3063 resultaten.
Kerstrondeel 2012
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Dit Kind geboren in de nacht,
door Israël zo lang verwacht
is nu verschenen ons tot Licht
waarvoor elk spoor van duister zwicht.
Waarvoor elk spoor van duister zwicht,
zo stralend staat het opgericht
dat ieder mens die zoekt naar zin
weer vreugde vindt in ’t nieuw begin.…
Woestenij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 In het duistere van het duister ben je,
en toch is er kleur, geur, muziek.
Als geboren worden pijn doet, dan kom ik nu ter wereld.
In gedachten kruip ik tegen een lichaam op,
grijp in een moederborst en zuig me vol.
Maar de intuïtie voldoet niet meer.
En aan de liefde waag ik me niet meer.…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 De wolken weenden, mijn ogen ook
naargeestig huilde eveneens de wind
Ik volgde mijn verleden hersenspook
en scheen voor ‘t hedendaagse blind
Het duister lachte, het lachte mij uit,
wie je zoekt komt immers niet terug
Van het verleden scheen zij de bruid
nu stond zij voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden…
Verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Als nu het licht weer werd ontstoken,
de duistere hoeken wijken gaan,
zal dan dit beeld day nu zo na' is
nog altijd in mijn dromen staan ?
Of komen uit dit warme duister
twee mensen zielsgelukkig blij
en blijf ik arme, dwaze dwaler
met slechts d'herinnering in mij ?
Herinnering... aan wat ik droomde.…
Lantaarn
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
555 was één nacht verdwijnt
Dus weet, je kunt van haar licht steeds op aan
Onze redder in 't duister, zij heet: Volle Maan…
Raedselrafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 aesculaeptest
worden onderworpen
Voorts meen ik te zien een duister snollenhol, temidden
van lallende wallengangers...…
zag ogenwit van duistere dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 ingehaald
steeds was er weer het woest verlangen
je passie had geen einde raad
ik voegde lach en lust
steeds bij de daad maar zonder
rust heb jij me bijna uitgeput
we spookten tot in
kleine uren, genieten rekten we
tot langer duren en opgelucht
waren we nog lang niet uitgeblust
ik voelde dat je weer ging komen
zag ogenwit van duistere…
dicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 schrijf je gedichten
op de blinde muren
van mijn bebloede hart
zie de gezichten
uit verloren uren
van mijn verdrongen smart
hoor de verwijten
in stiekem gefluister
achter vele handen
voel het verslijten
van mijn ziel in 't duister
dicht de dunne wanden…
Wakker
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.024 zo vol, volledig
als de cyclus zich rondt
en haar glans werpt
in neerschijn van de nacht
zo duister, volkomen
als schaduwen ijlings vluchten
en vensters
donker oplichten
zo stil, volmaakt
als het uur der waarheid
zich geruisloos terugtrekt
en helder zicht weer
aanstonds verschijnt…
Ik
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.095 Ik
Ik ben
Een mens in de menigte,
Ogen in het duister,
Een stem tussen duizenden.
Mijn lichaam is
Een van de miljoenen
Benen die lopen en armen die zwaaien,
Enkels die zwikken, een mond die kust.
Mijn ogen zien
Een mens in de menigte,
Kinderen die spelen,
Een spiegelbeeld.
Andere ogen zien
Mij niet meer,
Ik ben.…
Eenzaam?!
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.328 De deur zwenkt
het duister tegemoet,
waar haar hond leven
in de stilte brengt
De schakelaar
brengt ontbijtresten
van de ochtend
in het licht
Haar gevoel
haakt naar zelfmedelijden,
de partner die ze wil
het kind dat uit zal blijven
Het antwoordapparaat
ratelt relatieproblemen,
zij drukt op stop
en nestelt zich tevreden…
tranen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.738 Tranen
Het is koud
zeer vroeg in de morgen
het is nog duister
De bomen die ik zie
wenen tranen
Het regent niet,
het miezelt.
Van die fijne, natte regen,
die stof lijkt
Het is grijs buiten
Ik zie de bomen nauwelijks staan
Maar ik weet, ze wenen dikke tranen…
elfenlicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.226 in sterlicht vergaan
donkere nachten
de schittering breekt
het duister gevoel
en schaduw verdwijnt
in het licht der elfen
jouw weg te gaan
reikt naar een droom
waar leven sluimert
als een dag zonder eind
onze liefde gegeven
een eeuwigheid blijft…
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
De eenzaamheid verlaten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.307 Het duister is
niet meer bij mij
in mijn robe hield
ik haar gevangen
maar nu verloochent
zij van kleur.
Omarm mij,
wie ben ik nog
als niemand mij
meer draagt.
