5636 resultaten.
Drents landschap (1)
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
875 De beek door het dal
fluistert over verleden
van een heel oud land.…
breuk
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 koud staal verbrijzelt
porselein uit verleden
tot scherven huilen…
Weemoed (senryu)
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
673 Weemoedig de mens
gevangen in z'n verlangen
naar 't verleden…
Geloven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.319 Als je zegt;
ik geloof in jou
in tegenwoordige tijd
zou het verleden dan meespelen……
Ad infinitum
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 [Senryu]
Elk moment verdwijnt
en verlengt het verleden
tot in eeuwigheid.…
4 en 5 mei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 stille getuigen
geworteld in verleden
bloeien nu vrijheid
[haiku]…
Grolloo
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 Drentse blues klanken
Klinken uit het verleden
Groeten uit Grolloo…
Eerst in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Eerst in de toekomst,
daarna in het verleden:
geluk kent geen tijd.…
[ Moeder en dochter ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Moeder en dochter
zien toekomst en verleden –
in elkaars ogen.…
Bij de dag leven.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Verleden voorbij.
De toekomst die weet je niet.
Een dag in 't verschiet.…
Relatief
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Binnen een minuut
is de toekomst al een feit
net als ‘t verleden…
Nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 De sterrenhemel
Als rust delend deken
Verleden liefdes omsluit…
Oude molen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
215 Verweerde stenen,
een lied van het verleden
waait door een leeg raam.…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust
languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij
dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water
op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later-
in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij
met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk graf
de man is zo aquatiel
dat ’n dagje doggersbank
gister hem al teveel viel
hij riep tij voor vertrek
alle boenders aan dek
pomp leeg de kamelen
wind op die kardelen
we gaan ankers…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Dan halen zij met frisse moed het anker op
en gaan met mensenvracht en proviand geladen
weer vrolijk spelevaren op het ruime sop.
Wat weten zij nog van hun jonge jaren,
toen door de schipper en zijn vrouw, het klokje rond,
zo vaak bij storm en ontij werd gevaren.…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn
de zee
en daarachter de kerkhoven
als opgehoogde kleibakken
fundamenten om terug te geven
en in de kloven de opgedirkte kruisen
slingerende sporen op de kruispunten
schelpen en rulle aarde smetloos
met de regen wordt de dood gewassen
en het leven rijgt een anker…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden
op de zeebodem heerst de rust
die we zoeken maar nooit bereiken willen
ons hulploos hunkeren slaat van anker…
Ik droom je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 en opwellende tranen
blijdschap en opluchting
dat het je goed gaat, al
klink je nog steeds gehavend
't Is zo idioot, besef ineens
dat trouw en rouw slechts
een letter
met elkaar verschillen
In gevoelsdiepten
niet voor elkaar onder doen,
een dans van eb en vloed
Zilte tranen naast mijn glimlach
In de verte licht een schip 't anker…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 Hij sloeg de oude kerk verwonderd gade,
en ging voor anker in een lage kroeg.
Des middags zwierf hij eenzaam door de stegen
kind'ren speelden met scheepjes in de goot
en vrouwen zongen. 't Was alsof een groot,
bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.
Herinneringen braken moeilijk baan.
Een klok sloeg.…
Naast honderdvijftigduizend kelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger;
ankers van ridderlijke mildheid.
Sinds dit jaar word je wakker
door één enkel keelgeluid, de nog woordeloze stem
van de absolute overmacht.
Jouw roer is de onschuld.…
Een heerschap die ook gevoelig kan zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 Nu kun je veel vinden over dit levende
kunsttafreel, vol van draken, ankers en expressief emotioneel.
Onder zijn uiterlijk van alternatieve schijn klopt het hart
van een heerschap die ook gevoelig kan zijn.…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Ervaring zo uit averij geplukt,
zuchtend in het kreunend riet,
geschoren en gebundeld gevormd
door een mysterieuze hand, dan
waant het vertrouwen zich in
een veiliger haven, om snel
ook de laatste ankers op te halen,
al blijft het bestaan dat er altijd
wel iets te vrezen valt, de vraag blijft
of we de tol hebben en willen betalen.…
De wolkentrap
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 ik heb de
wolkentrap bestegen
waar jij in jouw
werkplaats luchten
een beter leven geeft
verfomfaaid
en verwaaid komen
ze bij jou ankeren
met hun witte kant
stevig aan jouw werkbank
in de donkere zijden
laat jij buien betijen
met hun onweer hagel
en slagregens blijft
het daar altijd bewegen
een enkele keer bij
helder weer maak…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Jij kijkt me met beloken ogen aan
zo groen zelfs op dit middernachtelijk uur
blijf je mijn rustpunt, mijn anker, mijn cesuur
mijn zomerwijn, mijn mirre, mijn dagelijkse graan.…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 raakt
mij in alle droefheid
want waarom keert
de wind zich van mij af
toch, neen ik ben niet
bovenwinds of onderwinds,
ben slechts de loefzijde
en ben trouw aan ieder zuchtje
in al mijn naakte verzen
voel ik me als een gelaarsde
windjammer, groots en
bovenmaats en gemodelleerd
naar tijd en evenwicht
het ballast werkt als
een anker…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen uiteenspatte,
zodat de ruïne het luchtruim besteeg.
Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.
Je wist hoe laat het was.
Je had dit vaker gedaan.
Morgen zou je het puin wel ruimen,
uiteindelijk je koffers pakken,
doorgaan.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Deze rust vindt zijn anker, voorbij de sterrenpracht,
als ik de blik ontmoet, die mijn eigen blik verwacht.
Een hand zomaar op mijn schouder, zo breekbaar en zo zacht,
net als dat lieve woord, dat mijn dromen leven geeft en kracht…