6562 resultaten.
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar
tot op de rand van de dood.
Blinde paarden draven erheen,
met koetsen maar zonder koetsiers.
Het is het geheim van de hemel.
Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.…
Levensdraadje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
982 Hoe fragiel is
het levensdraadje
van de
ter dood
veroordeelde mens,
het is
het koord
van een strop
die niemand
ontkomt.…
slotstuk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.130 avond tikt voorbij
finale zwelt glorieus
het einde doemt op
senryu…
omdat het niet uitmaakt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 schrijf ik er nog eentje
zet ik voor, mijn beste,
links, rechts, een beentje
en u doet mij een geste,
door mij te lezen
mocht ik hier wezen
einde bericht
net gedicht…
Als de Dood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Mijn vriend wordt mijn einde
er is niets meer dan dit.…
Omkering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
738 Voor Paul B.
Het zijn extreme tijden
in secondes wordt over miljoenen beslist
ja, dollars en mensenlevens, heel gewoon
volle stadions wereldwijd
orkanen van geluid op de gladiatoren
”FUCK, KILL, HELL!!”
levensgrote schermen overal
vol van de onrustigste beelden
als je goed kijkt zie je jezelf
zwaaien.
Het zijn uiterste beproevingen
vloedgolven…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken uit een oase
van verzoening, te klinken
op het einde…
eindliefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 hij is tachtig
zij moet nog zes maanden
hij raapt haar op als ze
weer eens te snel is opgestaan
maar zij kookt nog als een prinses
ook al weet ze dat hij
eigenlijk niets meer lust
een perfect paar
ze passen, bij elkaar…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.034 de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.…
Liefde's einde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
691 er is niks op tegen
op je bek te vallen
daar word je groot van
zolang er maar iemand is
die de boel weer oplapt
zonder eeuwige trouw
te verlangen…
Einde verhaal...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
912 Bijna is het zover
dan zijn we niet meer samen
Beter..dat wel
geen ruzie meer, geen tranen
hooguit van gemis...
als de spanning er af is
komen we vast weer bij elkaar
Voor 'n bakje koffie
'n maaltijd of spelletje scrabble
Wat ik zeker weet is:
dat ik er altijd voor je zal zijn
en ik hoop jij ook voor mij
Jammer dat het niet werd
wat we…
Hoogtepunt van het feest
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.704 Betekende dit soms het einde
van 't feest, op z'n hoogtepunt zijnde?
Een vriend van me legde het uit
en zinniger bleek het besluit:
ze waren te lang weliswaar
getrouwd, echter niet met elkaar.…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.065 Het enige wat kan gebeuren is het einde.
Het einde dat ik niet voor ogen had.
De droom is te ver geleefd om nog grip te hebben op de realiteit.
Er lijken dagen vergeten.
Vergeten omdat ze niet waren zoals ze leken.
Ze leken zorgeloos en gelukkig.
Maar er hangt nu een zwarte wolk boven.
Alles was nep en lijkt nooit geweest.…
Een ijskoud ontwaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 zie je hand
vingers onrustig
op zoek naar accenten
ogen vinden
woorden uit beelden
van je geest
je stem formuleert
zinnen uit passie
die eens is geweest
ik verzuip in
een stortvloed emoties
het is uit
langzaam ebt
de spanning weg
een totale ravage
leeg is het strand
in een ijskoud ontwaken
glijdt wat zand door mijn hand…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar
voor Sprookjesbos, klein huis of paleis:
"Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs
uit handen, die jullie sterk houden…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
verder gaan
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.902 Ze keek hem aan en wist niet meer
Waar hun laatste gesprek toch over ging
Vroeger was hij zo lekker macho
En vroeger was zij een lekker ding
Maar macho begon naar de buik te zakken
En zo ook haar beide dingen
En ze bleef veilig aan hem plakken
Accepteerde hoe de dingen gingen
Zo was het veilig en vertrouwd
Zij kende hem, hij wist van haar…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
's Mensen begin en einde
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.294 Wij eindigen zoals wij zijn begonnen:
Kaal en onmondig en sentimenteel.
Alles wat leeft keert weer naar de oude bronnen
Van 't paradijs. En dan? Ach, weet ik veel.…
EINDE-LIJK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Ik heb niets meer om handen
hoofd gebogen, handen op m'n rug
zo loop ik naar mijn einde
bewogen kijk ik op 't begin terug!…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Leeg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Zo leeg als het voelt
Zo leeg als het is
Een wonder nodig
Ja het gaat mis
Wat wil ik?
Wat moet ik?
Moet ik iets willen?
Er is niets
Het stopt
Voor mij is het voorbij
Dat wil ik!…
Licht
gedicht
2.4 met 20 stemmen
7.602 Terwijl het licht zich probeert te
ontvouwen, is de stad opstandig,
de verschrikking heeft zichzelf overleefd,
het einde nadert de onderdanen,
nadert de onontkoombaarheid.
Het grillige licht wil bezitten
wil veinzen,
maar het licht is machteloos,
het licht is ontmanteld.
-------------------------------
uit: 'Gedichten 2009', 2009.…
Terminaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
3.078 En toch komt het einde
altijd weer onverwachter dan we betrachten,
als een verwoestende windstoot
die je in onbestemdheid wegrukt
als een voor stevig gehouden boomtak
in een plotselinge voorjaarsstorm.…
te laat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
626 Alle dagen
Sneller en donkerder
Alsof de tijd geduwd wordt
En stilaan lijkt te vervagen
Gedonder
Maar niemand die het hoort
Stilstaan en rond u kijken
Kan veel met je doen
Beseffen dat dit alles tijdelijk is
Goed doen voor het bezwijken
Zoeter dan een miljoen
Een plaats in iemands geschiedenis
Wat een droom!
Een leugentje voor mijn bestwil…
Het einde is nabij...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.853 Snelle luchten passeren de hemel,
vluchtig als de tijd.
Symbool van leed dat is geleden.
vervaging van de strijd.
Zon die strijdt om haar plekje,
als hoop aan de horizon.
Zij deed de wolken en regen verbleken,
zoals de donkere nacht niet kon.
Vooruitgegaan door regenbogen,
als bannieren van de overwinning.
Helaas won het niet…
Blanco
gedicht
2.6 met 58 stemmen
16.846 Er kwam een kaart.
Er kwam een heel verhaal.
Het heette brokken maken,
maar eeuwig vrienden was
ook mooi geweest.
Ik schreef terug
Nooit eerder met
zo weinig woorden,
om niet te zeggen geen.
Ik schreef een o.
Een bel van zeep.
Het cijfer niets.
Dat was niet lief,
maar wel
een schone titel
voor een brief.
--------------------------…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 't Werd laat eer de vrijer de molen verliet;
De vlonder was wit van de rijp - Hoe 't geschiedd'? -
Of 't licht in de molen? - Men gist en men raadt -
Hij zonk in de diepte van 't zwarte verlaat.
En 's molenaars dochter zat stil en alleen,
Al zuchtend en klagend, in rouw en geween;
Drie jaar lang rouwde ze en wenste zich dood,
Totdat het…