18195 resultaten.
Eensgegeven
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.200 vaal blauw fluweel
in een doosje van verschoten zwart
dat langs de tijdlijn is gekropen
door handen heen
die te gretig of verstard
maar altijd open
en leeg weer dicht
net als de mond die ooh en aah
en altijd samen altijd trouw
tot weer dat licht
met eensgegeven
teruggegeven goud op blauw…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
Betoverend
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 Ze woont in mijn schelp
van ruisend verlangen
In de wondere knop
van mijn rozendroom
En ik zie haar
in een vlam van vlinders
een regen van sterren
hoor haar
in het zingen van het gras
op de koelte van mijn huid
ontwaar haar
in de zoete geur
van een blauwe bloemennacht
En ik hou van haar
Een broos geheim
in teder licht
Betoverend…
In ons hart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.878 In een stralend Licht
Werd het Kind geboren
Vrede kreeg een gezicht
Daar wilde men bij horen
Het Kind bracht verlossing
In plaats van onzekerheid
Angst werd weggenomen
Er kwam saamhorigheid
Vandaag leeft het Kind
Nog steeds in ons hart
Het brengt steeds vrede
In tijden van grote smart…
Sinterklaas (2)
netgedicht
2.3 met 40 stemmen
4.236 Plots ging het licht aan.
Wij allen, uit een mond:
"Kijk es wat Sinterklaas gebracht heeft:
een tractor!"
Maarten, heel fijntjes lachend,
draaide een paar keer
rond zijn geschenk,
nam voorzichtig plaats
en zei toen bedaard:
"Kijk es papa, een tractor."…
koningshuis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 haasachtig knaagdier
een koning zijnde
en keizer over een ander
het is meer dan erg
gemeenschappelijke grond van vleiers
van meer dan drie dimensies
draagt de ouderwetse reiswagen
met gedempt groot licht
het lijf van mens en dier
hetzelfde als tevoren:
diep denkend en in hokken
of achter afrastering gehouden…
nieuw jaar
netgedicht
2.2 met 24 stemmen
3.036 zie hoe een pas geboren jaar
zich voor ons uitrolt
als een braak korenveld
met sneeuw van hoop
onder het bevroren dek
kiemt leven en groei
licht en warmte
zijn onmisbare lokkers
brengt deze zuigeling zegen
draagt hij reeds bekende trekken
of krijst hij onheil en verdriet
wat een geluk men weet het niet…
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 De scharlaken koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem…
Simpel Valentijnsgedichtje
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
3.987 Zal ik ooit het geluk ervaren
Je hand te kunnen aanraken
Je zachte huid te voelen
De streling van je zoete adem op mijn gezicht
De extase van je lieve armen om me heen
Zal ik ooit je leven delen
Een troost voor je zijn
In zwarte tijden
En je gezel in vreugde
Dansend in het gouden licht
van mooie dagen…
het koor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 dagen vol licht en blauwe verten
de zon geurt in versgekapt hout
verwarmt geelhartige madelieven
en ‘t veelbelovend fluitenkruid
ook donzige zoemende hommels
en trage lieveheersbeestjes
vogels kunnen hun geluk niet op
die optimist fluit in een groot koor
(een logisch vervolg op de optimist)…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 Om middernacht
verandert licht in donker,
verdwijnen sterren aan de hemel
en lost het dwaallicht op.
In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
Veilige landen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
755 Nergens voor nodig,
zegt Rita Verdonk, kijk maar naar BuZa’s ambtsberichten
Me ook door AzG en Amnesty voor laten lichten?
Dat lijkt me qua efficiency een beetje overbodig
Als Verdonk nog eventjes zo doorgaat, dan belanden
wij nog op zo’n zwarte lijst van onveilige landen…
Een wereld van leven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.648 In een magische dans
van leven en natuur
stroomt mijn wereld
in het licht van nu.…
Thuis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.486 Niet toegeven aan
de werkelijkheid
die mij omringt en
vorm krijgt in mijzelf
Het delen van de laatste
wanhoop, het strelen van
een teder gebaar na het
verlies van warmte
het gehoor, het zien
reuk en smaak
Een stem van licht
alleen van binnenin
nog verstaanbaar
lichtvoetig huppelend als
een gedachte over
de herinnering…
Als ik sta tot ei
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.044 Ik bedenk me, stop
de stekker, haal hem
uit het contact en
morrel aan het gas
Het koude ei voelt stenig dood
maar licht, want het zou moeten vliegen…
Teresa's laatste reis
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.941 Je zou nog komen
ik was nog lang niet klaar
heb nog zo met je gelachen
en nu opeens lig je daar
In een coma geraakt
toen ze met jou bezig waren
de kanker uit te bannen
ben jij stiekem gaan varen
Opzoek naar de hand die is uitgestoken
wetend dat er op jou wordt gewacht
het licht is daar al ontloken
is het wachten op het nieuws dat jouw…
Cri d’un coeur
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
766 hoe lief
een nachtegaal
passie leegschudt in huiverend glas
woorden kweekt
als rijpende vruchten
tegen een bezinnende boezem
net voor de val
in licht en donker met
een buitelend hart
schaduwen temt
langs de kamerwand
de bodem vult
met geoogste sterren :
haar dromen in een
komende dans…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
Heimwee
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.194 Heimwee naar het duister
in het licht.
