848 resultaten.
Ogen keken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
858 Ik wijk niet van je zijde.
Vecht dit gevecht met jou mee.
Lach niet op jouw angsten.
Neem ze serieus.
Ik geef je zelfvertrouwen,
een eigen stem.
Ik ben het niet, meer die jou temt.
Boosheid die mag je uiten.
Frustratie,verdriet gooi het er maar uit.
Gevoelens krijgen alle ruimte.…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 permanentje in heur grijze haar
soms zingt zij plotseling gezangen
vervalt dan weer in mistig grijze staar
een stille lach in half geloken ogen
een wetende glimlach om haar mond
wandelt statig, doch licht gebogen
door de tijd met haar rollator rond
ineens kan zij indringend kijken
dan voelt men zich weer even klein
andermans ogen moeten dan wijken…
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren
van een passiebloem
rillingen, verstijving
het zachte zuchten naar meer
een bron, jouw lippen
wijken…
Christus stervende
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.019 aan 't wijken.
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen, als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft;
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken;
Bewoonderen der Aarde, ei! toeft gij te bezwijken,
Nu Jesus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Ik heb zo lang laten blijken
Dat ik niet altijd voor anderen hoef te wijken.
Helaas trekt hij zich er niets van aan.
Rest mij één ding om te zeggen: dan moet jíj maar gaan.…
Fishy
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
602 zorgen geen lusten geen lasten
of behoefte om te betasten
Vergif in kleur en naamrijk varia
het geestdodend gif anti-depressivia
Populair zijn Prozac en Remmeron
schooltje gepekelde haringen in beton
Gelijk snoekbaars glazen ogen verdoofd
word de maatschappij van geest beroofd
Iedereen in lijn op een lopende band
ongelijken die wijken…
Dromen is een zaligheid.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.368 Daarvoor moet alles wijken.
Voor dagen is er drank en chips in huis,
want we zullen kijken.
Nederland is nu al kampioen,
daarvan zijn wij overtuigd.
Dat zingt het supporterslegioen;
vaders, moeders, kinderen en voetbaltuig.
Er is nog geen bal gespeeld,
maar geen land kan ons verslaan.
Straten, huizen zijn versierd.…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Zie welk een huis ons
Verlangen gebouwd heeft:
Landen en zeeën
Plaveien zijn vloeren,
Zonlicht en maanschijn
Zoldren de kameren,
Achter de sterren
Wijken de tinnen -
Wij kunnen minnen
Eindeloos. . .…
spitsuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
756 de jaguar kauwt kilometers
een koets van licht kreukvrij staal
op het derde rijvak
keurig binnen de stipellijnen
het profiel van zijn banden
de oliestand, het onderstel,
de dimlampjes van het boordpaneel
gisteren nog gekeurd
geen knip in mijn kaart
dan pink ik en wijk uit naar het klaverblad
hij kleeft aan het asfalt in de lange, egale…
LAND VAN STILTE
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
718 Laat toch de stilte in ons dalen
laat die stilte, laat haar nu maar
Samen in ‘t maagdelijk dwalen
vol van liefde, eeuwig in elkaar
Laat ons naar het stilste kijken
naar haar licht en ‘t teer geluid
Waar al voor het lief zal wijken
voor mijn eeuwig schone bruid
Laat ons maar in stilte genieten
van twee frêle handen in elkaar
Stilte zweeft…
de schilderswijk van oud naar nieuw
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
514 op woensdag gaat hij eerst naar plein 80
en dan loopt hij wel naar huis
met een kater in z'n kielzog
een straatlantaarn omgebouwd van gas
verlicht mijn schilderswijk alsof het was
en zou moeten zijn zoals de toekomst
die vreemdelingen toeliet in "mijn wijk"
wij konden er toen heel goed mee samengaan
en verder geen gezeik , geen blaam
nu…
Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.330 Slechts
kilte nu, een huiver die nooit meer wijken zal, al
staan ook zoveel mensen naast je, troostend
en proberend je te steunen. Hoe moet dit verder?
