6859 resultaten.
Agathe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 schaduw
met ieder geheimzinnig woord
kom op wees eerlijk
wat maakt het nu nog uit
na al die jaren
wie van jullie hield echt van haar
of ergens liefde vluchtig
op de feesten waar ze was
leven leek vaak zo eenvoudig toen
iedere morgen of avond een droom
beloftes en verdriet vervaagd
hoe zou het met haar zijn
wie van ons Agathe herinner…
Indonesische schoolvriendin
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 Ik herinner mij hoe ik mijn eerste
sjekkie met hasjkorrels kreeg,
hoe ik daarna de biologiejuffrouw
in allerlei rare, wulpse poses zag
openlijk het uitgierde van de pret
eruit gestuurd werd
bij de directeur
werd uitgefoeterd
vernederd
uitgekotst
mijn beste vriend als paria verklaard
een ongewenst sujet zonder waardigheid
maar hij was juist…
DE VLINDER IN MIJN DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 Ik raak mijn kussen, val in slaap
de droom is nu al om mij heen
op vlindervleugels zweef ik weg
ik ken hier heg noch steg
herinneringen komen nu al boven
wat hoort bij mij en is van jou
mijn lieve metgezel met vleugels,oh zo teer
jij past op mij, dat ik me niet bezeer
dit is een leven in een atmosfeer,
die ik niet ken maar wel begeer
jij…
Uit liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 (voor Chen Lin)
Als Chinese popzangeres zong je de sterren van de hemel
en je plaatste er nieuwe sterren bij
die eeuwig zullen stralen
ter herinnering aan jou
en jouw liefdevolle stem
Je kon je eerste man maar niet vergeten
en je huilde de kussens tot trieste beken
waar de haaievinnen rond je hart cirkelden
waar het donker van je pupillen…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Liefde blijft over als sterkste herinnering.
Er was en er is altijd wel iets om voor te leven.
Telkens een nieuw gegeven in beleven en geven.
Ik laat mijn hart hier, voor een deel, achter
dat was het laatste wat ik mocht vergeten, van mezelf.
Er resteert enkel nog een dieper weten!…
Och ja, de tijd !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
515 De tijd met mooie beelden
sla ik wel op in mijn herinnering.
Waar is de tijd? De tijd dat ik als kind nog in de bomen hing.
Waar is de tijd? De tijd dat ik als puber over 't hegge kroop en de aap uit hing.
Waar is de tijd? De tijd van moeder worden, je eigen kinderen aan hun levensbegin.…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Zijn ziel schreit
want wie blind wordt moet leven
met herinnering aan licht.
Staande voor de spiegel
drinkt hij de beker
tot de laatste druppel bitterheld:
de dollekervel is de straf
van wie het leven tart door liefde.
Hij hoopt dat je gelukkig wordt:
is één verliezer niet genoeg?
En winnen minder wreed?…
Fee in de wijn
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 en ik jouw adoreer
glimmen heldere avonden in onze schemering
jij leeft ons vurig terrein van twee jaar terug in mij bij een goed glas wijn
wat ik illustreer, jouw weer adoreer
de tijd gaat vertraagd in mijn utopie
als jij je weer laat zien
tijdens mijn euforie
en jouw contour verlicht
in het maanlicht
bij de zonsopkomst
en de herinnering…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 Ik zal geen kwaad doen, noch verderf stichten
Geen heilige berg is mij onbekend,
Ik zal mezelve beterschap toewensen, en vredig
De levenslijnen der herinnering volgen
Naar de puinhoop van mijn verleden dat nog slechts smeult,
En stuiptrekkend in mijn ontworteld landschap
Zal ik de hand uitstrekken naar de sluier van de diepe slaap
Zachtjes…
De familie Piggelmee - negende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Zo lijkt de goede herinnering aan zijn leven thuis veel
van Piggelmees gevoel van onzekerheid te verzachten;
omdat er troost rust in zijn gedachten, dat ondanks alles
iedere onzekerheid zich ten goede keert. Het moment
waarop men dan weer kan lachen , omdat zo'n moment
zich dan op een positieve wijze manifesteert.…
Eenzaam moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.063 Het huis is plots eenzaam zonder haar snelle pasjes
het kamertje opgeruimd, geen spelletjes op de grond
netjes op een rij hangen weer de pakjes en jasjes
foto’s op de kast, toen ze vol energie was en gezond
Weemoedig zit zij nu bij ‘t lege bedje in haar kamer
en streelt liefdevol herinneringen van haar lieveling
zij kan niet meer verder denken…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 schrijf dit in de nacht
luister naar klanken voor de ziel
doorgaans warm en voor 't harte zacht
denk aan wat het jaar heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel
het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij…
het bladeren genieten - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 van jouw jaardagen
overtuigd van weten
de slingers die ik hang
ringen virtueel
ons een verbond
bladerend
in mijn levensboek
kleur ik vandaag voor jou
de kaarsjes en ballonnen
die naast de jaren
vooral de momenten beelden
die jou tot betekenis maken
gisteren, vandaag en morgen
bladerend
in mijn levensboek
eenvoudig en dankbaar
herinner…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 ‘A long and winding road to nowhere in particular’ (Zoro Feigl)
Dichten is met een klein lampje of zelfs een magere kaarslantaarn
De donkere tuin in gaan en zoeken naar
Een lang geleden verloren herinnering
Zelfs de zaak waarnaar je zoekt is vaag, onklaar
Een raadsel, een enigma, een open vraag
Misschien een briefje, misschien een liefje…
DE STAF.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.219 Mocht ik een Godsgaaf bedingen —
ik vroeg sterke herinneringen
omtrent eeuwige dingen.…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 niet zo een waar je diep in kijkt
en dat bij leegte het lijf draagt van een bol
op een dunne haast platte ronde voet
en gevuld, toch wel ten dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt…
weet je pa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 want weet je pa
altijd voelt het nog
als houden onze handen
verstrengeld en kalmerend
stevig leidend elkaar vast
zoals ik schuil vinden blijf
als dagen lastig vragend
mij denkend aan jou
het antwoorden geven
dat ik niet vinden kan
weet je pa
jou zo mijmeren mogen
toveren zich de tranen
mij de lippen krullend
tot parels van herinnering…
over schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 je stem ben ik vergeten, woorden zijn in tijd vervlogen
nu ik je hoor en zie is de herinnering terug
de opgeheven arm, je balansarm in de Gilgamesj-voordracht
plotseling reikt de arm naar de zaal en raakt me bijna
wil je afstand scheppen, wil je iets aangeven, vragen?
