977 resultaten.
simple comme bonjour
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
186 ik dwaal door de zomer,
ben geen nieuwkomer, doch
het mooie blauw en heldere licht
geeft steeds warmte en dromend uitzicht
.
het zijn wat woordjes
dun uitgedrukt, vertellen zij over liefde
in haast muzikale akkoordjes
het is mogelijk dat het ook jou lukt
.…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
niet ver van de weg
gedicht
3.2 met 35 stemmen
15.245 Ontdek het moment, het is leeg, het ligt
niet ver van de weg, de heg eromheen
staat voor niets, dus weiger zijn rijm, breek bot
weg de volgzame reis af, kraak leegstand, bezet
leg steen in het uitzicht, maak kunstlicht, verteer
hoe men vroeger zich uitvrat, besta het bederf
onteigen het eten, bezit het vergeten, her
inner geen uitweg, wees…
DE SCHOMMELSTOEL
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.506 Haar schommelstoel voor het raam
met het uitzicht op het land
daar schommelde zij urenlang
met een breiwerk in haar hand.
Dan dwaalden soms haar blikken af
en het tikken van de pennen stopte
even kijken in het breiboek
of het patroontje nog wel klopte.…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 nacht
in droeve eigen stilte
tikte de tijd terug
in mei
mijn hand reikte
naar de dunne horizon
maar werd in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap
maar ik aarzelde
er zat een zware
zwart gevleugelde duif
op mijn geblesseerde schouder
met een uitzicht…
Wat hoger leven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.026 van leven
ik snoeide het snelle groeien
om er vorm aan te geven
ook bomen zijn er gekomen
in naar de hemel reiken
dacht ik dat zij ons bestaan
hun richting zouden wijzen
maar zij groeiden
sneller op en hun toppen
zijn ons voorbij gegaan
wij bleven op aarde staan
tuin en werkvloer
zijn wij nu ook ontstegen
in een panoramisch uitzicht…
Hoe goed ik het heb
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
1.358 Ik zag door het open raam
een hemel vol met sterren
'k ben opgestaan en ging naar buiten
waar niets het uitzicht zou versperren
Ik hoorde bladmuziek van bomen
het zachte ruisen, een fluistering
ik hoorde krekels in het nachtelijk uur
genoot van geluid en schittering
Dit is een nacht om van te dromen
ja zelfs wanneer je wakker bent…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 vlak boven het geultje van haar stuit
waar de rivier ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar…
Hoe alles met alles verbonden is
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
805 Er is de hoop en de liefde, het lijden en
verlangen naar zin en uitzicht, duidelijkheid;
er zijn de kinderogen, de jonge vogels
die nesten bouwen, de pimpelmeesjes die steeds weer
de aandacht trekken en je helpen om veel
te raliveren. Ik weet het nu, nu het weer avond is
en de drukte stilvalt rond de avondlichten.…
Den Haag
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.507 Bij Dudok dronken we koud bier
met uitzicht op de macht.
Na een dag vol slenterpas en toeristenogen.
Noordeinde en Binnenhof, hup Holland hup,
de schouwburg en Lange Poten.
Natuurlijk indisch eten en het ijspaleis
's nachts in de Passage hoorden we
eenzame stappen onvast en hol.…
parachutevogeltje
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.146 hoog, heel hoog gaat hij
mee uitzicht op den kreek
en zingen, kwetteren, om
dan als een parachuutje
neer te dalen in de goskant
efkes..…
Blikvanger
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
851 Je reist dan wel van a naar b
Maar zeg eens nee
tegen dit uitzicht
Ontwricht is mijn blik
Ik zie drama voel getik
Van bommen die niet komen
Wakker schreeuwend en dromen
Die je me voorspiegelt
In je boerenschuur vol lege blikken…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.372 eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan het open raam de lucht vol stemmen
en wemeling des oogs ontremmend uitzicht…
Alles bekoort en verleidt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
582 Elke kamer heeft een commode
een ledikant een tuindeur , een raam
met adembenemend uitzicht,
de stroom bagage neem ik voor lief
als ik weer een moment liefdevol aankaart,
het voorjaar binnenstroomt en vertakt
terwijl mijn hart een en ander hoort en klopt;
alles bekoort en verleidt.…
De net-nietjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Aan de staart-sliert
Van de babyboomers
Ter wereld gekomen
Opgegroeid in toenemende
Welvarendheid, uitzicht
Op welvaart en welzijn
Zoals de babyboomers die je
Tien jaar voorgingen
Blik op veel, steeds meer,
Op goed-beter-best
En jij dacht de je het zelf
Ook beter zou doen dan de rest -
Maar van' t allereerste begin
Bleek het…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Van oorlog wist je niets, maar het pad
dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend
uitzicht op de dood. Op wat groot en
onverzettelijk was: het kruis, de helden
in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen
voor ’t vaderland, ze stierven ook voor mij.…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Aan alle kanten uitzicht op een blinde muur.
