6602 resultaten.
Be d'honderd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.193 Het stevige één-tweetje
dat haar en mij verbindt
wordt snel leven ingeblazen
Wat zou ik het graag willen vieren
met puur en alleen ons twee
en een viertal volle glazen
Onder in ‘t warrig hoofd
delf ik haastig naar succes
-Zeven na twaalf uur alweer
Wachtend op een uiting van begrip
en warmte van genegenheid
als ik mijn verdriet acteer…
mis je elke dag een beetje meer…
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
785 na vele dagen
en nog meer uren
dacht ik plots even terug aan jou
het was een tijd geleden…
niet gezien of niet gehoord
maar zeker niet vergeten
je was diegene
die mij en anderen
kon laten voelen
het leven is
opnieuw begonnen
bij goed verscholen doch
ongelukkige momenten
drong je binnen
in menig hart
het deed geen pijn
je was voorzichtig…
echt vrienden?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
5.487 Zijn vrienden er voor altijd?
of voor even?
Voor een tijdje, niet zo lang
of voor het leven?
Komt er snel een afscheid?
zul je alleen verder gaan?
Ben ik soms bang?
om zonder jou te bestaan?
Vrienden is het een simpel woord?
zonder gevoelens, zonder betekenis?
Gewoon de tijd samen,
Onze vriendschap, over een tijdje geschiedenis?
Ik…
lievelingskleur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 ik herinner me de dag
waarop haar muts
tweeduizend bloemen droeg
ze sprankelde
ik zag haar kracht, de
fijngevoeligheid omdat -juist nu
een klaproos zoveel liefde bracht
wat was ze mooi die dag
haar hart bewoog van toen
naar ooit, ze zag, ze lachte en
ze overwon
de barrières onder deze zon
voor eeuwig zacht gemaakt
zoiets raakt je…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 de dood is ijdel, ijdel
in begrip maar ook
in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood…
Het nufje
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.447 Zo 'k iemand had om mee te spreken,
Een soupirant, of een vriendin!
Maar niemands liefde is mij gebleken,
En vriendschap ken ik even min.
Hoe komt dien dag toch weer ten ende?
Dat weet ik inderdaad nog niet!
Waar op zal zich mijn aandacht wenden?
Wacht; ik ga lezen uit verdriet.
Wat heb ik aan 't gegeeuw, het zuchten?…
De gevallen vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.320 Liefs van je vriendin die zich bij je narigheid betrokken voelt
En een goed verstaander weet precies, wat ik bedoel!…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
voor altijd goed genoeg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 en weer…
duikt
het oude verdriet
de pijn
op
maakt het
prille.
mooie liefde
klein
samen met
mijn
angst
voor
het eeuwige
goed genoeg
of niet
zijn
het doet pijn
nog steeds
zo veel….
pijn…
Karien
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.700 Op een zonnige dag
stapte je zomaar uit de trein
rijdend nam hij je mee
naar ver van hier
klaterend was je lach
stralend waren je ogen
tot je langzaam aan
wegzakte in het moeras
ik pakte je hand
maar raakte hem kwijt
hij zoog je weg
naar een land
ver van hier
..ver van hier…
BEROEPSMILITAIREN NAAR IRAK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Mijn neef Alfred
is naar Irak uitgezonden
voor de lieve vrede
voor het vaderland
en gewoon
voor zijn werk!…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
Flarden mist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 Onzichtbaar is de volle maan geworden,
Het water was dan ook pijlsnel gestegen
De koffie in de zwartekousengordel
Een ondoorzichtig vette bruine drab
Vol deuken in flacons covidvaccins,
Terwijl heer dokter Pfizer zijn vriendin
Niet bruut, eenzijdig in een pakje boter
Belaagde, daarmee stemde ze niet in
Kortom, dat hij haar niet te grazen…
Het aardse tranendal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
889 Wie het aardse tranendal heeft verlaten
Zal best nog een traantje laten in de hemel
Want wie je zeker verwacht te zien, die zie je niet
wie je wel ziet, daarvan had je het niet verwacht
Vrede hebben bij het verlaten, bij het sterven
Is de beste garantie voor mogelijk geluk
In datgene wat een mens niet kan bevatten
Omdat noch het leven, noch…
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Hoe ga ik je missen?
Hoe ga ik iemand worden
zonder dat jij mee verandert?
Hoe word jij zonder mij?
Wij zijn dezelfde persoon
in een ander jasje
verschillend in alles wat essentieel is
maar vastgelijmd.
Zal ik te veel naar buiten gaan,
en jij teveel naar binnen?
Zal ik teveel zeggen,
zonder jouw hand op mijn arm?
Ik vind dit zo eng…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Jaren is die kast in ons bezit.
Oud is ze, maar wijs.
Haar lichaam kan ik verplaatsen zoals ik wil.
