Alle inzendingen over echo van zee

35278 resultaten.

Sorteren op:

Van onschatbare waarde

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.438
jouw liefde is als vruchtbare aarde ik oogst jouw gevoelens van onschatbare waarde jouw ogen zijn als blauwe diamanten een traan, een lach ik hou van al jouw kanten jouw taal klinkt als een echo van mijn dromen die jij voor mij tot leven laat komen…

Niets

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Ik til de dag naar de avond en verzamel elke minuut elke echo die straks alleen nog in woorden bestaat.…
proficiens25 december 2008Lees meer >

Warme ogen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
En de wachtende stilte uitdoven met een melodie die dromen vult waar onze ogen elkaar weer vinden en dansen in momenten die elke echo van eenzaamheid uitwissen.…
proficiens9 februari 2009Lees meer >

Vriendschapsschrijven

netgedicht
3.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.697
mijn hand zal voor je schrijven in de stilte van de avond als de maan mijn tafel het schrift verlicht uit het bloesemhart stromen dromen dierbare verzen vormen tezamen een gedicht zing, zing mijn letters door de tijd als een echo door de dalen vriend, mijn vriend ze zullen als sterren voor je stralen…
Hilly Nicolay11 november 2010Lees meer >

Ontdooien zonder gedachten

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Waar de kou weer spreekt ben ik het verhaal dat begint met de wens die de wakende dag vraagt om elke eenzame echo te veranderen in een belofte van warmte en gebaren die elkaar vinden met een liefde zonder zwaartekracht en ogen die beloven dat woorden van afscheid niets meer zullen uitdoven.…
proficiens2 januari 2011Lees meer >

Kamermuziek

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 791
de ochtend is al laat als hij spreekt voor eigen publiek de kamer kent nog een nachtelijke staat de bejaarde pendule is achtergrondmuziek toch start hij met goede morgen al jarenlang door niemand verstaan wel wordt de echo van deze geringe rede eeuwig in stilte geborgen daar heeft hij weet van stilaan…

ik ben gedicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
kaken gehecht aan de pezen van de gevoelige snaar zo de klanken vals klinken onzuiver mijn hart doordrenkt verdronken in portret der eenzamen echo dit een houtje touwtje effect in een dominoreeks van gedachten stort mij in stroom in mij verzacht me tot in de kleinste vorm eerlijkheid bouw me op…

Niemand kan jou helpen,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
want iedereen die dat zou kunnen heeft geen tijd, behoeft zelf hulp Jij geboren in de gore goot, die zoveel zelf verwierf en anderen alles gaf, staat opnieuw met lege handen, zo klauwend naar het licht, zo alleen in ’t peilloos donker, zonder echo van een ander - erbarmen wacht je na de dood…

tabula rasa

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
echo's van schreeuwende schorre stemmen ijlen na in de straten de fragiele vuist in samengebalde angst weet niet wat de andere doet neem het onbeschreven blad papier open de vuisten denk, fluister, schrijf, schrijf op een schone lei over jou en de anderen…
J.Bakx28 oktober 2015Lees meer >

Ganzen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
In het donker na het avondmaal nog voor het vallen van de lange nacht onzichtbaar onderling in gak-vocaal verband, gedurig vals en atonaal, kakofonie in ijle hemelzaal waar akoestiek de echo van de wind mijn hart doet juichen, 'k voel me weer een kind…
Max22 januari 2019Lees meer >

zonder titel

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
Zat van zee zat hij zat aan de zee. Alleen de zee zat er niet mee.…

Levensbron

gedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.438
De zee is de zee, een geweldig vat waarin dood en verderf regeren. Ik neem op zijn tijd een verfrissend bad, maar leer toch de dood niet waarderen. De zee is als zee ook een levensbron, dat kun je bij iedereen lezen. En toch zit ik liever terzij in de zon een beetje mijzelf te wezen.…

De dijk, de duinen en de zee.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
De dijk, de duinen en de zee, rustig deinend water, kabbelend in avondlicht van ondergaande zon. De dijk, de duinen en de zee. De dijk, de duinen en de zee, aan de horizon een schip, silhouet in avondlicht van ondergaande zon. De dijk, de duinen en de zee.…

Witte bloesems

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Adeleyd22 april 2018Lees meer >

Footprince

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 331
Als pro-actief greenpeace lid redder in nood tussen scylla charybdis van nova en zembla en bergspitsen door laverend langs walrussen drijvend op steeds minder schotsen in de noordelijk koele wateren des doods wil ik Stoker the whaler en kapitein Nemo een veer in het achterdek steken voor hun grammy award en booker prize…

