1669 resultaten.
In tranen gevangen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.308 Schuilend in verlangen
klonk er een schreeuw,
tot een traan stervend
jouw wangen vermeed.…
Codeïne gevoel.....
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.176 ik kan pijn proeven
de bloederige smaak
van verscheurend vlees
doorweekt
met een gekerm
van druipende overdaad
die langzame slachting
waar bot gesneden
het mes almaar dieper
de wonde
bewerkt
mijn stervende schreeuw
in het laatste gereutel
vrij van gevoel
als echo weerkaatst
en alles verstomd
in die bruisende smaak
waar langzaam…
Oorlog
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.509 De droom is weggevaagd
Door het bijtend realisme
Van alledag
Het gevoel is verzwolgen
Door de pijn
Van de verscheurde levens
De dood is ingetreden
De ontbinding gestart
Het leven wordt geleefd
Door de idioten
Van strijdende partijen
En het jongetje speelt op straat
Het ziet de kogels niet
Maar mijn oren horen zijn schreeuw
Dan is het…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…
Digi taal
netgedicht
3.7 met 90 stemmen
7.972 de wijn waaierde uit, vervormde
tot purperrode schreeuw van bloed
met één druk op de knop
verzond ze het bericht
aan hem
hij reageerde niet
haar hoop verdween
maakte ruim plaats
voor wanhoop en een stil verdriet…
Onrustig weefsel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
462 ik schreeuw
maar hoor
geen geluid
trek vacuüm
net onder de huid
waar onrustig
weefsel chaos
genereert die
ik niet beheers
in het
dagelijkse en
normale uiten
komt wanorde
naar buiten
nu stapelt het
in wachten
op de trigger
flikker op
stroomt onmacht
met fijngevoeligheid
verwoestende kracht
uit het stuwmeer
van onverwerkte…
Revelaarskind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 En ik onthul
het gezicht
waarin het angstige besef
voor leven en dood
één geworden zijn
ik smeek je
ontwapen niet
het kind in mij
reik het enkel
een uitgestoken hand
toon mij je woorden
met waarde
en vul dan híer
mijn leegte
ik vraag het je
daag je uit
bal mijn vuisten
en vecht
schreeuw dan toch
slechts één woord
dat het…
Angst voor het verleden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.751 Zijn handen voor zijn oren
Lippen vormen
Een geluidloze schreeuw
Hij heeft zichzelf verloren
In de leemtes van de tijd
Struinend door zijn
Labyrint van gevoelens
Ontmoet hij vage klanken
Van weggestopte emoties
In een vorig leven
Geen toekomst ziet hij
Maar schaduwen uit
Een ver verleden
Die hem pijnigen
Als een foltering zo hard…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan
groeten
schreeuwen…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
713 Stilte heeft voor mij geen vragen
antwoord ligt te rusten in het brein
alleen wanneer immens verdriet of pijn
nog vraagt naar het waarom
wordt stilte uitgedaagd
ligt het schreeuwen voor de hand
dan verlang ik naar intense rust
met gesloten ogen vraagt het gemoed
geen mededogen waarin ik verzand
veerkracht is soms schijn
doch het antwoord…
In een glimlach met dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 woorden stokten
gevoelens wrokten
langzaam van binnenuit
stemmen kleurden
naar een hoger timbre
met een blikkerig geluid
de zon scheen vaal
warmte leek met een
wolkende wind te verdwijnen
door mistige flarden
jankte het blauw gele licht
in een plotseling verschijnen
de schreeuw is gekomen
een genadige spuit gaf
rust in een glimlach…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.104 mijn ziel
iedereen die raar
naar mij kijkt
maar niemand die
mij begrijpt
ik kan niet slapen
mijn hart kent geen rust meer
er zit een mist in mijn hoofd
die niet meer dooft
soms kan ik niet meer
op mijn benen staan
dan tintelen ze
hyperventillatie zeggen ze dan
iedereen is boos op
mij en kijkt kwaad
ze schreeuwen…
glinsterend zout
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
596 ik zie, ik zie jouw wereld
en de donkere nachten eromheen
je behoudt de schreeuw, de dwaling
wanneer het tij tot sterven roept
tot droogte
eenmalig, mijn lippen bleek
maar de zee sterft niet, mijn lief
en ik zal teder zijn
uit het licht
langs je heen glijden, omlaag
naar de duinen en het zingen ervan
ik zal het water zijn…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Vreemde mond
