8651 resultaten.
Blinde ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.108 Je rood/witte stok moet je leiden
en ook de hond waar je mee loopt.
Je ogen doen je scheiden
van iets waar je nog steeds op hoopt.
Je bent zo jong nog, en een kind
je leven is zo anders
Je kunt alleen maar met je handen voelen
je kunt niet zien, want jij bent blind.…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
KINDERLOOS
poëzie
2.3 met 30 stemmen
2.980 '
Zij wringt de witte handen,
Ziet op, en peinst en schreit
En stamelt: 'Neen, ik dank nog:
Mijn rouw is heerlijkheid!'…
Paradijs...!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 Voor me zie ik elke dag,
witte stranden en een blauwe zee,
als ik doe, wat eigenlijk niet mag,
wil jij dan met mij mee?
Ik streef al heel lang naar dat leven,
en ik wil het nu zeker met jou delen,
vergeet alles hier toch even,
en laat de zon ons strelen.…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…
je lichaam aan mijn handen
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.285 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur, wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
enige kerstkaart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
991 werd alweer een witte winter
halverwege de maand december
kriebels kropen stuwden mij naar huis
maar waar woon ik en waar is mijn thuis
zwervend zoekend mijn haard daarginder
werd kou tastbaar zeker niet minder
kocht onderweg krans en kerstkaart
laatste voor een hechte verre vriend
eenmaal gepost voelde ik warmte
herinner plots huis voor…
Anthemis nobilis Chamaemelum nobile
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
945 Dit bloemetje wordt ook wel
roomse kamille genoemd
Omdat het in Rome
alom werd geroemd
Achttien witte blaadjes
waaieren uit een geel hart
Als een uitstromende energie
die je klaar maakt voor een frisse start
Het hart van de bloem staat bol
net als een opgezette buik
Hieraan ontleent deze plant
ook wel zijn hedendaags gebruik…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Bomen pronken met hun witte winterbloei ,
Op het raam kleeft een schitterende kristallen ruiker
en de slapende weiden zijn bestrooid met poedersuiker.…
Zo meen ik dat ook jij bent
gedicht
3.4 met 168 stemmen
54.555 zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent
als melk
als leem
en 't bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
lang vergeten voor het oud is
zoals een…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier.
Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten.
Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren.
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.
Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.…
Weemoed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Eenzaam strekt
de nacht zich uit
de lakens wit
het bed ijskoud
geen warme hand
geen kloppend hart
geen blik
geen woord
geen liefdevol gebaar
het bed blijft koud
en eenzaam lang
de nacht
De sluimer van
de zoete slaap
komt heel zacht naderbij
dan ziet zij hem
die zij verloor
hij komt alleen
voor haar
zijn warmte schenkt
het kleumend…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 De dichter is in wezen een profeet
Predikend in zwart-wit, geuren en kleuren
Hij weet terneer te drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend…
Bijverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.219 Wit isolement,
ingelijfd bij wie liggen,
medisch geketend.
Jij lag vlak naast mij:
warme slaapstem aan mijn oor.
Te ver klonk als hier.
Regen sloeg de ruit,
kinderen tekenden zonnen.
Warmte aan het bed.
Slechts één verpleegster,
wisselend van verschijning,
deed haar lieve werk.
Geen twijfel meer. Thuis.…
Barbarisme
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.624 de rijke veelkleurigheid van Nederland
niet gratuit ontstaan in de loop der jaren
met recht en reden alom hooglijk geprezen
komt in de knel nu zelfs van hogerhand
steeds meer nuanceverlies is te vrezen
de zwart-wit standaard rukt dreigend op
cultuurverworvenheden als verdraagzaamheid
vreedzaam samen leven wederzijds begrip
worden razendsnel…
de fundamentalist
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.559 hij klieft het hout en schikt het op het vuur
waarvoor zijn zoon de dure tijd verspilt
de varkens krijsen in het kot om kriel
en op de deel rammelen de koeien
de gaskous suist gestaag haar helle wit
en weer gaat schallend door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw heer
hij strekt zijn hand uit neemt…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.459 .
--------------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht…
Zintuigen (2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.907 de stilte zoekt fluisterend
een uitweg de luide kermis
van het dagelijkse bestaan
ontvlucht in oren verdwaald
de veelkleurigheid verschiet
naar zwart-wit het bont geheel
wordt genegeerd door rancune
en onwetend gevit vierendeelt
de huiswijn van de kerk proeft
naar oma’s soep met ballen
de boon uit de koek trakteert
de tong op hoog zoengehalte…
Een engel in de nacht
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.776 Als een engeltje
Zorgeloos op mijn schouder
Geen witte vleugeltjes
En misschien ook wel wat ouder
Maar wat geeft het
Zolang ze mij maar kust
In alle stille klanken van mijn rust
Als een engeltje
Of ze speciaal zo is gemaakt
Niet meer maagdelijk
Niet puur en niet volmaakt
Maar wat geeft het
Zolang ze naar mij kijkt
Terwijl…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht en van god verlaten
waar weinigen met voorspoed zijn bedeeld
‘kleurrijke buurt’ staat er zo fraai beschreven
maar in zwart-wit…
liefde door je heen
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.381 maagd
ik stijg door ’t fluisteren
zweef op sterrenvingers
wolkloos, wanneer het lied der minnen
in mij komt, als vlinders vol vuur
de eindeloosheid wacht,
duwt mij brandend voort, opwaarts
naar geluk, hoger en hoger,
met vleugels van licht
laat me warmen, wentelen,
waaien
in die zielenvonk
ik kan niets meer bedenken
dan de witte…
DE WOLKVOGEL !
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.721 Witte reuzen begeleiden zijn laatste reis
De Wolkerse wolken fluffig en pedant
Hij was groot, groter dan zijn zijn
Warrig en onduidelijk zijn praatgrage mond
Ieders ogen gekleefd aan de barstige lippen
Mierenheuvels, wespennesten in rouw gedompeld
Pissebedden, spuugbeestjes, grijsgrauw duingras
Vogels, bunzingverdriet......overrompeld.....…
Dag Swiebertje...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
882 Jij gaf kleur
aan het tijdperk
van zwart-wit...
In mijn hoofd klinkt
vandaag nog dit:
dag Swiebertje,
dag kindertjes,
tot weerziens hoor...!…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
2.983 Mijn vriend houdt op met leven
Ik moet er heen
Afscheid nemen, niet voor even
Maar voor eeuwig zo meteen
Hij slaapt half zittend in zijn bed
Een witte troon
Voor het beregend raam gezet
Als ware het gewoon
Wij stervelingen moeten alsmaar huilen
Terwijl hij glimlacht
Alsof hij niet met ons wou ruilen
Alwetend wat hem wacht
Zijn ogen…
het voelde niet goed
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.140 embryonaal gevouwen werd ik wakker
warm gehouden door het witte dekbed
versterkt door de kat in de schoot
gelegen en de poes vond knieholten
telefoonstekker uitgetrokken
eerste beker koffie smaakt goddelijk
zelfgemaakte tonijnsalade
op wittebroodballade, tongstrelend
wandeling in onverwacht zomers park
trok mijn jas uit, stroopte mouwen…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.318 Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
---------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de nacht om
de stilte te kunnen vangen die in mij
woont en jou mijn naam zou tonen als
je wilde maar het was een stap te ver
eenzaam als de zachte sneeuw die snel
zou vallen en mijn ogen kon verhullen
in wit…