1726 resultaten.
Gedeelde Smart...?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
986 benoem me eens je heftig verdriet
of vertel hoe je hete tranen voelen
stamel me snikkend over je machteloosheid
zeg zoekend de woorden die je tekort komt
praat tegen me, over jouw leed en smart
ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten...…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop woorden tekort schieten,
de blik op je gezicht nietszeggend is,
het geluid wegvalt in de hysterie
en de wereld knipoogt.
Het moment waarop je omkeert
om te zien wat je verwacht,
te voelen waarnaar je verlangt
en de teleurstelling nabij is.…
Allerlevenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.043 Het leven komt tijd tekort,
het leven dat zonder dood
levenloos zou blijven.…
Gedicht der dichteres
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 zij schoten ernstig tekort:
emotie voor leugen der eerlijkheid.
Emotie in het opperen van listig verraad
van intern verwarde geesten.
Het komt echter door schijn der scheiding
van privé en werk, in onze 'samen'leving.
Het was de tweestrijd
van elk mens:
in vertrouwen of ter veraad...…
HEMEL OP AARDE
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
474 is het een soort van boetedoening
die boze dromen van vannacht
is het soms een stukje hel
wat me straks wacht en nu alvast uitlacht
is het verwerking van het kwade
van het zo vaak tekort schieten
van de minder fraaie daden
is het schoon schip maken
tonen van wat er achter je ligt
het laten zien van de werkelijk waarde
van dat wat je niet…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Ik heb mannen gekust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 fantasie sliep ik
met vrienden die ik af en toe
even omarmde
Mijn leven is meer
ik ben meer
inleving dan bloed en zweet
maar alle tranen zijn echt
Al is het onmachtig, ik houd van
de mensen die ik in de ogen kijk
door een bril van toeval
een bril van woorden
of een camera, en
ik houd van mijn naasten
al is het routine
en schiet het tekort…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
WAT ALS JE WEET ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 wat als je weet dat …
zul je dan alles wat je wel of
niet goed hebt gedaan overwegen
zet je alles dan op een rijtje
om het geheel te kunnen overzien
en hoe zit het met de personen die je
ten onrechte misschien bent vergeten
wat als je weet dat…
vraag je je dan niet af
wie heb ik tekort gedaan
en wie moet je nog vergeven
wie wou jij…
Bioresonantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 ‘k Was naar lezing over resonantie,
wat een apparaat alles detecteert
Héél uitgebreid gaf ‘t aan
wat tekort en wat teveel
Degene die het apparaat bediende
zei ‘t ook op afstand
met wat haar, foto, nagel van cliënt
Daarna kon ze elke dag wel
alle golven sturen
Leken leken
‘t dure apparaat te willen kopen
Ik vroeg me
of we zijn…
meditatie I
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.111 lichamelijkheid
doordrenkt met
geestelijkheid
toch hou ik van die aap,
verslaafd aan de zon,
en blesseer me vaak,
ploeterend, eigenwijs
op zoek naar menselijkheid:
applaus.
het is alledaagse
gewaarwording,
wording,
waarachtig.