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.047 Je ligt vergeeld in het dossier
als onomstotelijk bewijs
je leven loopt juridisch mee
in dode sporen van de zeis
stille getuigen spreken recht
om jouw zwijgen te verbreken
het geeft niet wat de dader zegt
dit verlies is niet te wreken
je naam klinkt uit een vreemde mond
zo onwaarachtig levenloos
wil schreeuwen dat jij echt bestond
en…
Kleine zielen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Je kent ze wel,
De kleinzieligen
Die alles beter
Weten dan jij het
Ooit zult weten -
Die niet luisteren
Maar meteen hun eigen
Debiele waarheid
Door je heen zullen
Schreeuwen -
Zij zullen oordelen spuwen
Gegrond op minder dan niets -
Kleine zielen,
Grote monden,
Kleingeestigen zijn zij
Met grote ronde
Scheuren waar…
BLIJF!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 heeft een bril die weten doet vermoeden
en ja, zijn denken is nog lijnrecht
maar woorden
keurig gewild
willekeurig geworden
noemt hij slechts,
ademt hij uit
uit zijn hoofd vol
omleidingen
ze
dansen als
ballonnen
gewetenloos gevangen gezet
in een onbekend land
met onbekende wetten
buiten bereik van iedere ambassade
schreeuwen…
De tiran is dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 in zijn luie stoel
waant hij zich de god
van zijn koninkrijk
zich verjagen laat hij niet
want in zijn lange leven
is zijn wil de wet
de dood sluipt naderbij
hij voelt diens koude adem
als hij ‘s nachts in bed ligt
angstaanjagend klinkt zijn schreeuw
als zijn uur gekomen is
vechtend tot zijn laatste snik
na de praal van de begrafenis…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 Een vrouw van Duitse afkomst
die in Friesland schreeuwen heeft geleerd,
is tegen het begraven met het oog op schijndood.
Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.…
Omdat we op een even etage wonen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.495 Omdat we op een even etage wonen
en de lift alleen de even etages aandoet
ken ik maar 24 vrouwengezichten
een paar mannengezichten
een paar kindergezichten en
babygezichten
ook twee hondengezichten
de oneven gezichten onder onze etage
ken ik niet
wel hoor ik ze 's nachts soms schreeuwen
tenslotte moet er iets aan de fantasie
worden overgelaten…
uit zinnig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zo wandel ik door woorden
trek ze aan en
stoot ze af, de
richting onbepaald
hun eigen graf
begraven in een vreemd geluid
ik hoor een meeuw
zijn schreeuw lijkt
veel op uitgestorven klanken
wrang weggetrokken
uit het laatste geluid
dat heelhuids langs
mijn oren vloog
hoog, heel laag of
fluisterend
ontluisterend stil
begin ik…
een moederhart
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
523 de regen en de wind
konden haar niet deren
ze rende naar haar kind
door 't gejank en luidop schreeuwen
het moederhart op hol geslagen
de leeuwin op volle toeren nu
een groep hyena's aan 't belagen
haar kleine welp, het was zo cru
ze was te laat, het was gebeurd
de dierenhemel berust haar kind
haar tranen wrang, natuur die treurt
de…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Huidhonger roept
in een trage gesmoorde schreeuw.
Haar aanraken
is warmte
sijpelt
via elke poriën
naar binnen
een stukje
zelf beminnen.
In foetushouding
omwikkeld door beddeplooien
zakt ze weg
in haar beschermende womb.…
Tijdloos intiem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 Huidhonger roept
in een trage gesmoorde schreeuw.
Haar aanraken
is warmte
sijpelt
via elke porie
naar binnen
een stukje
zelf beminnen.
In foetushouding
omwikkeld door beddeplooien
zakt ze weg
in haar beschermende womb.…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Wind, vertel het hem
meeuw, o schreeuw het toe,
geleid mijn wensen, water,
zon je bent nooit moe te schijnen
glinster het hem toe.…
Alsjeblieft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Een paar dingen maar, maar
wel wie ik ben, ik bied je alles
wat ik heb, alsjeblieft
.....Alsjeblieft, dit is wie ik ben
.....zo bloot als ik hier sta, meer is er niet
.....Dit is mijn mond, mijn schreeuw
.....vooruit, dit ben ik
.....Alsjeblieft, alsjeblieft, hier
.....ben ik, mijn dromen, mijn verlangens
.....zoals ik me bloot geef, zoals…