1174 resultaten.
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 alles gaat weer
op de schop
geen scheiding meer
van lichaam ziel en geest
beleving wordt
dus het ultieme feest
in delen
ook met velen
worden wij een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert…
Nee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Nee
Ik zoek je toch niet op
Hoezo dan zoek je mij op
Ik drink geen koffie
Dus die staat niet voor je klaar
Nee
Meestal wanneer ik op bezoek kom
Breng ik een bosje bloemen
Of kom ik met iets lekkers
Maar jij geeft niet zo'n gebaar
Nee
Je komt
Meestal onverwachts
Je brengt al je zorgen en je ongeluk
Blijft nooit al te lang…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 Gelijktijdig hoort hij weer het ruisen van de bomen,
het krolse miauwen van katten, en boven dit alles uit
de verliefde doffers,
Vader (dood) schreeuwt bevelen tegen de honden,
moeder (overleden) maalt - voor de zoveelste keer - koffie.
Snel sluit hij de ramen van zijn huis.…
Zie je wel
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.405 Het glas is altijd halfvol,
net als mijn beker koffie,
mijn geld is nooit écht
helemaal op,
de dag duurt nooit echt,
net iets te lang,
enne:
hij duurt ook nooit echt
iets te kort.
Ik ben best tevreden.…
de kerkklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Geborgen
in mijn kleine kamer sta ik op en zet koffie.
De rust die ik ervaar is de warmte die ik voel.
Ik ben vervuld van verwondering over het leven
dat zo zacht kan zijn en de moeite waard totdat
de verplichtingen en gehaastheid het weer over-
nemen, nog vanzelfsprekender, dwingender -…
Foto's van het leven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 nog voor ik bij je was hadden wij
de laatste roddels uitgebreid al doorgenomen
in trein en bus wist iedereen dat ik bij jou zou komen
wij lachten samen onze laatste doei
terwijl ik jou mijn bloemen gaf
en jij al uitgebreid de koffie ingeschonken had
hebben foto’s zitten kijken van het leven
in de afgelopen weken onderbroken door een aantal…
De dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 De dag daagt ons uit om er iets van te maken
De morgen, middag, avond en nacht
Ontdek klavervier om mee te ontwaken
Op het veldbed in groen toont hij zijn kracht
Het geluk ligt voor je in zijn ware natuur
Ja, geniet er maar van, de hele dag, elk uur
Als je niet op de koffie komt maar op de T
Beoogt dat een mooi avontuur met zijn twee
De…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
Eenden filosofie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
813 Toen kwam Ko en nam in kielzog
Do bij de vleugel,
om het koffie verhaal in de sloot,
non verbaal voort te zetten.
Het gesnater daar in het water,
hield me even in de ban,
die van Jo Ko Do en Mo,
zo zie je maar weer, dat onze taal
verbaal of non verbaal,
geen stand houdt in het water,
dus geen verhaal!…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Onder het drinken door van sterke koffie welk
mijn brein doet openen naar hen die gevlucht
zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken
of daar het sterven wacht door het hakmes
van religieuze goddelozen die bezeten zijn
door duivels die in hun vuisten lachen
en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds
weer afvraag, waar zit God nou weer?…
Kerst 2015
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.231 Een kerstboom, die staat er niet
Vandaar dat je er ook geen pakjes onder ziet
Een kerstmaal, dat komt daar niet
Omdat ze de bodem van haar knip al ziet
Een kerstontbijt wat dan bestaat
Uit 2 beschuitjes met pure lucht
Een kopje thee, voorzien van vrucht
Een kopje koffie zonder iets
En verder komt daar helemaal niets
Een kerstboom, nee die staat…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 Wat bleef zijn mijn sigaren,
een glas met koffie en Keizer.
Een vogel zingt een laatste lied.
De filosoof legt me nog eens uit,
dat we vroeger onsterfelijk waren.
Mijn sigaar is ongemerkt uitgegaan.
De nachtkaars is stil gaan schijnen.
De avond en ik zijn zielstevreden.
Morgen komt de zon weer brandend op,
in het onsterfelijke heden.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.
daar trekt de kachel aan het langste eind,
daar soezel ik de dagen door,
daar ben ik de hermelijnen koning.
jouw naam zal ik niet noemen
geheimen mogen
als spinragtakjes hangen.
ik pluk ze één na één na één.…
zie ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 wrakhout
Waar het vel te dun geworden was
zette het sarcasme zich op de huid
als een aanwas, een slechte gewoonte
waar moeder nog voor waarschuwde
Moeders zijn machteloos
al branden hun kaarsen plechtstatig
wanneer de huizen leeg zijn
en de harten overlopen
laat ons nu samen zuchten,
waar de gebeden versleten zijn
pruttelt de koffie…
Het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 nee, ik geef bloed
of ik nog koffie wil?
nee, doe maar iets sterkers.
