Weelderig land

Er valt wat water op haar rechterbil,
terwijl ze een dun touwtje gaat knopen;
haar linker wil ze achter een washand dopen,
al doet de hand niet wat zij zo graag wil.

Op die ene plek moet een rivier stromen,
de grond wieden, haar ermee verrassen;
en de zee de zilte kust laten wassen,
zelfs al moet ze van het knopen bekomen.

Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.

Nog steeds is er uitzicht over het duin,
dat gras eet en met stenen is verfraait,
de plant werd naar een andere tuin verzet.

billen, tuin

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.5 met 2 stemmen 21