2096 resultaten.
Handen schudden
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
827 De imam houdt desondanks vriendelijk voet bij stuk,
daarmee weerstreeft hij knap de (on)maatschappelijke druk.…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…
ontnomen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 toen je werd geboren
groeide om jou een laag van spiegelglas
waarin je zocht, naar wie je was
want iemand had je innerlijk ontnomen
de pijn naar binnen toe geslagen
we drukken knuffeldieren
door de kieren
zalf en lentegeuren
maar het verzacht niet
diep in jezelf, vond jij
ze zijn er, in je bloed
tranen met een rode gloed
iemand zong een…
Ik...wervelwind
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.477 ik draai als een kring om je heen
ik laat je niet meer ontsnappen
ik ben je noordpool
je oosten
ik ben je zuidpool
en je west
ik ben een wervelwind
'k heb alleen geen kompas
die mij laat ontsnappen
naar een nieuw veilig warm nest
zonder depressies, hoge druk of kou
ik hunker naar windstiltes waar
ik ben in de wolken waar
ik ben in…
Alleen
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.455 Maar heel diep van binnen
kun je de druk niet meer aan.
Je bent aan het denken,
niemand weet wat je nu voelt.
Het enige wat ze nu zien
is wat je doet.
Iedereen loopt je voorbij,
alsof je er niet bent.
Maar ik voel de pijn
die het geeft.
Het doet me pijn hoe jij nu leeft.…
Opa wacht dus
netgedicht
2.0 met 14 stemmen
2.134 De uren zijn al lang geteld,
staan 'em alledaags voor ogen -
Hij poetst nu druk
zijn glans uit het antiek
en wat geleefd werd ligt tot eenvoud
ingedikt: zijn Gooise stoomtram
en huzaren, 't liefje dattie
trouwen moest. Z'n zwijgen
heeft geen nieuwe naam,
de schemer valt en binnenwaarts breekt
tochtstrip uit clivia's en kieren.…
Altijd weer die ogen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
888 ogen
gekarakteriseerd door hun
volheid en intensiteit
een mengsel van pure arabica
en een vleugje robusta van de
beste kwaliteit
die mij huiswaarts deden keren
met een peperduur espresso-
apparaat dat ik niet van plan
was om te kopen
elke keer als ik nu zo’n
capsule ga verwerken
zie ik ze weer vóór me
je ogen
maar dan onder hoge druk…
Wie dan leeft...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
881 Zorgen maken om een ander
Doen we niet meer
Je druk maken om een ander
Doen we niet meer
Wie dan leeft...
Lief zijn voor een ander
Zijn we niet meer
Een aai over een bol
Doen we niet meer
Wie dan leeft...…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…
herfstbladeren
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.040 Mijn haren in de wind
Mijn gevoel als een kind
Mijn hart dat hier de weg vindt
Wat begon met lege gedachten
Begon te veranderen als de natuur
Met zijn mooie blaadjes op de grond
Drukke zware dagen
Veranderden in lichte en zweverige maanden,
Want alles ging voor de wind
En tijden veranderden snel
Maar het mooie gevoel
Bleef rond mij…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Chip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 BUNNIK - Dementerende bejaarden moeten een chip krijgen in hun bh-bandje of broekriem, zodat zij bij vermissing met een druk op de knop zijn op te sporen.…
Het begin...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Als het begin nooit is begonnen
Nooit ontdaan is van de druk
Nooit verlost is van de verwachting
Nooit is bekomen van de angst
Nooit is aangestoken met de euforie
Niet heeft geleefd om te mogen zijn
En is wat openheid niet uitsluit
De geslotenheid niet uitbuit
Maakt het als een onbeschreven blad
De geboorte van een kind
Dan heerst daar…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar.…
Zweverig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Op wind wil ik me laten drijven
met vleugels sterk en groot
zweven tussen wolken
genieten van de zon
gewoon zweven zonder zorgen
kijken op de aarde neer
op thermiek en zachte stroming
over velden, heuvels en rivieren
weg van al dat druk gewemel
naar heerlijk stille plek
in gedichten denken
tussen weelderig groen.…
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Er staat nogal wat wind
de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Misschien zijn ze onderweg
Als ik maar niets vergeten…
Niet vandaag.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 't Is er veel te licht,
te druk, te vol
met bruisend leven.
