Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

de witte merrie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.859
straalt door het trillend stof een gulden baan van licht of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen en hinnikt hij bekoord door wat verschilt van plicht eens zal de witte merrie lichtend voor hem staan en hij zal rillen van geluk en op haar teken woest en fier door riemen en door ruiten…

de trein naar kerstmis

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.900
ademstoot opent ze weer, diep in de jouwe tekent zich het weerzien liplezen blijkt nu geen kunst en gebarentaal hoeft geen uitleg de trein begint zacht te schuiven en vertraagt het uitwuiven tot een beeld nee, geen tranen, even niet denken mijn blik staart oneindig door de met kerstsfeer verlichte stad tot het landschap zwart tegen de ruit…
Linde Vandam21 december 2004Lees meer >

Keuze met een grote K

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Het is twee uur 's nachts en donker hier ik slenter langs de ruiten er staat nog één meisje van plezier ze is jong en ze kijkt guitig ik loop vlug verder want ik weet zoiets kan nooit lang duren lig je in bed je kop vol zweet...…

Een baby is geboren

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.575
En ik moet buiten blijven staan en kijken door de ruiten want ik kan er niet meer aan…

Zaterdagavond

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 976
de laatste avond van ’t jaar regen slaat met kracht tegen de ruiten jochies van veertien met zakken vol vuurwerk buiten mijn echtgenote zet de oliebollen en appelflappen klaar de laatste avond van 't jaar een droge periode was door de meteo niet voorzien regent nog steeds, klok slaat bij ons juist halftien over twee en een half uur zijn…
leonardo31 december 2017Lees meer >

eenakter

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 966
ik schuif langzaam de gordijnen toe en sluit de wereld buiten zie nog even het licht van een lantaarn dat zacht schijnt door mijn ruiten de eenzame schemerlamp in de hoek werpt schaduwen op de muren als decor van mijn eenakter waarvan ik nog niet weet hoelang mijn monoloog zal duren ik fluister woorden op dit wazig toneel verbeeld…

Verpakt

netgedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.312
De nacht kleeft duister aan de ruiten verbergt het zicht op tuin en straat niemand ziet wat komt of gaat wie tuurt, gluurt, kruipt en sluipt daarbuiten klinken daar soms paardenhoeven rappe stappen over daken buigt er een traptree onder kraken de zoete spanning is te proeven och kijk nou, het is Sinterklaas met twee rood gestifte Pieten…
sacrajewa28 november 2007Lees meer >

Tranen-breuk

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Kletterend elke druppel tegen de ruit: roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit. Eenzaam en klein ineengedoken, keel dichtgesnoerd van niet mogen, rochelend van heel diep kwam het geluid: zo lang gekooid, geketende buit.…
Katty11 april 2010Lees meer >

Mijn huis, mijn lichaam.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Spinnenrag vangt stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik vertrokken was blijft er een vage afdruk op een leeg matras, die dag hoeven ze mij niet meer te zoeken, op beslagen ruiten verschijnen de wasem van beeltenissen, één goede beurt, de ruimte maakt zich vrij van stof en van enig spoor…
pama26 juli 2010Lees meer >

Regen

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.777
En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu weer buiten van winderigs in opstand was een druppel van de regen, kleeft aangedrukt er tegen, rilt in het kille licht.…

Aanwijzing

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.137
Zie het deinen van schijnsel door de ruiten, de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien. ------------------------- uit: 'Eerst', 2010.…

Belofte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Spiegelt zich vrolijk in de ruiten, of hij de winter overwon. Maar op de heggen ligt nog rijp, de lucht is koud en kil. Geen takje dat zich roert, de wind houdt zich angstvllig stil. Toch lijkt het of de lente komt… die stralend blauwe lucht jaagt met haar gouden zonneschijn de winter op de vlucht.…
Antje17 januari 2012Lees meer >

Afscheid van tante Gusta

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.282
en mijn ogen op een kier probeer ik om haar wereld in te kijken de bloesems lijken witter en het gras blijvend bedauwd de zonnestralen gaan nog langer lijken haar bijna blinde ogen hebben alles zacht gezeefd de koude kiezels hield ze netjes buiten het einde van haar wereld was het hekje van de tuin haar horizon begon achter de ruiten…

Nachtegalen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten, Die leeft in twinkelende vooglen-slag, Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten, Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…
Hein Boeken18 januari 2014Lees meer >

Te vroeg geboren?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Ik moet buiten blijven staan, de keuze alleen maar kijken naar een klein gezicht achter glazen ruiten, het lijkt er nu al op dat het snel zelfstandig verder wil gaan Ik word met zachte hand weggeleid komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd het heeft alle zintuigen open het is levendig en kerngezond het heeft uw geschreven lijnen…
Pama25 september 2014Lees meer >

