inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 78.754):

Kerstmis

voor J.P.J. Maassen

De wind jaagt snijdend langs verijsde bomen.
De sneeuw vertolkt de liefste rol van mist.
De winter heeft het landschap uitgewist.
Geen water dat nog levend uit kan stromen.

Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.

De stranden van doorgloeide zomerdagen,
waar mooie jongens bruin te dromen lagen,
zijn ver verleden, maar de lente wacht.

Ik heb de dood mijn eerste kus gegeven.
Ik vrij met hem, ten afscheid van dit leven,
nog een, afdoende, laatste, liefdesnacht.

... Uit: Frans Roumen, Uit: Elk woord van mij is zonde,
Uitgeverij Berend Immink, Nijmegen 1984) ...

Schrijver: Frans Roumen
22 augustus 2022


Geplaatst in de categorie: kerstmis

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 55

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)