lichamelijkheid
doordrenkt met
geestelijkheid…
oud het mens de mens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.028 Zo wordt van ieder
het laatste het eerste
en is elk menselijk eind
een bijna mensloos begin…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
koningden de sterre
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
760 ze kwamen van verre
koningden de sterre
boven winters bethlehem
brachten myrrhe wierook
en de goudgeschenken naast
hun warme wensen aan het kind
in menselijk verscheidenheid
geel het wit en zwart zo kwamen
zij gezamenlijk en toch apart
de sterre op hun terugreis mee
naar verre oorden nog ongeweten
het goedevrijdagse vermoorden…
Banaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 In hemelse gedachten
Van perfect schuin
Lijkt ieders schemer
Herbouwd uit puin
In kort bedwingen
Van wrange pijn
Lijkt bitter water
Gerijpte wijn
In minzaam spotten
Zonder respijt
Vernauwt de waarde
Van menselijkheid
Zo onbeduidend
Immer banaal
Verdringt exploten
Creëert verhaal…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
Toren van Babel
poëzie
3.6 met 15 stemmen
5.779 Ik zat op school en kreeg weer te horen
Dat de toren van Babel
als een ton
in duigen had moeten vallen
omdat de menselijke ziel
van de ene hoogmoed in de andere viel
‘en hoogmoed komt voor de val—’;
zij had haar grenzen niet willen bewaren,
zij had niet kunnen verkroppen
dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren,
zij had Gods…
Poppen zonder ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 ze komen op
de poppen zonder ogen
het helle licht
een veeg op hun gezicht
wat vrouw is
toont zich in gedogen
miniem formaat
geen extra’s op de graat
in kleurenchaos
wankelt traag de
hooggehakte kleding
ons in rij voorbij
keren op rotonde
afwezig in hun verre blik
maar in passeren krijgt
er een heel menselijk de hik…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
Als alles je voorbij groeit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Menselijke woorden glijden voorbij
lege, holle klanken lijken stiltes
te roepen, om antwoorden te vragen..
die voor elk kwamen.
De letters, de cijfers...alles is zo
relatief.
Eén lief, één leven
verbaasde mij toen, nu
het scheen alles volledig te geraken
in diep stil zwijgend wezen.…
Happy View
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
825 Aan het einde van
tweeduizendveertien
hebben weer velen
de weg naar de knoppen
gevonden,
hun leven verruimd, verruild
voor zicht op het Al,
hun zaken versneld tot
elektronische successen,
het menselijk contact
gedimensioneerd...
Dank, dank, techneuten,
computernerds en
verbindingsatleten!…
Selbst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 in het lichaam,
buiten is ontkenning
overal tastzin,
nergens aanwezig
lichtvoetig,
ondanks volhardend bestaan
overal kalmte,
nergens perfectie
keerkringen,
steekhoudend glasloos venster
toekomend verleden, van
oever tot oerzee
aan tafel gezeten,
enige ogenblikken later
voortschrijdend en
alles in menselijke omhulling…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
OERGEVOELENS, HAARLEMSE DICHTLIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Somberheid
overMANde me
met zoveel triestheid
in de voordrachten
van 10 DICHTERS
in de Oerkap in Haarlem
doch Ingrid Elsing
de VROUW, de PRESENTATRICE
heropende telkenmale
met haar VRIENDelijke
blijmoedige stem
de aanzet tot verlichting
zij zette met de aankondiging
van elke nieuwe DICHTER
de deur open
naar de huiskamer
van open MENSelijk…
Is vergeving óók vergeten?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Daden in verleden bedreven
misschien zwart of ook wel grijs
ze vragen deemoedig vergeven
vergeten als menselijk bewijs.
Vergeven zal zo moeilijk niet wezen
maar doen of er niets is gebeurd
terwijl in vele ogen nog is te lezen
dat men om de wonden treurt.…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Het is de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Is zij het clowneske menselijke evenbeeld?
Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?
Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?…
VERKEERSBOETES FLINK VERHOOGD!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
198 Ze komen steeds geld te kort
de overheid, de rijksbegroting
en wie mogen dat aanvullen, dan boeten?
voor dat begrotingstekort van Nederland?
de rijdende Nederlanders zelf!
die zullen boeten, boeten zullen zij!
de verkeersboetes worden flink verhoogd
jij, gij zult boeten, zij, wij zullen boeten
zo'n eerlijke Bijbelse gedachte
zo passend…
Kortheid des Levens
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.734 Het menselijk geslacht valt als de blaadren af:
Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. -
Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte;
De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte;
De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer;
De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…
Acceptatie
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.464 Na de schok
Was er acceptatie
Je zei: als ik sterven ga
Wil ik geen reanimatie
De afspraak die we hadden
Om waardig te kunnen gaan
Niks geen kasplant
Maar een menselijk bestaan
We hebben als gezin
Een tijdje intens geleefd
Genoten van wat we hadden
Alles in een roes beleefd
En toen was de tijd op
Je zei: nu wil ik dood
Het is mooi…