In vrijheid
gebonden en gevangen.
Stil en eenzaam
schrijf ik mijn gedicht.
Ik mis de pijn
en draag haar mee in stilte.
Het lijden
en het zwart waarin ik zweef.
Ik lach en dans
maar zonder diep verlangen.
Vergeten wie ik ben
en dat ik leef.…
oorlog zonder vrienden
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.704 oorlog zonder vrienden
vechten met wapens
het onzichtbare licht
gegijzeld
buitenspel
morgen ben ik beter
in het begrijpen van de oorlog
dat weet ik zeker
het bedreigde land
mijn land
mijn vaderland
daar denk ik aan
tot de oorlog voorbij is gegaan
dan vergeet ik wat er is gebeurd
want vooral mijzelf heeft dat heel erg getreurd...…
Zondag
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
772 Ik hoor nog hoe Den Uyl ons destijds ernstig onderwijst
de autoloze zondag werd verplicht
we fietsten op de snelweg zo van Amersfoort naar Zeist
en 's avonds weer terug met zonder licht
Dat waren nog eens tijden u heeft vast nog wel 'n foto
maar als ie er ooit komt wil ik een zondagloze auto…
De schaduwen voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
838 in schaduwen
leef ik mijn leven
alleen jouw zon heeft
mij alle warmte gegeven
het licht
om te ontsnappen in
een schrijfsel dat
lijkt op een gedicht
dan toon ik
ook mijn twijfels
mijn gezicht in woorden
die bij mij horen
ben ik de nacht
en schaduwen voorbij
in de warmte van jouw handen
voel ik me eindelijk weer vrij…
Als de stilte voor een wervelwind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
496 Soms is er zo'n gevoel
van naderend onheil
niet te definiëren
als de stilte voor
een wervelwind
vluchtend voor
de kou delen we
wollen jassen uit
steken kaarsen aan
alsof we een cycloon
kunnen tegen houden
of een rots kunnen
veranderen in een rivier
met het licht in ons
gezicht onzichtbare
klavieren horen spelen…
Spaarzaam is mijn blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Getekend naar de tijd
is het kostuum meer dan naakt
gebruinde handen zonder
korenbed hebben
ledigheid geschoofd
akkers omgewoeld
met diepe kloven die traanloos
schreien in wat frêle licht
maken mij tot een horige
die zich een weg baant
op een uitgemergeld pad
wat mijn ogen verder zien
wil ik niet vertalen want het zeer
heb ik niet…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Adieu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Ik heb niet de kracht meer
Mijn lasten te dragen
Mijn ogen zijn blind
Voor het licht van de dag
Naar wie moet ik toe
En
Aan wie kan ik vragen
Of dat wat ik wil
Ook wel is wat ik mag
Ik vocht voor jouw liefde
Ik vocht voor jouw hart
Ik vocht voor jouw glimlach
Wat resteert is de smart
Mijn reden te leven
Is gedoemd te vergaan
Ik heb nu…
morgenrood
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
866 als het licht
in de ochtend
zich ontworstelt
aan mijn duisternis
en het zicht
niet verder oogt
dan mijn gemoed
drijf ik slechts voort
op het morgenrood
het zijn zo
die momenten
waar mijn gevoel
dichter staat
bij de kille dood
en eenzaamheid knaagt
aan mijn verstild
aanwezig zijn
wachtend totdat
het ongekende daagt
in een troostrijk…
De lente komt
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
10.527 De lente komt
we raken bevangen door licht
luisteren gaat in zingen over
kijken in springen
zien
wordt blijheid en ruime adem
het duister blijft achter
zonder groet
als niet
de kleine oude stem
over het bos zou praten
waar bloesem groeit
uit herfsten zonder einde…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…