3520 resultaten.
Winterkoningin
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
7.418 Langzaam dromend dwaalt ze overal met puzzelende
gedachten
op zoek naar
de schaduwen die niet meer
willen wachten
en naar wie ze kijkt
in alle wintergedachten
en vragende gezichten
die
haar
kou
dichtbij
verlangen…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.
Vreugde, liefde, trooste, zegen
Brengt zij in haar bloemkorf mee,
Al haar vrienden aêmt zij tegen…
Doorheen de grijze wolken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.346 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid…
Een geval van lente
netgedicht
3.3 met 121 stemmen
15.741 Het getjilp van kleine druktemakers,
nieuwe knoppen tussen het groen
er is nog veel meer van doen
wil men spreken van lentekrakers.
Een bloesje of rokje in de lentewind,
een blote schouder schreeuwt zonneschijn.
Wie wil er niet getuige zijn
van hoe de lente weer begint!
Die vrouwen gezien, getjilp, prikkelende nectar geroken,
dan kan je…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Mei
Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht,
In een oud stadje, langs de watergracht --
In huis was 't donker, maar de stille straat
Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat
Nog licht, er viel een gouden blanke schijn
Over de gevels van mijn raamkozijn.
Dan…
Zomergekte
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.203 Op zo'n hete zwoele dag
groet ik meisjes met een lach.
Jurkjes kort en schouders bloot,
benen lang en borsten groot.
Blote voeten, hoge hakken,
lange haren, nagels lakken.
Oh hoe mooi het is te dromen
maar of die dag ook nog zal komen ?
Ieder wijst me lachend na
als ik vol van hoop naar buiten ga.
IJskoud water in mijn nek
In korte…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bladeren vallen op de grond,
en lichten op in rood, geel en bruin,
door een zachte lichtstraal,
op een late novemberavond.
Een doodse stilte wordt verbroken
door de helle schreeuw van een vogel
verstopt in de oude treurwilg,
vlak voorbij de oude kapel.
Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Morgenster, ben je nog wakker?
Blijf je vandaag aan de hemel staan?
Verlicht je elke stad en akker?
Wanneer moet je slapen gaan?
Slaap je wanneer de zon gaat schijnen?
Of wanneer het haantje kraait?
Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Boompje, waar zijn al je blaadjes?
Je bent zo kaal. Je was zo groen.
Mis je de vogels, hun liedjes en praatjes?
Blijf je zo leeg, het hele seizoen?
In de lente was je zo mooi.
Vol met blaadjes, bloesem en kleuren.
Je had een volle groene tooi.
Gaat dat straks opnieuw gebeuren?
Word je dan weer een huis voor de dieren?
Voor musjes, muisjes…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------…
ZON
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.346 Een lekker gevoel
de zon op je huid
je waant je even
het vaderland uit.
Warmte en geuren
van een exotisch land
je ziet jezelf liggen
op het witte strand.
Je proeft de sfeer
van boulevard en ijssalon
maar wordt nuchter
als waan verdwijnt met de zon.…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Het leven loopt op zijn einde,
verschrompeld door ouderdom.
Maar voordat hij ter aarde stort
toont hij nog even zijn mooiste gezicht.
Het herfstblad in al zijn kleurenpracht!
Warmte
in een koude zonsopgang
omgeven door mist.
Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 1
Linten fladderen in de boomtoppen
Als je door de wimpers tuurt.
Bont gestippeld
Blij geritsel
Alles is nu zoals het hoort
in een land dat popelt om een feest
Even het grofgebekte beest uithangen.
Wij sluimerwandelen in verzengend licht
Langs de vloedlijn
September sloopt de heftige glans
Met een hamerslag.
Sloom veranderen de kleuren…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 Langzaam dwarrelt het laatste blad.
De zomer hebben we weer gehad.
Het groen van de bladeren verdwijnt.
Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt.
De regen valt met striemende vlagen,
Niemand wil zich buiten wagen.
Ik zie al een schoorsteen die rookt.
De kachel wordt weer opgestookt.
Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.…
Laatseptembermorgenlicht
gedicht
3.2 met 21 stemmen
14.637 Gedaagd in kort geding
Straalsgewijs ondervraagd
Staat 't nachtelijkste ding
Met potenvol vandaag
Het lichtrequisitoir
Maakt alles recht en klaar
Vaas liefste en trompet
Zijn bij elkaar gezet
Naar ninivehse wet
Van 't onontkoombaar daar
------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1981)…
Lentegevoel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Het lichtend groen,
het jonge beukenblad,
schept ruimte in ’t ontwakend bos.
Een vogelkers in bloei,
een veld met anemonen,
het maakt iets in mij los.
Jij zag de eerste zwaluw,
het melkvee in de wei,
een vogel met een bek vol mos.
Een vliegtuigje laag boven het veld,
wij zittend zij aan zij,
voor even van de wereld los.
En als wij…
Herfst
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.053 Op een zondagmiddag
zag ik de herfst komen
aarzelend kroop het geel
in het groen van de bomen
het leven klonk gedempt
met de wolken laag
voor het eerst na maanden
was de verte vaag
een moment van stilte
zomaar in een laan
ik kon het zien en horen
de herfst kwam eraan…
Herfsteinde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
853 Groen winterkoren
onder grijsdunne luchten.
Versgetrokken zwarte voren
klaar om te bevruchten.
Uitgestrekt rust het veengebied
wachtend wat de winter biedt.…
Zomer
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.309 Daar ben 'k gekuierd
Door 't zomerland,
Daar rook ik, luierd,
Van alderhand: -
Dat oude gehuchie -
Zo'n boerennest,
Dat lauwe luchie
Van melk en mest;
Dat blomzoet hegje
Vol zacht getier,
Dat wierook-wegje
Van witte vlier;
En 't Hollands weitje,
Dat reukaltaar,
Dat bloeipartijtje
Van allegaar;
En nog zo'n bedje
Van hei…
Park in de Winter
gedicht
4.1 met 33 stemmen
16.139 Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw
en rond de zwarte groeve van de takken
zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw.
De kleine vijver is inktzwart en stil,
als hoedde hij een kleinodie, het slijk.
De zomerboot, een dodenbark gelijk,
ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil
-------------------------------------------------------…
Zomer?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
910 De zomer lijkt nog zó ver weg
Wolken plagen de korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid…
Gouden kleuren
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.146 De natuur gaat zijn gang
Bladeren kleuren zachtgoud
Nog even dan mogen ze sterven
Ze hebben hun taak volbracht
Heerlijke verkoeling gegeven
In de warme zomer
De natuur gaat zijn gang
Zacht wiegend op de wind
Nemen de bladeren afscheid
Van hun geliefde plekje aan de boom
Met een zekere waardigheid
Zwevend nog even in de vrije val
Dan de…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Dag zomer..
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.055 De zoete geur
Van de nazomer
Zacht gekleurd in nevel
In de vroege morgen
Heerlijk koel
De zoete geur
Brengt ons samen
In de nazomer
Warmen we ons
Aan de heerlijke warmte
De zoete geur
Brengt ons liefde
Die wij samen delen
In de zachte kleur
Van deze nazomer…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Zomerzon met korte benen,
voeten zoeken traag hun eigen weg,
tussen vluchtige nevel flarden,
langs een spinneweb in dauw.
Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.
Weemoedsklank in zachte…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de nacht stormt huiver
in haar donkerste uren
rukt aan de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Open deuren en ramen
laat binnen de wind, die
piepkleine vogels
neertuimelt uit nesten
gevlochten met
dode welvaartsresten
van verre seizoenen
verbleekt door de tijd.
Laat binnen de
regen die
bollen doet groeien
en bloesems vernevelt -
confetti pastel,
voor doldronken bruiloft
waar voorjaarstrouw zingt
die duurt tot de zomer
de lente…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 De zomer is voorbij.
De herfst is aangebroken.
Ze merkt het aan haar lijf;
de stijfheid van haar knoken.
Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.
Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten…