8894 resultaten.
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog opgeslagen
Luisteren naar muziek om voor te danken
Tussen loeiende koeien van het lage land
Ver…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Oei, dichter uit het Pruisisch land,
jij schoot je tijd wel ver voorbij:
waar boeken worden verbrand, zei jij,
steekt men ooit mensen in de brand.
Dichter, socialist en ook nog jood!
Daar schrok de edel-Pruis wel van
en stiekem wilde hij je dood.
(We weten waartoe dat leiden kan.)
Je hield van spot, satire, grap.…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare
empathie stroomt uit het lichaam,
dichterbij dan weer ver…
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen
Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder
Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond
Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Wat gisteren in levend groen volmaakt was,
onder de zoden vers en onvolmaakt, werd de
weerstand gebroken, de ochtendkleur een
knieval maakt voor de blanco onaangeraakte dag.…
schaapskooi Ter Haar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Als schaapskooi uniek
het dak karakteristiek
balken volgekerfd
met letters, initialen
jaartallen tot 1770 terug
en ook nog vlug
een dubbele davidster
het is veel en ver
wat het hout vertelt
ik sta versteld.
Die bouwhistoricus
heeft wel gelijk
zijn rapport bewijst
deze schaapskooi
moet op de
monumentenlijst.…
Jij en ik?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 Jij en ik zijn als
een puzzelstuk,
elk deeltje een
eigen vorm en
structuur en kleur
in een gezamenlijke
deelbaarheid,
ontstaat een
onschendbaar
geheel, som
van talenten
in meerwaarde
in al denkbare
modellen en
posities van
wat we zijn
of denken te
worden, al
staan we daar
nog ver vanaf
verhult door
een vernis
van energie…
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen
en soms te ver gaan, over de grens misschien.
Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien
voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen.
Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.
Prijs die ik betaal voor de gevoelens die ik dien.…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 daar heeft hij gewoond dat is zijn huis
de houten deur met de gouden deurknop
en de gekrulde handgreep
het marmeren hart
noch rede noch geweten
hard gevoelloos steen het
plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op…
ZENDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 God geeft vanuit Zijn hoge Hemelrijk
dikwijls boodschappen aan stervelingen,
welke zij door mogen laten dringen
tot mensen, zeer ver of binnen klein bereik.
Die gezegenden voelen zich wellicht rijk
aan krachtvuur voor hun ondernemingen,
worden vaak geslagen door beproevingen
bij doen en spreken, vallen in kwellend slijk.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.
Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.
Het zal nog wel een tijd duren eer ik dit gevecht
van loslaten kan verwerken in ons eigen onderkomen.…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Ik kom van heel ver,
maar ben van hier,
waar teven lopen.
Ik ben een reu.
Dat de toekomst hier niet is,
weet ik zonder dat ik denk.
Dat hier losse teefjes lopen,
ruik ik met mijn hele lijf.
Ik wil hier blijven.
Ik zie een blauwe hemel nu.
Geluiden hoor ik van veraf.
De toekomst is een horizon.
Is de zee die ik nu kan zien.…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Faas Wilkes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Draai om, schat in, vertraag, leid af, versnel,
een tik met links, dan door met rechts, een schaar,
de trucs van ’s werelds beste dribbelaar,
pionnetje voorbij: een vers duel
De slingerslangenkoning in persona,
vandaag wordt Wilkes eenendertig jaar,
geen snipperdag: de bal die ligt al klaar,
Valencia speelt tegen Barcelona
Faas heeft zich…
In terloopsheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik zag je in
terloopsheid
opvlammen
door een
zonnestraal
waarin jij een
helderheid
aannam die de
werkelijkheid
extreem overtroefde
ik heb wel
vaker van die
deja vu’s gehad
maar deze keer
was het duidelijk
veel meer en
intenser omdat
ik vlagen van
verse verf rook
uit frisse kleuren
ik ben je
achterna gegaan
heb in vele lichtstralen…
Paaseigedachte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Nee, een heel, dát hoort erbij
Met nieuw elan, geen paashaas op de hei
De liefde voor het schone en
het goede
Waar Plato lang voor Jezus' komst op broedde
Dát is wat telt, geen woordenrijstebrij