soms het een, dan weer het ander?…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Ik bewandel in stilte de contouren van het land,
die in herinneringen ook vol zitten met klimop.
Hoe neemt deze plek, haar as je verstilt in bezit,
ondanks het ongebreidelde of het verbluffend
mooie, van ook oude en knoestige rododendrons.…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 maakten
door jouw zorg voor ons
en later dan toch ook
onze zorg om jou
de mooie en de goede
net zoals ook de slechte
het blijven onze momenten
dat alles nu en meer
dragen wij dankbaar
in onze rugzak met ons mee
opdat wij steeds weer
daaruit putten kunnen
ter troost of bemoediging
vanaf nu altijd weet je
is er tussendoor
de blijde herinnering…
Craquelé
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Dan stap je onder de douche,
gaat je beatboxend wassen
en herinner jij je dat je toch echt
met een verschrikkelijk goed humeur
bent opgestaan, ook die dag
voor je huis de werkster zou komen.
Dan denk je , de stroom water
die langs mij voerde waar is die nu.…
Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Raciale spanningen, het steeds half slapend
met alleen je pen en gedachten, herinneringen
aan ooit dat verre land ontwaken in de Bijlmer,
en steeds als het licht wordt het Oosten voelen.…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 beweegt
in de onbewerkte grond,
onevenwichtig verhaal in een
verzwegen landschap, broosheid
tekent halo’s rond kinds zonneogen,
die net als ik aan het felste licht
steeds weer moeten wennen,
alleen de aanhouder bouwt op een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet te stuiten herinneringen…
De ironie van onze tijd ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
zwaard, begeleid door de gilden van de straten
hun adem stokt uit de mond van de gulle gaper,
z’n ironische lach verwerkt tot verbazing
waaruit de verste herinneringen zijn opgeschort,
een voortschrijdend gevoel, opgehangen aan
de macht gevangen…
jou het leven delen mogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 soms even
vaak ook voor het verdere leven
elk van onze kinderen is een gift
die met begeleiding en ondersteuning
fysiek, emotioneel of spiritueel
wij groter groeien mogen laten
een godsgeschenk zijn zij
die ons aan het lachen maken
net zo goed als een uitdaging
als ze ons het geduld testen
ze laten ons nieuwe dingen leren
of herinneren…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 Het afscheid was heel
zwaar,
maar met deze prachtige
foto
van je mooie zachte
handen
heb ik een hele mooie
herinnering aan jou.
Lieve vader, rust zacht,
Liefs,
Je dochter…
Een mooie koningsdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 En ieder moment al klinkt het raar is een mooie herinnering zowaar.
Niets voelt hol of leeg van een raar verlangen, alles kan behagen.
Wat kan een kind zoals ik, dan amper nog meer aan vreugd vragen.…
van harte ouder tellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 van geluk en opwinding
gevuld met de bedoeling van leven
wens ik jou de sleutels voor de sloten
die iedere moeder graag openen wil
aan wie zij de adem van leven geeft
nu jij vandaag een jaartje ouder telt
wens ik jou de betoverende glimlach
die hoort bij vol besmettelijk geluk
voor jou en ieder die jou graag ziet
bouwend aan nieuwe herinneringen…
ongekend jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 elke jaardag brengt de herinnering
dat het leven niet zonder einde is
daarom ook leef jij het eindeloos
samen met om jou heen de mensen
wiens liefde voor jou de bron blijft
waarin jij jouw kinderen wassen laat
naarmate zo de jaren jou verstrijken
geniet je meer dan je ooit vermoedde
de pracht van de mooiste vindtocht
die jou doorgeven laat…
zeebodem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de wadden eilanden
elanden mijmeren
reanimeren herenigen
herinneringen
drogredenen Denen
drogeren regeren
beleefd bezwaard
zwaartekracht
zwaardvis dorade eet
smakelijk schrikbarend
lekker zeg Spinoza
verlichting spinazie
maffiosi tiffosi
garnaalkroketten
schijnconstructie
boa-constrictor
belwinkel
rinkeldekinkel
klankbord
koorddanser…