Deze nacht schurkt
in de bekken
der hopelozen
en in de dieptes
van Hades
snikt weemoed
als solitude is
gevlogen…
Naïef
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.303 Een duister licht
gebrandmerkt in je ogen.
Gevlucht in stilte
vóór de nacht begon.
Gezworen en
ternauwernood bedrogen.
Toch hoopte ik
en wou dat jij het kon.…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…
Jouw intiemste lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb je
meegenomen
uit het licht
van gisteren
vandaag
is nog te pril
voor jou
we schemeren
als man
en vrouw
bekenden we
niet onbemind
de nacht
schaduwde vaag
jouw intiemste lach
in zachtjes openen
het duister
gaf mij kracht
met jou weer
mezelf te zijn…
ontbinding
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.966 dood waarom laat jij
je zo wreed afbeelden
ontdaan van alles
een skelet met te grote handen
en tanden als harken
in lucht met duistere driften
de ontbinding drong in mijn longen
mijn handen in het vuil
langs brokkelranden
verloren in betekenis
en wat van je doel overbleef
versteef……
Als de nacht kilt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.583 Hou me vast wanneer de dag
naar schemer drijft
de avond langs mijn lippen strijkt
met huiverende vleugels
en als het duister stilte brengt
omarm dan ook de angst
die je ontbloot in ogen ziet
want jij alleen verwarmt de kilte
de nacht is blind voor het verdriet…
‘t naakte ik
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.499 ik leg mijn dagen, al mijn kleren
op de eenzame stoel van mijn hart
al mijn gestes, wenen en mijn lachen
smijt ik als glimmende kiezelstenen
op de lange weg van het duister
om daar onder de oude eikenboom
te wachten op jou, op die plaats
waar zich twee takken als armen
liefdevol naar de maan strekken.…
terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 je leunt tegen de blinde muur
ik zit in het gras
onze ogen in een veilige boog
om elkaar heen
we tasten in het duister
ik sta op
en kijk niet om
ik streel je afwezige gezicht
in de verte horen we
een kind schaterlachen
we zien elkaar…
Het klooster
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.182 De kleuter die ik was,
zag overal kloosterzusters
zich bewegen in bruine habijten
en dan geheimzinnig verdwijnen
in duistere spelonken
van gangen en stallen,
in verboden tuinen,
uit zijn wereld voorgoed.
De vensters van het convent
zijn donker.
De laatste nonnen
bidden de completen
in de kapel
van Sint-Annadal.…
nachttrein
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.476 nog steeds bespeur ik rond
het geluid van een verre
trein die vage ongerijmde
melancholie
alsof iemand zich in 't holst
van de nacht nog even horen
laat weer afscheid neemt
en verder gaat
in 't duister zacht verstomt
verglijdt vervliegt…
Gratie
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
484 Boven de wolken
leeft geen naam meer
danst leeg met loos
duister naar het licht
waar woorden wankelen
onder aards gebral
struikelen stralen
ademloos, haperen
raken het laatste dag
en verdwijnen in mist
zelfs huilen
maakt muziek…
Zij kierde opening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 haar ogen
schaduwden
nog licht
waar donker het
alleenrecht had
zelfs het zwart
van duister bezat
zij kierde
opening en
stroomde vol
lef binnen in wat
nooit zichtbaar
was al vanaf
de allereerste dag
hier had de
schepping zich
ontbloot zonder
pottenkijkers
uit de donkere
schoot van
het universum…
Losgelaten rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Zomaar spreekt de nacht in stemmen
die duisterend spreekt in een taal
van beloftes en slapeloze liederen
ofschoon de nevel roerloos de
nacht bevolkt schim ik mee
met de tekenen die de wind
mij grieft
losgelaten rafels krijten
de ramen witter dan het wit
van angst…
Lover
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
598 Dan blijft het duister over.
Kijk : boven op mij groeit reeds het lover…
jou niet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 je klanken bedriegen woorden
valkuilen in het duister
tastend naar houvast
nee ik vertrouw jou niet
niet zoals ik weet
dat bomen bloeien in mei
niet zoals de kou bijt
door mijn wollen wanten
in de winter
niet om op te bouwen
drijfzand draagt het huis
waarin ik woon…
Wie is gek?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
717 ome Jan was ergens psychiater
van hem werd ik niets wijzer
zo bleef het duistere in stand
later, toen ik eindelijk groot was
leerde ik zelf wat geestelijk lijden is
vreemde weerstand is verdwenen
het zijn mensen zoals jij en ik
die vermaald worden door pijn
mensen zijn nu steeds meer depressief
door gekte van de maatschappij…