd in vrijheid komt
de morgen lonkt
als de geest nog eenmaal
los mag komen
boven grond en daken
boven daden en graven
loze beloftes en koffiepauzes
tussen muren van gezichten…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld
sluiten het onweer in je borsten buiten
alleen de regen is thuis
op de platte daken…
Vader en zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 -Ik heb verdomme net een nieuw dak op m’n paleis.
Ik dacht dat jij in tenten sliep?
-Alleen op TV Barack, alleen op TV.
-Het is je zeker om de olie te doen?
Nee, ik bescherm jouw eigen onderdanen.
-Wat blijft er over van jouw goede voornemens?
Die heb ik nog steeds.
-Maar je handelt er niet naar!
Alleen op TV Muammar, alleen op TV.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom door de wind
uit haar wortel gerukt
zou dit alles zomer zijn
onzichtbaar als vlasdraad
warmend aan de schoorsteen
van scherp afglijdende daken…
Dictator
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 Geluid slaat over
het woord verlinkt
op schreeuwende daken
ruggen gebroken gaten gevuld
wegen aangelegd naar de hel
de troubadour blijft zingen
wolven die blijven huilen
mensenspel wordt gebroken
droomgedachten verlaat ieders lied
vreemde snuiters in magistrale zon
afgoden in goud en brons
ontstemde dingen vuur en gloed
geen stappen geen…
Onvolkomen bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Heel zijn leven
In één plastic tas
’s Ochtends niet weten
Waar ’s avonds te zijn
Muts
Diep over hoofd getrokken
Verhoeden oog en contact
Bang
Voor genadeloze woorden
En onaangedane blik
Nu door kou verdreven
Dwalend en dolend
Doelloos en uitzichtsloos
Door deze hopeloze stad
Helaas
Te laat voor bed en dak
Liggend op een bank…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
De man van de vuilniswagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Zonder het van de daken te schreeuwen.
Geld voor de dag van morgen. Zonder zorgen.
Hij heeft immers altijd werk;
iedereen stoot zijn en haar rotzooi af, voortdurend.
Hij is een 'bevoorrecht mens',
van binnen weet hij dat... wel of niet?
Lees alsjeblieft dan dit gedicht,
voor jou geschreven: held van de dag!…
Gloeide maanlichtgeel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 aan de slag
mijn raven zaten
op hun tak te rouwen
maar wisten vliegensvlug
de restanten te verstouwen
het elixer gloeide maanlichtgeel
fonkelde wat sterrenpracht
ik roerde het met duisters macht
in de wacht op zonnewende
met grote ogen
werd het licht begroet
door schedeltjes vol alchemistennat
ging nieuwjaar volledig uit zijn dak…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Het is beïnvloed door
het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt
dat ieder alleen is. Het zegt
Vlieg dan het raam uit, vogel.
Baan je schietend,
snijdend of spuitend een weg.
Ga dan
zoals je gekomen bent
naakt
de zee in, de nacht in, het niks in,
waad door het water, schreeuw, ween
en loop heen.…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
Lentevreugde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
500 magnifieke gitzwarte
vogel helder
oranje snavel
zittend boven
op het
dak
bijnaam Vogelijntje
zingt een
welluidend liedje
met alle
gemak
ieder voorjaar
present
enorm gemis
als ik
dit beeldschoon
diertje nooit
had gekend
gun het
alle vogeltjes
te vliegen
luchtruim/bossen
duinen kortom
schitterende natuur
optimaal nagenieten…
Stille wonderen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 ik heb
stille wonderen
in je ogen gezien
het panoramisch
voorbij trekken van
eindeloze toendra’s
in de kleuren oker
bruin en geel bleven lege
zielen van woestijnen heel
het majestueuze dak
van werelds grootste
bergmassief in contrastheroïek
de zwartblauwe
atmosferische dood die
ruimte ziet in oneindig gebied
samen zijn we opgestaan…
In de oren van de tijd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
489 In de oren van de tijd
tussen hoop en vrees
echoot jouw naam
Mahsa Mahsa
Elle s’appelait Masha Amini
jouw ogen schitterenden
als het licht van de zon
de zachte volheid van je naam
Vastgesnoerde woorden
worstelen zich los
over de daken van de wereld
schreeuwen we Mahsa jouw naam
Hoe immens jij bent
dichterbij dan ooit
de echo van…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 betreden we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen die er zijn
om tijdens afwezigheid
zo mogelijk zonder bezwaar
een gedachte…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken uit
naar grachten met eilanden
van groen, naar boten en huizen
met stokrozen aan de gevels
en tuinen op de daken…
Heerlijk avondje weer (Moet gezongen worden)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
671 Piet klom gauw weer op het dak
met een grote, lege zak.
Piet klom gauw weer op het dak
met een grote, lege zak.
Weer brengt Piet me in verwachting
en het harde erelid
breng ik lustig tot verzachting:
wippen doen we zwart op wit.
Op de mengkleur stel ik prijs.
Onze kleine meid is grijs.
Op de mengkleur stel ik prijs.…
Vogels in het voorjaar
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
500 Terwijl hemel verkleurt in nieuwe dag, luister ik
mee naar hun aangrijpende verhalen, zangstukken vol emotie
of een gevoelige romantische liefdesverklaring van een verliefd mannetje
schreeuwend van de daken hoeveel hij van zijn geliefde houdt; traandruppels nabij.…