Maar fruitig, fris, als Ursul
von der Ley
Zij durft haar waarden ferm
te presenteren
Haar woorden serieus te etaleren
Maar of dat ver genoeg…
Diep in de geest een reservoir van moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Het licht baant zich een weg door de spelonk
Wat windselen, maar verder is het leeg
Omdat Gods Zoon een heel nieuw lichaam kreeg
Van razendsnelle deeltjes zonnevonk
Eerst sterven om weer op te kunnen staan
Dat was wat mij al eerder overkwam
De appel valt weer niet ver van de stam
J.C raadt mij mentaal herrijzen aan
Staalblauw en strak vandaag…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien gaan op de stroom
Terug het pad langs dat mijn hart vaak ging
Als ik iets anders dan mijn heden zocht
De zachtere oevers van een and're rivier
Het is ver…
Immer wakend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
416 Met dank aan Nico Noorman
(zie zijn snelsonnet van vandaag) die volop geniet van de rust en ruimte van de Noorse archipel in het hoge noorden ver boven de poolcirkel (lucky bird!). En van de overweldigende natuur (incl. vis).…
Ma Pillon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Hij is de pa van rosa
mariposa
En zij de ma van papa's
papillon
In casa draagt hij immer
niente cosa
En zegt al vleiend 'si,
mi corazon'
Niet tegen ma pillon,
maar tegen rosa
Die zich tegoed doet
aan de zomerzon
Dat was één stap te ver
voor ma riposa:
'Verdwijn, maar zonder
rosa honnepon!…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 De stranden van doorgloeide zomerdagen,
waar mooie jongens bruin te dromen lagen,
zijn ver verleden, maar de lente wacht.
Ik heb de dood mijn eerste kus gegeven.
Ik vrij met hem, ten afscheid van dit leven,
nog een, afdoende, laatste, liefdesnacht.…
Noviet!
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
454 Het puntdicht - in al zijn varianten - blijft voor velen een brug te ver. Sommigen zien op een onbewaakt moment plotseling het licht, anderen proberen eindeloos en verder een fata morgana te bereiken.
Maar ook dat zal een eeuwige illusie blijken...…
De magische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 kracht zonder
outfit in blauw
of zwart
geen demonen
uittredingen
of hekserij
haar armen
bezworen
compassie
legden geluid
aan banden
in het bespelen
van menigten en
oplopende emoties
mensen voelden
zich opgenomen
hun dromen
herkenbaar verhaald
door geestdriftige
ogen die niet alleen
maar beloven
een wereld
bijna van kant
vers…
Altruïstisch erfgoed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ook
uit de beginjaren
van de schepping
de evolutie en het
ontstaan van de mens
het altruïstisch
erfgoed is overgeleverd
op tal van manieren
waarbij de chronologie
van het gebeuren
speelt in de verhaaltrant
zich het eenvoudigst
laat begrijpen en lezen
door de eeuwen heen
jij bent geschiedenis
je ogen blikken verhalen
uit ver…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 Het is lang geleden dat ik
wat woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver…
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik laat mijn scherm spreken
De koffie dampt uit - de straten gaan aan
Het raam is tergend ver als ik het aanblik
Veel verder dan mijn scherm is
Pas als ik buiten stap komt het misschien iets dichterbij
Zwart is mijn koffie en diep
Ik heb te veel gezet en zie het dampen
Witte wervelingen maken snel vervlieg en -stervend schuim
Terwijl…
Surprise
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 Gevleugeld in de tijd zonder een plek
Waar liefde sterkt, des ochtends en namiddags
Ontstond nog tijdens deze monstertocht
Een romance uit hun laaiend gesprek
Bij wijze van een wijsgerige troost
Was Rose als dichteres èn erudiet
- Gepromoveerd in gender en de dood
Die op de loer ligt in de grote stad -
Beland in culinaire avonturen
Vlakbij de verse…
Collecte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Tegenstrijdig voelt het dan toch
Dat een andere QR
Mijn collecte misschien te niet doet
Want sámen, dat gaat te ver...
Is er straks een nieuwe collecte nodig?
Voor QR-loze kinderen, veelal zonder keus
Maar met grote sociale gevolgen
Laten we dit gebeuren, heus?…
Middag in april
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Er is geen weg terug, het gaat gebeuren
ondanks de mistroostige regendruppels
de knoppen staan op springen
de bomen krijgen bladeren, fris groen
en jij daar in jouw heuvellandschap
met de fruitige geur van verse vruchten
laat me weten dat je nuchter bent
bijgekomen van alle dwaze dromen
misschien later in het voorjaar
als de warmte meerdere…