797 resultaten.
de witte merrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.859 straalt door het trillend stof een gulden baan van licht
of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen
dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen
en hinnikt hij bekoord door wat verschilt van plicht
eens zal de witte merrie lichtend voor hem staan
en hij zal rillen van geluk en op haar teken
woest en fier door riemen en door ruiten…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap zwart tegen de ruit…
Keuze met een grote K
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.249 Het is twee uur 's nachts en donker hier
ik slenter langs de ruiten
er staat nog één meisje van plezier
ze is jong en ze kijkt guitig
ik loop vlug verder want ik weet
zoiets kan nooit lang duren
lig je in bed je kop vol zweet...…
Een baby is geboren
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.575 En ik moet buiten blijven staan
en kijken door de ruiten
want ik kan er niet meer aan…
Zaterdagavond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
976 de laatste avond van ’t jaar
regen slaat met kracht tegen de ruiten
jochies van veertien met zakken vol vuurwerk buiten
mijn echtgenote zet de oliebollen en appelflappen klaar
de laatste avond van 't jaar
een droge periode was door de meteo niet voorzien
regent nog steeds, klok slaat bij ons juist halftien
over twee en een half uur zijn…
eenakter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
966 ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten
de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren
ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld…
Verpakt
netgedicht
2.6 met 25 stemmen
3.312 De nacht kleeft duister aan de ruiten
verbergt het zicht op tuin en straat
niemand ziet wat komt of gaat
wie tuurt, gluurt, kruipt en sluipt daarbuiten
klinken daar soms paardenhoeven
rappe stappen over daken
buigt er een traptree onder kraken
de zoete spanning is te proeven
och kijk nou, het is Sinterklaas
met twee rood gestifte Pieten…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 Kletterend elke druppel tegen de ruit:
roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit.
Eenzaam en klein ineengedoken,
keel dichtgesnoerd van niet mogen,
rochelend van heel diep kwam het geluid:
zo lang gekooid, geketende buit.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Spinnenrag vangt stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van de regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Zie het deinen van schijnsel door de ruiten,
de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien.
-------------------------
uit: 'Eerst', 2010.…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Spiegelt zich vrolijk in de ruiten,
of hij de winter overwon.
Maar op de heggen ligt nog rijp,
de lucht is koud en kil.
Geen takje dat zich roert,
de wind houdt zich angstvllig stil.
Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar horizon begon achter de ruiten…
Nachtegalen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.623 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vooglen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…
Te vroeg geboren?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 Ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar een klein gezicht
achter glazen ruiten, het lijkt er nu al
op dat het snel zelfstandig verder wil gaan
Ik word met zachte hand weggeleid
komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
het heeft alle zintuigen open
het is levendig en kerngezond
het heeft uw geschreven lijnen…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 eveneens de wind
Ik volgde mijn verleden hersenspook
en scheen voor ‘t hedendaagse blind
Het duister lachte, het lachte mij uit,
wie je zoekt komt immers niet terug
Van het verleden scheen zij de bruid
nu stond zij voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden zij tranen voor mij
Al hun tranen spatten op haar ruiten…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 Een fragiel klein grijs vrouwtje
op een veel te lang wit bed
Met de dood voor ogen kijkt ze door de ruit van 't
zuurstofmasker dat haar redt
De hoop nog niet verloren
alles wordt in touw gezet
Wij mensen krijgen wel verdriet
als we onze familie en vrienden die bij ons horen
Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van de regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht.…
Mijn couveuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 ik moest buiten blijven, de keuze alleen
maar toe te kijken naar alle ideeën
achter kunststof ruiten, het lijkt er al
op dat ze een bijzondere weg zullen gaan
ieder met een zonovergoten vergezicht
ik word met een dwingende hand weggeleid
‘ komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
al hun zintuigen staan al open, ze zijn kerngezond, ,…
De sporen na het feestgedruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
659 De sporen na het feestgedruis
dat wissen ze niet uit,
het dak ja dat ging eraf
vuurwerk door de ruit.
De menigte betrad dit pand
vol verwachting en plezier,
het ging goed tot aan de brand
zaten op een rodeo stier.
Lang hielden ze het niet vol
ze pleurden er zo af,
met hun neus in de boter?
nee in het wijnkaraf.…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 De gure wind van maart sloeg tegen de ruiten,
een gitzwart bos, de wereld ver daarbuiten.
Geen luxe stof of dure kant die telde,
toen in de kou de twijfel langzaam smolt.
Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden,
vonden wij rust in elkaars warme handen.…
De regendruppel.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 De regendruppel biggelt langzaam...langzaam
Langs de ruiten van mijn kamerraam
Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag
Maar zigzagt traag...heel traag
Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald
En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt.…
Vakantiespreiding
gedicht
4.1 met 60 stemmen
4.151 Ook veel wc-bezoek en neuzen snuiten,
geknoei met kauwgom en met frisdrank, onderwijl
verbeten schrijvend met hun natte vingers op de ruiten.
Het pluche treinstel voor de rest bezet
met stemmig grijs, pc en aktetas,
denkt met de kortgeknipte vader mee:
zat ik maar in een andere coupé!…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 het huilen van de wereld
plensend op de aarde
in mijn straat
symfonisch en romantisch
neerdalend op mijn ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie…
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 Zij werd gehandicapt geboren
in het verre land Afghanistan
haar armen reiken veel te klein
en beide krom vervormde benen
bleken geheel verlamd te zijn
Haar ogen staren meestal dof
naar lege schellen in de ruiten
maar als ze vogels zingen hoort
trekt zij zich op d’r handjes voort
worstelt langzaam aan naar buiten
en zoekt een weg door drekkig…
Trillend hart
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.444 Het tijdstip is aangebroken
ik ga jou nu snel ontmoeten
Ik rijd snel naar je toe
trillend hart en koude voeten
Ik stop vlak voor jouw huis
stap zenuwachtig uit
Ik loop snel naar je deur
en tik zachtjes op de ruit
Je doet de deur dan open
vuurwerk in mijn hoofd
Dat je zó mooi zou zijn
had ík zelfs nooit geloofd
Ik groet je beetje timide…
Dubbel glas
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
2.324 In de aangebrande ruit
dansen de groene rafels van zijn leven uit. En dat enkel
voor zijn eigen ogen. Het klopt
zwakjes. Je overgordijnen puffen blasé op, blazen zich
de draad uit de verstofte naad. Het doet je
denken aan de kosten, en verder
moffel je de waarheid nonchalant de zetel in.
Flikkerdingen aan het voeteneind.…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vogelen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…
Ontwaken bij regen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.875 't Is regen, - 't regent aan mijn ruit —
De regen wist mijn dromen uit
En draagt mij in de droom van 't leven;
Een beeld gaat om — een beeld beklijft,
Beeld van een lied - dat blijft, dat blijft:
Het zacht en zegenend geluid
Van droppelende regen.…