Die allerlaatste tranen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
eveneens de wind Ik volgde mijn verleden hersenspook en scheen voor ‘t hedendaagse blind Het duister lachte, het lachte mij uit, wie je zoekt komt immers niet terug Van het verleden scheen zij de bruid nu stond zij voor mij open, die brug De wolken huilden tranen en tuiten; in feite weenden zij tranen voor mij Al hun tranen spatten op haar ruiten…

Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
Een fragiel klein grijs vrouwtje op een veel te lang wit bed Met de dood voor ogen kijkt ze door de ruit van 't zuurstofmasker dat haar redt De hoop nog niet verloren alles wordt in touw gezet Wij mensen krijgen wel verdriet als we onze familie en vrienden die bij ons horen Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot daarom…

Regen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.481
En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu weer buiten van winderigs in opstand was een druppel van de regen, kleeft aangedrukt er tegen, rilt in het kille licht.…

Mijn couveuse?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
ik moest buiten blijven, de keuze alleen maar toe te kijken naar alle ideeën achter kunststof ruiten, het lijkt er al op dat ze een bijzondere weg zullen gaan ieder met een zonovergoten vergezicht ik word met een dwingende hand weggeleid ‘ komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd al hun zintuigen staan al open, ze zijn kerngezond, ,…
Pama26 februari 2019Lees meer >

De sporen na het feestgedruis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
De sporen na het feestgedruis dat wissen ze niet uit, het dak ja dat ging eraf vuurwerk door de ruit. De menigte betrad dit pand vol verwachting en plezier, het ging goed tot aan de brand zaten op een rodeo stier. Lang hielden ze het niet vol ze pleurden er zo af, met hun neus in de boter? nee in het wijnkaraf.…
WouterLAM15 september 2019Lees meer >

Jaap en ik in het boshuisje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
De gure wind van maart sloeg tegen de ruiten, een gitzwart bos, de wereld ver daarbuiten. Geen luxe stof of dure kant die telde, toen in de kou de twijfel langzaam smolt. Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden, vonden wij rust in elkaars warme handen.…

De regendruppel.

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
De regendruppel biggelt langzaam...langzaam Langs de ruiten van mijn kamerraam Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag Maar zigzagt traag...heel traag Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt.…

Vakantiespreiding

gedicht
4.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 4.151
Ook veel wc-bezoek en neuzen snuiten, geknoei met kauwgom en met frisdrank, onderwijl verbeten schrijvend met hun natte vingers op de ruiten. Het pluche treinstel voor de rest bezet met stemmig grijs, pc en aktetas, denkt met de kortgeknipte vader mee: zat ik maar in een andere coupé!…

gedicht voor jezelf

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.036
het huilen van de wereld plensend op de aarde in mijn straat symfonisch en romantisch neerdalend op mijn ruiten vertederend en balsemend, als liefde mijn liefde die 's avonds door mijn geest danst en plots is ze daar in een diamanten schoonheid schitterend van liefde mijn liefde zoals onze liefde de fragiliteit van kristallen lelie…
EGO17 november 2003Lees meer >

Een handje vol stof

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.553
Zij werd gehandicapt geboren in het verre land Afghanistan haar armen reiken veel te klein en beide krom vervormde benen bleken geheel verlamd te zijn Haar ogen staren meestal dof naar lege schellen in de ruiten maar als ze vogels zingen hoort trekt zij zich op d’r handjes voort worstelt langzaam aan naar buiten en zoekt een weg door drekkig…

Trillend hart

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Het tijdstip is aangebroken ik ga jou nu snel ontmoeten Ik rijd snel naar je toe trillend hart en koude voeten Ik stop vlak voor jouw huis stap zenuwachtig uit Ik loop snel naar je deur en tik zachtjes op de ruit Je doet de deur dan open vuurwerk in mijn hoofd Dat je zó mooi zou zijn had ík zelfs nooit geloofd Ik groet je beetje timide…
JP16 maart 2005Lees meer >

Dubbel glas

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.324
In de aangebrande ruit dansen de groene rafels van zijn leven uit. En dat enkel voor zijn eigen ogen. Het klopt zwakjes. Je overgordijnen puffen blasé op, blazen zich de draad uit de verstofte naad. Het doet je denken aan de kosten, en verder moffel je de waarheid nonchalant de zetel in. Flikkerdingen aan het voeteneind.…

zacht weer kerstent

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 732
winter zit in de kluts geen rijp op onze ruit witte kerstvorst bleef uit wie was daarop berekend de wilde kardinaalsmuts rozerood gekarteld blad Christelijk op orde in het kruis altijd al te goeder trouw bekend natuurlijk giftig voor hoofdluis vruchten in kamers van de doos kleurend vermiljoen tot purperrood de zaden hingen buiten…

Nachtegalen

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten, Die leeft in twinkelende vogelen-slag, Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten, Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…

Ontwaken bij regen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.875
't Is regen, - 't regent aan mijn ruit — De regen wist mijn dromen uit En draagt mij in de droom van 't leven; Een beeld gaat om — een beeld beklijft, Beeld van een lied - dat blijft, dat blijft: Het zacht en zegenend geluid Van droppelende regen.…