Wonderbaarlijk water

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 781
water is er maar is er niet levensvocht eeuwig op zoek naar identiteit beweging maakt hoorbaar bevriezing hanteerbaar verdamping zichtbaar verdunning smaakbaar overal en nergens altijd onderweg water wonderbaarlijk onmisbaar…
AJ Meer30 augustus 2014Lees meer >

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
- Nu dobbert hij daar gans alleen; maar 't bloed is warm, de kracht is groot, en moedig streeft hij naar de ree, langs 't vlak der zee - der levenszee... Zo duurt en duurt het immer voort; zijn arm wordt zwak en koud zijn hart. Hij roept: geen echo die hem hoort, geen lichtbaak in het vergezicht!…

Moeders hangen als

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 311
Moeders hangen als bloembakken aan het balkon: /Het eten is klaar!/…
Zywa27 maart 2026Lees meer >

Lege woorden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Het gevoel is gevangen weggestopt in de ziel benauwd, in alle hevigheid een aaneengestrengelde gedachte Klanken stromen uit mijn mond vormen woorden, zinnen Maar het verwoorden van de pijn blijft een echo Schreeuwende woorden krijgen geen vat op het hart Fluisterend snikken sterft weg…
Floor17 februari 2005Lees meer >

Dansende vingertopen

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
Een ondeugende lach een schalkse blik even de verleiding die knipoog van jou maar nee toch maar niet een dag met een gouden glans nooit meer af te pakken gevangen geluk ik ben rijk klinkt mijn fluister in de wind en de echo van mijn woorden weergalmt in mijn hart en vingertoppen die op het toetsenbord dansen…

Veel en veel meer

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.206
De avond is de echo van jouw stem die de stilte verbergt met warme woorden die elk verhaal bewaren dat je wilt beginnen. Wanneer je zoekt naar herinneringen en de tijd laat fluisteren over de liefde die je kan dragen naar de stem van de droom die je wilt blijven beminnen zolang hij niet uitdooft.…
proficiens5 december 2009Lees meer >

Geheim van de Echoscopie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Het mooiste geheim kon ik niet over praten er was al te veel pap wat je los moest laten maar de echo van een hartje wat ik toen zag kloppen ging met je mee bij het afscheid ik heb het in je pak gedaan rust jij maar zacht ik denk aan je daar in de eeuwigheid met een traan maar nee nu weer een lach pap want ik voel het nu schoppen…

Echozucht

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 531
stil enkel de echo van een zucht in een kamer onbeschreven komt tot leven in een oogwenk komen schimmen turen ze sieren zwart op witte muren handen komen grissen ik wijs ze de deur dat wat ze komen halen kan ik nog niet missen is het een droom is het werkelijkheid is het een kwestie van tijd……

Schaduwstilte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein de echo gehoord van verborgen muziek waar wolken in gekte voorbij zweven is nu de kalmte van de zomernacht zelfs het afscheid doet geen pijn niet meer in mijn hart nooit meer in mijn gedachten het is voorbij in dankbare schaduwstilte.…

Stad aan zee - Voor T

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Stad met rafelrandjes Een tram rijdt door het gras En de zee, de zee, altijd dichtbij Nostalgische panden Duinen en strand Lopend naar zee Steeds weer die zee Stad van verhalen Talrijke talen Aan zee begon de herfst vandaag Den Haag…
Inge M24 september 2015Lees meer >

Droom-Huis

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.518
En zijn plotselingen helle kaamren op de maanbeglansde zee? In de koele en verzielde toon Staan de dingen stil en schoon Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd Dat wij geen behoefte voelen Hen met namen te bedoelen, En geen klokken tellen tijds verloren goud...…

Vind jezelf op de vloedlijn.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
In momenten dat ik de zee verstond, dat de golven wisten waar ze voor stonden en ze redetwisten konden rij naar rij, die tijd lijkt voorbij, het stuifwater in rollende schuim belandt in de schaduw van gedachten.…
Pama10 december 2019Lees meer >

Zeewaarts gezegd

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.107
De zee is trots op haar duinen. Brekensgereed houdt zij de duinen bestendig. Zij heeft haar kusten lief en kust ze. De zee plant zich voort in het water. De zee is voedzaam als een rijpe boomgaard. Zij is de moeder van de grootste sterren. De zee is een regen van goedheid, beken het maar, zij is onmisbaar.…
Paul Snoek16 augustus 2021Lees meer >

Een zee vol gevaren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Dood bij de zee; een zee vol gevaren. Mijn regenboog eindigt hier. Op zoek naar het levende wier van de woelige baren neemt een fles mijn s.o.s.-oproep met zich mee. Dood bij de zee; een zee vol gevaren. Een liefdesgeschiedenis eindigt hier.…