Alle woorden rond me
of in m'n gedachten diep,
ze zijn als afgeblakerd
klatergoud, koud en bitter!
Meer... meer is er niet.
'k Blijf maar liever hier
in de lichte kamerschemer,
tot de stilte me troost!
En morgen...
ja echt morgen,
ga ik wel
met leven door!…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
show-off
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
543 Tussen de glimmende wagens
in de drukke showroom
stelde de klusjesman
onverstoorbaar secuur
zijn ladder op
en klom soepel
naar het helle neonlicht
omhoog.
Hij kreeg geen aandacht
tot hij van de ladder stapte
en zich in
het helle neonlicht
verhing.
Toen had hij alle aandacht
die hij wou.…
TIJDENS EEN FILE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
737 in zo'n sliert
van aaneengeregen blik
valt het altijd tegen
met dat stapvoetse geronk
op de A9
naast mij hoor ik
highway to hell
uit een twingo dreunen
terwijl een dame
in een golf op
je t' aime moi non plus
ligt te kreunen
zelf ga ik
voor iets rustgevends
achter het stuur
met meditatie
uit de subwoofers
tijdens dit drukke uur…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen…
Je bent al thuis...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Wanneer ik druk blijf doorvragen,
volgt er nooit een zinvol antwoord.
Wanneer ik alleen maar luister,
wordt de wereld wonderlijk stil.
Alsof een stem, diep van binnen,
woordeloos tot mij spreken wil.
Het is een stem die me laat weten:
Vraag nooit naar de weg naar huis!
Stop met vragen naar het onbekende.…
zoals soms...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 zoals sommige woorden zwaar
kunnen drukken op je ziel
zoals stilte een pleister kan
zijn op een pijn die onrust heet
zoals het samenzijn je troost
geeft tot het barst
zoals de lichtheid van het bestaan
je soms nog zwaar op kan breken
zoals tijd van leven je tot
de dood aan toe op de hielen zit
zoals het vergeten van wie je was…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Een veelbelovende drukke ochtend,
voor het allemaal begon
Fris verworven.
Een wisselvallige middag,
hollen en stilstaan als het kan.
Alles moet eruit.
De schemer valt langzaam in,
schaduwen verdwijnen, evenals de zon.
De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden, kleuren, alles wat net begon.
De dag is gedoofd.…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel
in deze drukke…
Het dierenparlement
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
667 De dieren op hun stoeltjes zaten
geanimeerd en druk te praten
voornaam in’t dierenparlement
De koppelijke stemming leidde
tot wat de meerderheid verblijdde
die kakelde ronduit content
Want als er schaapjes zijn gestorven
kan nu hun vacht mits onbedorven
aan wolfjes worden toegekend
En straks gaat vast een wet bepalen
hoe zij hun levenseinde…
woont nu in je dromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
707 het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht
in stilte gaf je
je niet bloot je hechtte
moeilijk miste warmte
uit de moederschoot
je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand
vliegt al zonder vleugels
wortels ben je kwijt
eens zul…
De dagen dat hij lief is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 houdt van mij
Maar avonturen lokken hem
In zijn enthousiasme
maakt hij ze steeds groter
in dwingende verhalen
en och, liefde, wat dat is
maakt hij klein
Ik zie het ook
bij de mannen van mijn vriendinnen
die het wel weten, maar
zich liever vasthouden
aan de aandacht
die ze soms krijgen
op dagen dat hij lief is
en zij zich niet druk…
je woont nu in je dromen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.039 het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht
in die stilte gaf je
je niet bloot, je hechtte
moeilijk, miste warmte
uit de moederschoot
je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand
je vliegt al zonder vleugels
je wortels ben je kwijt…