Of ik een bonuskaart heb?
nee, ik zit zelf in de bonen
Airmiles misschien?
nee, ik heb vliegangst
of ik rook of drink?
nee, ik zuip en snuif
is er nog een optie?
nee, ik heb mijn portie gehad.…
knusjes keuvelen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
495 knusjes keuvelen aan een houten tafel
over je passages op een ordinaire dag
je woorden vlot en met een glimlach
een sterke koffie met een warme wafel
spiegels reflecteren in de zon
je zonnebril met lichtbruin vensterglas
belichten fel mijn verbaasde grimas
op een terrasje waar het ooit allemaal begon
ik zag je mond zo elegant bewegen
je…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Café à la liqueur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Zie het Snelsonnet au café Boulonois, waar Inge haar kijk
op koffie en het huidige klimaat heeft geëtaleerd.…
Lopen op wolkjes
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
309 ik ervaarde even
het luchtledige
toen ik de immens
drukke grote
vertrekhal betrad
zelfs de geur
had een buiten
aardse nasmaak
in de lifestyles die
ik hier ontmoette
in koffie met
een wit hart door
behulpzaam personeel
met een lach in alle
talen van de wereld
ik was licht
overdonderd
dat in die wereld
zo nabij ook
geleefd…
Winteravond
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
821 Winteravond in januari, 't is vroeg donker,
de kaarsjes branden, gordijnen zijn dicht,
de koffie loopt door,
't stormt.
M'n gedachten zijn als de wind,
wat ik voel, merk en
vind,
kan soms net zo stormachtig zijn,
als regen, wind of zonneschijn.…
geluk wensen
netgedicht
2.3 met 138 stemmen
28.804 geruisloos opent
deze witte dag
de blauwe deuren
en mijn neus ruikt
nog flauwe geuren
van koffie met een
versleten lach
de afgelopen dagen
zijn zo mild geweest
omdat de vrienden
weer zijn,
komen kijken
en achteloos
meewarig lieten blijken
dat ik nog welkom ben
op 't jaarlijks feest
(goed wetend dat ik
toch niet…
Zondag
gedicht
3.2 met 25 stemmen
14.168 de mieren
die een autostrada aanleggen op ons terras
Later, binnen, het strijklicht over de anemonen
rose en paars gloeiend in de lenteavond
ik dacht: God is een natuurkundige formule
die het licht over de bloemen breken laat
Nog later gedachten over liefde
hoe men ook met een ander had kunnen zijn
met geregelde bewassing en een kopje koffie…
de dansende vakkenvuller
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
716 hoe wreed is het lot
om mij vakken te laten vullen
ik vul mijn dagen met
het vullen van een vak
heel de dag zie ik
allerhande spullen
van blikken en dozen
van koffie met gebak
mijn leven is zo schraal
en bitter als dit bier
mijn leven is zo zinloos
als het vullen van vakken hier
ik zie de mensen komen
ik zie de mensen gaan
ze maken alles…
Groenhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.142 Kijk ze nou zien zitten
die dames tijdens de koffie
geverfde haren in een knot
een spoeling tegen het klitten
luxe sigaretten in een pakje
wil je er ook eentje?
ik zit daar in alle glorie
en bekijk het damesveld op mijn gemakje
hoe het gaat met oom Jan en tante Lies
welke ziektes in zijn en uit
heb je nog geen griepprik gehad dan?…
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 rooddoorlopen
dikke tranen
tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend van ernst doordrongen
pa danste voor de dooi aan de kant
ma's vingers vroren aan lakens vast
later dronk ze nog koffie…
Voor mij weer goed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.102 De vogels laten zich niet zien,
alleen een Roodborstje die schuilt in een conifeer,
voor dit mistroostig herfstweer,
ik neem een kop koffie het is een uur of tien.
Lees een boek en kijk af en toe naar buiten,
een mooie wandeling zit er vandaag niet in,
en op visite heb ik geen zin,
de regen slaat tegen de ruiten.…
De tijd opgeheven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
753 (voor Gerrit Kouwenaar)
De koekoeksklok blijft dicht, er is werkelijk niemand
die de besneeuwde harten wil verwarmen,hoe alert
de koffie-ogen ook spieden, zich naar binnen draaien
als opgeblazen carnavalsballonnen, prikkeldraad,
onder de ijzeren wals gillen de eenzame, ineengedoken
lieveheersbeestjes om de genade die uitblijft
en er zijn…