Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Volle maan

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.983
Tegen 't duin de lichten van de huizen... En heel achter aan de verste rand, Gloeiend als een pas begonnen brand, Maneschijn op donkre kerkhofkruisen.…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

overveen

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Ik zie graven in de duinen onttrokken aan het zicht maar die roepen, eens per jaar mij tot een plicht om de klok te luiden die daar is geplaatst en laat weten dat hier afschuw heeft geraasd. Want die graven vertellen over mensen met de vijand op de hielen die uiteindelijk door een geweerschot vielen...…

Kennemerduin*

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.616
De zon van de liefde beschijnt het duin, waar wij de platgetreden paden mijden en van lichaam maar niet van geest gescheiden verliefd de weg vinden van kruin tot kruin. Heerste het koudste van de jaargetijden kil over deze woeste doornentuin, met de Zomer is het dat ik hier struin, terwijl fietsers schel bellend langs ons rijden.…

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Herdenken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Van oorlog wist je niets, maar het pad dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend uitzicht op de dood. Op wat groot en onverzettelijk was: het kruis, de helden in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen voor ’t vaderland, ze stierven ook voor mij.…

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De einder ver weg van duin en paviljoen. Alles verlaten, in vergetelheid geraakt. Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder. De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat ongebreideld door. Ik sta op een pier, hoor het ruisen van de golven en word onder het gekrijs van meeuwen bedolven.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >

Om jou

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 25.134
Het kind wurgt een kauw Vingers zijn er om te graaien Het puin glinstert van de dauw Het duin staat in lichtelaaie De uren jagen op elkaar De dagen korten in elk seizoen De weken halen elkaar in De maanden verwelken Het jaar is minder dan een vlinder Minder dan de spin die 's avonds Hoop geeft en 's ochtends rouw *) Alom dit alles alleen…
Hugo Claus7 januari 2014Lees meer >

En de zee was niet meer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De houten zee schep ik in blikken emmers drenkelingen worden eruit gezeefd sloepen en boeien werp ik terug op de door eb schoongespoelde bodem een zwoele bries blaast de kleuren droog dolle meeuwen storten zich op een zeekaart zonder water duinen en dijken kijken werkloos toe in het stuifzand dolen de schippers er valt vers licht op eeuwenoude…
Kees Keizer18 februari 2015Lees meer >

Water als taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Zoals taal is er geen vorm dat water niet beheerst grillige wanden en massieve randen omarmen zeeën en oceanen die meedogenloos stranden duinen en dijken testen elke golf opwellend uit diepe troggen is een woord op de lippen van de branding daar schuimt het spuwsel van zeegeesten tot onleesbare ruige verhalen vloeibare bladzijden…

Een blauw gedicht van Vincent.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Het strand paarsig en zachtrood op het duin pruisisch-blauwe struiken wachtend op een schilderij. [4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…

Het huis

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Dit huis heeft de rust van de maagdelijke duinen Gebroken noch verstoord; Het ligt in het nest van zijn geurige tuinen, Als bracht de grond het voort. En waarlijk, het wèrd ook gewonnen, geboren; Een eedle kunstnaarsdroom Bevruchtte, als het zaad, dat zich mengt met de voren, Het steenblok en de boom.…

Op reis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
En tijdens warme zomerdagen, zat ze heerlijk op het duin. Maar de herfst bracht lange dagen, eenzaam lag ze in haar bed. Zo nu en dan kwamen de kinderen, en werd er even opgelet. De wind kwam haar bezoeken, en herhaalde steeds haar naam. Ze kon niet langer wachten, en toen is ze maar gegaan.…
Betty Veerman27 februari 2016Lees meer >

Op de boot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
En ik zag in de verte de duinen waarin je speelde, de golven waarin je zwom, de wolken die je schilderde, maar vooral zag ik jouw dierbaren tegen de reling arm om arm als om heling, hun tranen in bedaren nu, turend naar het ongrijpbare,…

Vaarwel

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.289
En zelfs in Java's wondertuin Vergeet ik nooit mijn Hollands duin. Lief Vaderland, lief Vaderland, vaarwel! Vaarwel! Vaarwel, vaarwel!…

Zon en regen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Het zomert als de rozen bloeien En geuren in de zonneschijn Kleurrijk de mensen weer boeien Naast vele bloemen groot en klein Het zomert als mensen in tuinen Genieten van warmte iedere dag Of baden in zee achter duinen In de week of een mooie Pinksterdag Maar toch klinkt ook die zomerdag Geruis van regen door het blad En schrikt men op…

Wintertijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Je denkt aan een duin En aan golven En verten Het eindeloze En het héél broze…
Ralameimaar26 oktober 2020Lees meer >

Weelderig land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 325
Nog steeds is er uitzicht over het duin, dat gras eet en met stenen is verfraait, de plant werd naar een andere tuin verzet.…

Setengah belanda

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 344
Struikelend schuifelend aan de vloedlijn der hondsbossche zeewering waart setengah belanda als de tolk van java in warrige deemstering door Indische duinen ongenood gaat de gast pa triot uit de tropen zonder vaderland - een vloek die hier niet wordt geprezen - doch niet afkerig van eigen wezen zijnsweegs tot de schemer in het duister…

Loop van gedachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 136
En zittend op toppen van duinen zie ik die woorden mengen in een machtige massa tot waar aarde en hemel ineen smelten in onzichtbare lijn.…

Valse Heyboers

snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Geruime tijd werd niets van hem vernomen Hij etste en hij zwetste tot zijn dood Het aantal werken is oneindig groot Nu zijn er valse uit de kast gekomen Dat roepen al zijn fiere bruiden uit Maar niet zo vals als Heyboers stemgeluid…
Aar Noordam27 oktober 2013Lees meer >

ballade van de tijden van weleer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 994
Vroeger, voor wie nog weet hoe het was, Verbleven blijvend bedroefden en zwaar zenuwzieken In door bossen en duinen omgeven klinieken Waar de tijd soms genas Wie, al of niet genezen, weer wilde werken Maar in de maatschappij nog steeds een vreemde was Kon beschermd beschut het gesticht versterken In kaarsenmakerij of in de plantenkas Nooit…

Een paar passen .....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Boven op het grillige duin kijkt zij uit over verleden ziet in een mist van tranen de vele gouden randjes om de grijze wolken en strekt haar handen uit richting horizon verward door golven van de tijd verdwijnt ze langzaam in de ondergaande zon, de laatste schaduw veegt het licht uit beide ogen terwijl haar mond geluidloos krijt in het…
metha6 september 2004Lees meer >

In jou

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.339
In jou zijn is het genot van duizenden lachen reizen van eindeloos terug verlangen naar de glooing van jouw duinen. In jou wil ik zijn, mijn ranke lijf die jou beeldhouwt, je naaktheid neemt, je wil verovert je ogen die vragen naar geen einde. In jou wil ik zijn...kom jij in mij…
fidelray15 december 2004Lees meer >

Een dagje naar het strand

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Ik zuig mijn longen vol Ik kijk en consumeer de zee De duinen drukken op mijn rug Nooit meer wil ik terug Mijn stappen sporen in het zand Iedere stap iets minder zwaar Het koude water groet mijn voet Het wordt donker, het is vloed Niet één keer kijk ik achterom Want achter mij valt niets te zien En ik moet verder bovendien De golven…
spablue17 november 2005Lees meer >

ze draagt taal

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.082
soms denk ik dat woorden zinloos zijn zoals zomers die nooit meer stijgen en slechts even trillen op vingers van oude herinneringen waar zeeën ophouden met bestaan in armen en voetsporen, laag begraven onder ramen en buiken vol brakende honger en dat een uitwuivende duin de meeuwen met dode ogen zal achterlaten, even vreemd als het…

Ameland

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Neem me mee Ver van hier Naar de leegte De zee en het strand Zonder plan Weg van hier Naar de duinen Plant m'n voeten in het zand Vader tijd Is daar lief Zijn hart is Vol van Moeder natuur Aan het eind Van het land Waar het Zeezout in je ogen brandt Neem me mee naar Ameland Al ben ik daar nooit geweest Waar de vissen…

wonen voor een autist

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.745
Ik woon in de duinen, ik woon in een baai. Ik zwem daar tussen de vissen samen met een haai. Ik woon onder de grond, ik woon in een kanaal. Ik maak daar wel 500 vrienden, zelfs een kleine garnaal. Ik woon in de woestijn, ik woon in een meer. Ik loop daar op de bodem, wel een paar duizend keer.…
Mark11 mei 2007Lees meer >

Branding

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
vierentwintig uur guur is het strand, eb trekt het open voorbije tijden zullen wegglijden gebeten door de tand der getijden rijden ze de stormen, ze waaien luid over wereldzeeën van noord naar zuid een flikkering in de mist, een belofte van knarsend bitterhelder zonlicht dat het land droogstoft en ontwricht richt haar zeilen op de duinen…

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt. Je danst en hebt een hoedje op. ’t Is heus! Maar wat later kwamen de dilemma’s en barsten in de glazen bol van toen: de dooi trad in. Het leek zo dwaas dat ’t smelten kon.…