9413 resultaten.
druppels
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
944 water drupt, maakt
geluid, dat ik niet kan
verstaan, tikt verder,
verder dan ik mezelf
ken, het raakt.
diep, alsof het wat
vertellen wil, de wil om
te stromen, om verder
te gaan, verder dan
ik mezelf ken.…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Aan zee voel ik
mij klein
als ik kijk naar
wolken en water.
Oneindig is de
beweging.
Eb en vloed.
Boodschappen van ver
omspoelen mjn voeten.
Wier en hout
en touw.
Gewone dingen, maar
ze ruiken zilt en
zijn nu anders.…
EEN MIJMERING
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
735 Ze zei:
'het is een goed ding
nu pas voel ik me vrij'
En aan haar voeten
stroomde het water
Stroomde de rivier
stroomde de Maas
Nam haar gedachten mee
naar zee,naar zee,zee
Ik...zocht me houvast
aan de reling.…
Regen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
662 Toch is water leven,
begin en bron;
Regen is echter triestig
als het lente is.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Vanuit een machtig wiekend wuiven,
langs luwe oevers neergestreken,
op kaden in de steden staand,
doodstil verlangend naar vette vis.
Ooit veracht, bejaagd, vermeden
door vlerken, valk en visserman
staat zij, met gestrekte nek,
gegoten in het leven aan de kant.
Gebroken licht vervormt geen blik
wanneer trefzeker prooi geprikt,
de kop omhoog…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 je voelde weer iets in je stromen
een klein blauw water stroompje
-waar overheen een antieke brug-
je was toen even intens gelukkig,
greep zelfs even naar het geheim,
dat van het leven voordat je weer
onderuit zakte in je zwarte stoel..…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Die valwind
is koel en maak ringe wit
skuim in die water ver onder.
Ek vra vir die man: ‘Is u van hier?’
soos wat mens met 'n vreemde
sou praat. Hy knik en bly tuur
nog 'n tyd na die water voordat
hy sy hand weer lig in 'n groet,
en bedaard na die dorp toe
die afdraend vat.…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van oudsher is ze de aanstichter
sommigen noemen haar water…
Zwaan, zwaan, kleef aan...
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
834 Zwaan, zwaan, kleef aan,
laat me dromend achter j'aan
op het wijde water gaan.
Zwaan, zwaan, kleef aan,
doe me weer opnieuw verstaan
hoe 'k kan leven zonder waan;
Zwaan, zwaan, kleef aan
laat me nimmer stil dan staan,
maar in 't wijde water gaan.…
boer in 't water
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
528 je neemt je pet af
een diepe buiging
in het water
dat begint te kringelen
een spirituele reiniging
daarvoor stond ik stil
als een standbeeld
een lantaarnpaal in
het water, waar je niks
anders mee kunt dan
enkel de tijd opheffen,
gloeiende gloeiende was
ik daarvoor maar
ben nu weer wakker
stap uit het water
en laat de wind me…
Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Wolken in water
Aarde raakt hemel
en heel even ziet
Vergankelijk later
Niet alleen beeltenis
Maar ook reflectie
werkelijkheid ziet
Wat mogelijk is
Een omgekeerde
realiteit
het beeld in
bestaan al kwijt…
Ven bij maanlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.508 Niets of
niemand laat zich zien;
geen rimpeling in het water,
geen ree die zich komt wassen,
geen zwijn dat drinkt.
De vissen zijn moe
of verschuilen zich.
Ook zij weten niet dat hun wereld
een dode lampion weerspiegelt.
Alleen mijn kijken hier
verandert de natuur.…
Vanzelfsprekend ??
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
734 Op de leuning ervan een schichtig nerveus
gekwetter van musjes, bestrijdend elkaars plaats…
schijnbaar redenloos…
Vlak boven de spiegel van het water, de juffer
ze zoekt weer een landingsplek voor één seconde….…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
de gebarsten kruik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
899 een vrouw haalde dag'lijks water
had twee kruiken aan haar juk
eén was puntgaaf en stevig
straalde kracht uit en geluk
de ander lekte de helft per dag
deed trouwe dienst maar was wel stuk
de vrouw schepte steeds de kruiken vol
en bracht ze stroomopwaarts naar haar hut
op een dag had de gebarsten kruik
een gesprek met de waterdrager-vrouw…
Madeliefjes lachen...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
537 Oevergenesteld
met voeten die
spitterspatter
het wateroppervlak
uiteen laten springen
in flonkerende druppels
een boerenzwaluw
scheert voorbij
de rode roos klapt
voor het koor der
blauwe bloemen
madeliefjes lachen
in de wind
omarmd door grassen
en bloemen botergeel
zwartpootsoldaatjes
bevrijen elkaar en
het koninginnekruid…
De zee
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
699 Een golvend gat van niets dan water
Doemt klotsend op achter dichte mist
Ik zal denken aan dit beeld als later
Ons land door de zee verzwolgen is.…
Zen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.903 Je zit als een rots,
je loopt met de tred
van het water, zachter
en harder dan steen,
alleen en verbonden
als nooit meer alleen.…
openbaring
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
573 in die droom over water
of over glas
zag ik de dagen voor me,
maar bleven vragen liggen
voor later
ik was daar niet
maar hoorde wezens van papier
in een verheven stad
onder een heldere nacht
zacht zingen
was je maar hier.…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
1.055 Krachtig als een zilverreiger vecht
tegen leegte aan, donkere soberheid,
weet in ondiep water te ontstaan.
Appreciëren van doorgaans openheid
schuilt in forse pijnmoerasgebieden.…
Loodsboot
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.042 Het water bestuift de boeg
keert tot zijn oorsprong weer,
duizenden fijne druppels
achterlatend op het raam
vaart de stuurman even blind;
dan gekomen bij het grote schip,
schuurt langs het staal
de ladder langszij in de luwte,
behendig beklommen door de loods.…
dorstlessend
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
548 ik drink
je woorden
als water
op een hete dag
grote slokken
vol begrip
steun
en goede raad
lessen mijn dorst…
We gaan met z'n allen naar de Maan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
984 Ze hebben water gevonden op de Maan
Ze lieten een raket inslaan
Druppeltjes water spoten omhoog
Dus de Maan is niet droog
Diep in de Maan vonden ze water
Ergens onderin de krater
Wellicht is er een Maanmannetje uit elkaar gespat
Die zat net lekker in zijn kruidenbad
Waarvoor hij maar een theelepeltje water nodig had
Maar dat zullen we nooit…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Rondom ons
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
527 Het silhouet van het glansrijk
stroomt langs de kustlijnen
als een begin of een eind
van getijdige draaipasjes
rondom ons
golven de wateren mee
natuurkrachtig naar
aangespoelde omhelzingen.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat
zal wederkeren naar de stille stee
angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…
beschermd gebied
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 ik ken een dorp dat
zich parallel voegt naar de
slingerende dijk
die zich kromt naar het
belendende water, zo
een eenheid te zijn..…
Watervlekken (II)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
688 Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen
En op een dag beseft men dat het water weg is.
annemieke steenbergen-spijkerman | 21 januari 2010…