Zij geeft warmte aan mijn bezit.
Als we huwden was zij de eerste die ons huis sierde.
Ze werd door mijn hand gestreeld voor het stof.
Ik hou nog steeds van die kast.
Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.
In mijn eerste huisje was…
Ook ik
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 een schrijfster vertelt
misbruik is wat de klok slaat
men vindt er iets van
men vindt er altijd iets van
de voors en tegens spreken
uiten zich middels social media
in Amerika staan vrouwen op
bekende koppen rollen
gaan door het slijk
hier gaat ook de beerput open
in de schrijverswereld, toneelwereld
sportwereld, en de modellenwereld…
De overkant
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
681 Als ik uit mijn venster kijk,
zie ik de overkant.
Wat zie ik dan?
Hetzelfde als bij mij.
Er verandert niemendal.
Een raam en een deur, dat is al.
Maar achter dat raam.
Zo stel ik mij voor.
Daar leeft iemand met een naam.
Met gedachten en wensen
met pijn en met smart.
Een mens met een hart...
Wil ik het wel weten,
of raakt het me…
Mag ik,... mijn lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 Mag ik je
ten grave dragen
mijn lief
daar jij eeuwigheid
verkoos boven
aards bestaan
Mag ik
je ten grave
dragen mijn lief
gebukt onder druk
boog je net zo lang
totdat je knakte
Mag ik kussen,'n laatste maal
en je dan ten grave dragen
mijn lieve lief…
Homerun!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
724 Toen ik wat jonger was,
was ik vrij goed in sporten.
Ik deed het heel graag.
Het was competitie, het was een uitdaging
hoe ver ik elke keer kon gaan.
Naarmate ik oefende en oefende
kwam ik natuurlijk verder...
zéker bij de balsporten!
Ik had gevoel voor de bal.
Tennis, voetbal, korfbal, basketbal,
slagbal en vooral softbal!
Zoals bij…
Hulpe-hopeloze beslissing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.101 Al weken lag ze in het bed,
gewoon alleen maar ziek te wezen,
al weken werd ze lief verzorgd,
werd zelfs nog voorgelezen,
want zitten, ging niet meer.
Al weken stierf ze van de pijn,
dokter geef me wat,
geef me iets, doe iets!
Geen formulier had ze gemaakt,
terwijl iedereen toch wist,
zodra er geen kans op normaal leven is,
dan…
Mag ik vriend tegen je zeggen?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
994 Ik heb hem daar later nog eens bezocht
samen met mijn vriendin
Meneer B, mijn vriend meneer B,
heeft daar zijn plekje gevonden
Ik heb hem nog nooit zo
rustig gezien
We gaan binnenkort nog maar eens
En dan hoop ik
dat ie weer vriend tegen me zal zeggen.…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Het
kan zijn dat je voor iets in je ziel vluchtte
en dat je daarom haard en huis verliet, zelfs
je vriendin achterliet. Dat je liefde was en
liefde zocht is duidelijk en je had de tranen
van je moeder moeten zien, daar bij die oceaan,
waar je ontzielde lichaam is aangespoeld.…
leef sarah-linda | van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 getal
die samen het borduursel vormen
van het jong eens gedroomd geluk
dat verbond zilver alweer gekleurd
leidt hand in hand elkaar schouderend
door schade en schande dik en dun
het doorgegeven leven leunend en sturend
tot ook zij de vlucht nemen zullen
die ooit zij in en met hem nam
van dat meisje, die lief
die mama ook en die vriendin…
Ruigoord, een bijzonder oord, alternatief doch ook zo heel fijn!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 rond
en ook Maria's in mooie losse gewaden, hun borsten luchtend
en de kinderen, de honden, de vriendelijkheid hing zo in de lucht
en de poëzie, de liederen vocaal, instrumentaal vormde een fermate
een fermate van rust en inkeer, fijn en (h)eerlijk gevoel
zelf alcohol- en rookvrij hinderde mij het gebruik niet
ik was samen met een beste vriendin…
Samen vloeibaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Rivier, kerk en
Hollandse lucht
mooie contouren
van toren
Decennia terug, leg-
de men hetzelfde
plaatje vast. Hoe-
wel de Dijk niet
was opgehoogd
bomen stukken klei-
ner waren
kribben nog in ontwikke-
ling en jij en ik
samen vloeibaar…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
606 Na zestien jaren
Ging je daarheen waar hij was
Voor eeuwig samen…
mijn meisje mijn lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 geboren werd
overal en altijd moeder jij
voor de kinderen die kwamen
net als later ook de kleintjes
die jou een trotse oma maken
van hellenraadstraat in rotterdam
tot waldhoorn en de erasmustuin
overal weet jij het thuis te maken
zoals nu het ringvaartpark voelt
mijn meisje mijn lief
ieder die dichtbij of verder weg
zich vriend of vriendin…