En huur? Niet mogelijk.
De eigenaar wil er vanaf. Het spookt er.
Er dwaalt een geest rond die voor straf
in deze woning werd gestopt, het staat er vol
met blikken blinde woede. Lekvrij, opgekropt.…
Voor de Zoete Moeder (nu de mei ten einde loopt)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
570 Blijf ons nabij die nu nog zoeken,
op weg zijn, zonder uitzicht vaak;
Hem die Gij wikkelde in doeken
die nu behartigt onze zaak,
Hij is uw Zoon, wil voor ons vragen
dat wij niet gaan, gebukt door schuld
maar fier, rechtop in alle dagen;
vraag voor ons rust en veel geduld.…
de landmeter
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.542 .
------------------------------
uit: 'Dit uitzicht', 1982.…
Voltooid leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in
Ik heb genoeg van hier, heeft het nog zin
Een aarde die geteisterd wordt door plagen
Een ziekte die nog lang niet is verslagen
Geen enkel uitzicht op een nieuw begin?…
Zwarte Pad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 Nu,
kijkend naar de watertoren
denk ik aan òns fietsen
naar het Zwarte Pad
ons praten, wandelen aan strand,
uitzicht op Katwijk Noordwijk,
ons liggen in een pan
omringd door helm en wind
geruis van golven, zee
door halve koppen
die door sprieten mee
wilden genieten,
en ik denk aan het terugfietsen weer
naar de straat waar je woont,…
beloftes van de andere zijde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 miljard lichtjaar
de schriele hoop ligt op zijn keerzijde
het zicht benepen tot tussenruimte
als een gespleten atoom de gestaltes
ternauwernood als krassen in het licht
de ogen genepen in het tegenlicht
met het neon van alle onkleuren
je kan alleen niet meer de deur uitgaan
tot iemand het leven wendt en de deur dicht doet
elk uitzicht…
stuivend
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 tussen het fijnmazige
en het grofkorrelige
woord borrelt een
drassig moeras
waarin dikke taal
een modderbad vindt
om zichzelf vast
te kunnen zuigen
witte onwetende
ongrijpbare woorden
zwemmen in een
zacht bad van zand
zinnen van jou
en de ander gewikt
en gewogen in een
benarde teil van staal
onderdak en uitzicht voor
schoongewassen…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Op de top van Mount Everest gestaan
Ademloos van het uitzicht genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 mijn oma sliep
in een fauteuil naast
de kolenhaard,
vol overgave, ongehaast
zij was mijn uitzicht
als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Eerst dient de horizon zich weidser aan,
zo zonder bomen die het uitzicht zeven.
Dit werd pas 's winters even vrij gegeven,
om er dan snel een loofdoek voor te slaan.
Een kleine bal, een zwarte volle maan,
lijkt al wat in de verte is gebleven.
De bomen zijn steeds ijler weggedreven.
Van dichterbij zie ik een pony staan.…
deur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik aan jou denk
denk ik aan alle deuren
en het schuifgordijn
met de deur in huis
zo is het ooit begonnen
op een mooie plek
je had net de deur
achter je dicht gegooid en
ik kende je niet
we zaten boven
je wilde overzicht en
dat wist ik nog wel
de zon scheen ons toe
met uitzicht over water
de deur op een kier
we…
pakte wijwater voor twee
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
884 voelde hoe
de vloer onze passen nam
devotie knielde in de bank
in het zuidelijke licht
werd donker noorden
met emoties snel gedicht
ik zag ornamenten
de muur geschilderd met een lach
hemelbogen oogden je pigmenten
jij was mijn pracht
ik kleurde je Maria
zoals je in een wonder was
de toren maakte mij niet bang
zij had haar uitzicht…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 verblindt door
de koperen ploert
die je het uitzicht beneemt
ik zie hoe je tastend
kreunend
naar de ijskast loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog
maar liep een andere weg
we kruisten niet omdat er
veel te weing werd gezegd
de top is nooit bereikt
we dwaalden in de vlakten
er was geen diepgang meer en
nergens uitzicht…