Het lentelicht kan ik niet roemen nu, er is slechts
doffe pijn en oeverloos niet weten. Ons zorgeloos bestaan
het is voorgoed geweken. O God, zie onze droefheid aan.…
Paul Verlaine krabbel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Eens liep ik als een bezetene
door de wijk Montparnasse in Parijs
op zoek naar de plekken waar
Arthur Rimbaud en Paul Verlaine
hadden vertoefd
en dat allemaal in één dagje
met een goedkoop busretour
en de hele nacht doortuffen
terwijl gierende keukenmeiden
mij onaangenaam wakker hielden
Het kon niet anders zijn of ik
moest wel ergens…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek word ik van signalen om mij heen
welke mijn bewoners niet eens horen
zij vervuilen met moderne technieken
mijn polen smelten in overstromingen
seizoenen wisselen bijna niet meer af
dieren wijken…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 de blik
gericht op de fixatie van de horizon,
de slinger van de levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken…
Verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Als nu het licht weer werd ontstoken,
de duistere hoeken wijken gaan,
zal dan dit beeld day nu zo na' is
nog altijd in mijn dromen staan ?
Of komen uit dit warme duister
twee mensen zielsgelukkig blij
en blijf ik arme, dwaze dwaler
met slechts d'herinnering in mij ?
Herinnering... aan wat ik droomde.…
OPEN VELD
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 Er staat een klaproos te wijken
van haar gebrek aan verweer.
Er waait wind die liefde was en lust.
Er is zon die huid van haar bescheen.
Er valt geen licht op het onzijdige.
Het leeft en telt de dagen af, één na één.
Het weet niet eens waar het is aanbeland.
Het ziet het zand verlopen in zijn hand.…
CASA HAZES EEN 10, RACHEL HAZES EN ANDRÉ HAZES JR. WE ZULLEN ZIEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik woon in het 10e straatje in de Jordaan
u kent ongetwijfeld de 9 straatjes van Amsterdam
nou het leuke daaraan is
ze leiden naar het 10e
de Hazenstraat
daar woon ik, 3 hoog
met 'bloed, zweet en tranen':
lopen, bus, vliegtuig, bus, lopen
daalde ik af
deze winter voor een zomerse vakantie
naar o.a. het André Hazespleintje
in de wijk La…
De Schermer
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
472 Nauwelijks acteerprestaties
van liefde die maar niet wil wijken.
Je wenst een duel met NTS.
Die laat zijn oog op Verleidelijk vallen.
Scènes die algauw jouw weerzin wekken.
Maar hoe moet je beelden attaqueren?
Dus fiets je verder door de velden.
Vegetaties voorspellen de toekomst!
Ploegen keren de grond zorgvuldig.…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
Plan B
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
20 wijk niet voor de sfinks
draai het roer, keer de koers
met Buma's plan B desnoods
- niet recht door zee
naar bakboord want Pro
reikt z'n hand reeds op links…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch ben ik voor haar te min
De hele dag loop ik te dromen
als een paljas als een zot
En zij prikt die mooie dromen
als een zeepbel steeds kapot
Begeerte hult mijn hart in vlammen
als ik naar haar boezem kijk
Mijn ogen vullen zich met tranen
terwijl ik van haar zijde wijk…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid nemen is het besef
dat je elkaar niet meer zult voelen
in het vlechten van elkaars huiden,
de handen die handen maken
en het verzet doen wijken,
onze lijven in vingers versmelten.…
‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe
poëzie
3.6 met 48 stemmen
12.845 Maar doe de morgenstar nam voor den dag haar wijk,
Is, met de klare zon, de waarheid droef verrezen.
Hemelse goôn, hoe komt de Schijn zo naar aan 't Wezen,
Het leven droom, en droom het leven zo gelijk?…
MONOLOOG IN DE NACHT
gedicht
2.7 met 256 stemmen
76.334 Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken
Diep is de nacht.…
Gedane zaken
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.464 Ver voorbij - is de wijk
van blauwsel binnen handbereik
en raap en reuzel op de hoek.
Van 'bakkertje, ajuus... tot kijk
bij klets- en ouwe wijvenkoek'.
Ver voorbij - is het blok
van elastiek, voor de onderrok
en haagsche-dames-hoedjes.…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt
als een pronkstuk op tafel
de trap wentelt om een spil
voert me naar het doorwoelde bed
een matras van schuimrubber
die ademt door gaten
ik slof over visgraten van gelakt hout
de stad slaapt al
de wijk…
samen op procrustesbed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.280 schat sprak mijn lief hees
oefen je met mij in tantra
als metgezel in boeddha
zul je zelfbeheersing leren
volgens de heilige boeken
ga ik links en jij rechtshandig
werken aan transformatie
van onze seksuele energie
al blijft het geheel spiritueel
wijken de gestelde doelen ver uiteen
het mijne op eerste gezicht losbandig
blijkt oefening…