1399 resultaten.
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
De bron
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.287 warmte
op mijn ziel gericht
In mij
zijn klaterende beken
de oorsprong ligt
bij mijn zorgende ouders
Zij zijn mijn rots
in de branding
gebleken
In mij
is een warme zon
bedankt lieve ouders
voor alle warmte die
in mijn jeugd begon
In mij
zijn warme gedachten
voor ouders die
er niet meer zijn
zij zijn de oorsprong
van mijn innerlijke…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 'k heb je pijn gedaan
met mijn onzekere woorden
in je innerlijke land
maar ik wilde je niet storen
in je stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren…
Diep
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.359 steeds twijfelend, erg onzeker
gevoelens waaruit ik besta
diep verborgen
ze verscheuren mijn leven
zo nadrukkelijk aanwezig
doodop ben ik
van steeds innerlijk
te vechten
kon ik mezelf maar
berechten
huilend met de wereld mee
die op een antwoord wacht
ik kan alleen maar
geven een onzekere lach
zoeken naar vrienden
doe ik niet meer…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd van pijn en zonder
vrees nu verder leeft en geen
verdriet en tranen kent –
en mij nabij zal blijven
waarom dan toch sta ik
hier nu alweer zo
innerlijk…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Stoorzender
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.101 Een zwart beeldscherm
ruis inplaats van geluid
onbewust en op gevoel
zoek ik naar de zuiverheid
Helderheid van klank en kleur
afstemmen op de ander
de innerlijke antenne uitgeschoven
komt de kwetsbaarheid naar boven
Een zachte stem wil worden gehoord
het beeld nog vaag
komt aarzelend naar voren
de handen uitgestrekt
Een beeldscherm…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
Kindervingers
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.368 Zoete kleine kindervingers strijkend
door mijn haar, mijn lange haar,
naar elke knoop en klit toereikend
Aanraking voor haar niet raar
Daar waar elk mens, die niet meer
weet te vinden 't inner kind, verlegen
slechts een aai zou geven, steeds weer
zonder goed gevoel verkregen
geeft zíj gevoel en liefde vrij,
de onschuld zelf en onbeperkt…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 .
-------------------------------------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 Je komt liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te bloeien,
in de kou wordt alles ontkent
een pit zonder vrucht, een
kale boom op een oude prent.…
Leven
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.781 De innerlijke rust,
gevoelens in toom.
Ik pink een traan
Een traan van geluk.…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.
Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...…
De gans verliest een veer ( Zen )
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
739 Om al het overtollige uit het leven te verdrijven,
daarvoor is moed nodig, de beloning is onthechting
en de innerlijke rust.
De kunst is, de harp ook zonder de snaren
te bespelen, een goede toehoorder hoort
dan vele instrumenten.
De gans verliest een veer, maar vindt een dichter.…
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 Je bent een vlinder,
je liet je niet vangen
in een web van woorden
die ik hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt…
Blikken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
891 Blikken, van de mensen om ons heen
zien ons als een mens met een gebrek
niet hoe wij, ook innerlijk kunnen wezen
"heus" wij hebben gevoel en zijn niet van steen!
Blikken, ja we zien ze maar al te goed
die zeggen meer dan alle andere dingen
dat de eerste blik dan vaak de beste is
nou, dan ontneemt je dan al de moed.…
onweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
876 de bliksem sloeg
de wind uit je benen
de kracht uit je arm
de zin uit het leven
je was pas vier
groeien was pijn
kijken naar
afzien van
maar binnenin
onrust en honger
innerlijk ongeschonden
verbeten streven
surrogaat leven
maar iedere avond
toch weer naar huis
met je krachteloze benen
je kromgegroeide arm
geen zin meer in leven…
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 Er huist in mij een droog skelet
wat beenderen, een ribbenkast
een puzzel in elkaar gezet
die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug,…
ZIELENRUST
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Schrijf mij vrij, schrijf mij blij
ken en herken mijzelf
een versleten ontevredenheid
geketende geest in alledaags lichaam
innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht
verkeerd begrepen overdracht
het lijden door het leiden
van onbegrip naar begrip
het leren door belering
met de handen om te straffen
te zegenen en lief te hebben
het opgeheven…
Nachtelijk Licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 U wiegt mij
als ik niet kan slapen,
kalmerend
is uw innerlijke stem,
voortdurend vult U
mijn gedachten,
juist in de nacht voel ik
hoe 'k van U ben.…
Genegenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
739 Warmte geneest, doet deugd en geeft innerlijke rust
Echte vriendschap maakt ook blij en tovert lust.
Genegenheid, een laaiend vuur, maar je betaalt haar soms duur
Helaas zijn weinige zaken helemaal puur.
Relativeren is de kunst, het lukt echter niet altijd
Soms dreig je te falen in deze zware strijd.…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 Ik herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Allen zien wij
wij van het stof
naar de verbetering
voor onszelf
een vergeten geest
Allen denken wij
wij door het duister
naar innerlijke controle
voor onze geliefden
een vergeten leven
Allen voelen wij
wij met de pijn
naar de drijfveer
voor ons geluk
een vergeten genot
Allen horen wij
wij uit de klank
naar algehele zin
voor…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe innerlijke…
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 Een knipoog en haar glimlach
ze spraken boekdelen voor mij
Op deze prachtig, zonnige dag
was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maakten mij erg van streek
Ik keek haar aan en dacht, ach
wijl…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…