35278 resultaten.
Van onschatbare waarde
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.438 jouw liefde is
als vruchtbare aarde
ik oogst jouw gevoelens
van onschatbare waarde
jouw ogen zijn
als blauwe diamanten
een traan, een lach
ik hou van al jouw kanten
jouw taal klinkt
als een echo van mijn dromen
die jij voor mij
tot leven laat komen…
Niets
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.000 Ik til de dag naar de avond
en verzamel
elke minuut
elke echo
die straks alleen nog in woorden
bestaat.…
Warme ogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.351 En de wachtende stilte uitdoven
met een melodie die dromen vult
waar onze ogen elkaar weer vinden
en dansen in momenten
die elke echo van eenzaamheid
uitwissen.…
De slang en het meisje
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
980 Tot al het geluid
In zijn echo is gestorven.…
Vriendschapsschrijven
netgedicht
3.3 met 28 stemmen
1.697 mijn hand zal voor je schrijven
in de stilte van de avond
als de maan mijn tafel
het schrift verlicht
uit het bloesemhart
stromen dromen
dierbare verzen vormen
tezamen een gedicht
zing, zing mijn letters door de tijd
als een echo door de dalen
vriend, mijn vriend
ze zullen als sterren voor je stralen…
Ontdooien zonder gedachten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Waar de kou weer spreekt ben ik het verhaal dat begint
met de wens die de wakende dag vraagt
om elke eenzame echo te veranderen in een belofte
van warmte en gebaren
die elkaar vinden
met een liefde zonder zwaartekracht
en ogen
die beloven dat woorden van afscheid
niets meer zullen
uitdoven.…
Kamermuziek
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
791 de ochtend is al laat
als hij spreekt
voor eigen publiek
de kamer kent nog
een nachtelijke staat
de bejaarde pendule
is achtergrondmuziek
toch start hij
met goede morgen
al jarenlang
door niemand verstaan
wel wordt de echo
van deze geringe rede
eeuwig in stilte geborgen
daar heeft hij
weet van
stilaan…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
Niemand kan jou helpen,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 want iedereen die dat zou kunnen
heeft geen tijd, behoeft zelf hulp
Jij geboren in de gore goot,
die zoveel zelf verwierf
en anderen alles gaf,
staat opnieuw met lege handen,
zo klauwend naar het licht,
zo alleen in ’t peilloos donker,
zonder echo van een ander -
erbarmen wacht je na de dood…
tabula rasa
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 echo's van schreeuwende
schorre stemmen
ijlen na in de straten
de fragiele vuist in
samengebalde angst weet
niet wat de andere doet
neem het onbeschreven
blad papier
open de vuisten
denk, fluister, schrijf,
schrijf op een schone lei
over jou en de anderen…
Ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 In het donker
na het avondmaal
nog voor het vallen
van de lange nacht
onzichtbaar onderling
in gak-vocaal
verband, gedurig vals
en atonaal,
kakofonie in ijle
hemelzaal
waar akoestiek de echo
van de wind
mijn hart doet juichen,
'k voel me weer een kind…
zonder titel
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Zat van zee
zat hij zat
aan de zee.
Alleen
de zee
zat er niet mee.…
Levensbron
gedicht
1.0 met 3 stemmen
2.438 De zee is de zee, een geweldig vat
waarin dood en verderf regeren.
Ik neem op zijn tijd een verfrissend bad,
maar leer toch de dood niet waarderen.
De zee is als zee ook een levensbron,
dat kun je bij iedereen lezen.
En toch zit ik liever terzij in de zon
een beetje mijzelf te wezen.…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk, de duinen en de zee,
rustig deinend water,
kabbelend in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
aan de horizon een schip,
silhouet in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Footprince
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
331 Als pro-actief greenpeace lid
redder in nood
tussen scylla charybdis
van nova en zembla
en bergspitsen door laverend
langs walrussen drijvend
op steeds minder schotsen
in de noordelijk koele
wateren des doods
wil ik Stoker the whaler
en kapitein Nemo een veer
in het achterdek steken
voor hun grammy award
en booker prize…
Wonderbaarlijk water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 water is er maar
is er niet
levensvocht eeuwig op zoek
naar identiteit
beweging maakt hoorbaar
bevriezing hanteerbaar
verdamping zichtbaar
verdunning smaakbaar
overal en nergens
altijd onderweg
water
wonderbaarlijk onmisbaar…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 -
Nu dobbert hij daar gans alleen;
maar 't bloed is warm, de kracht is groot,
en moedig streeft hij naar de ree,
langs 't vlak der zee - der levenszee...
Zo duurt en duurt het immer voort;
zijn arm wordt zwak en koud zijn hart.
Hij roept: geen echo die hem hoort,
geen lichtbaak in het vergezicht!…
Moeders hangen als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
311 Moeders hangen als
bloembakken aan het balkon:
/Het eten is klaar!/…
Lege woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.018 Het gevoel is gevangen
weggestopt in de ziel
benauwd, in alle hevigheid
een aaneengestrengelde gedachte
Klanken stromen uit mijn mond
vormen woorden, zinnen
Maar het verwoorden van de pijn
blijft een echo
Schreeuwende woorden
krijgen geen vat op het hart
Fluisterend snikken
sterft weg…
Dansende vingertopen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
577 Een ondeugende lach
een schalkse blik
even de verleiding
die knipoog van jou
maar nee
toch maar niet
een dag met een
gouden glans
nooit meer
af te pakken
gevangen geluk
ik ben rijk
klinkt mijn fluister
in de wind
en de echo
van mijn woorden
weergalmt in mijn hart
en vingertoppen
die op het toetsenbord dansen…
Veel en veel meer
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.206 De avond is de echo van jouw stem
die de stilte verbergt
met warme woorden
die elk verhaal bewaren dat je wilt beginnen.
Wanneer je zoekt naar herinneringen en
de tijd laat fluisteren
over de liefde die je kan dragen
naar de stem van de droom
die je wilt blijven beminnen
zolang hij niet uitdooft.…
Geheim van de Echoscopie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.074 Het mooiste geheim
kon ik niet over praten
er was al te veel pap
wat je los moest laten
maar de echo van
een hartje wat ik
toen zag kloppen
ging met je mee
bij het afscheid
ik heb het in
je pak gedaan
rust jij maar zacht
ik denk aan je daar
in de eeuwigheid
met een traan
maar nee nu weer
een lach pap
want ik voel het
nu schoppen…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Stad aan zee - Voor T
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Stad met rafelrandjes
Een tram rijdt door het gras
En de zee, de zee,
altijd dichtbij
Nostalgische panden
Duinen en strand
Lopend naar zee
Steeds weer die zee
Stad van verhalen
Talrijke talen
Aan zee begon de herfst vandaag
Den Haag…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 En zijn plotselingen helle kaamren op de maanbeglansde zee?
In de koele en verzielde toon
Staan de dingen stil en schoon
Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd
Dat wij geen behoefte voelen
Hen met namen te bedoelen,
En geen klokken tellen tijds verloren goud...…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 In momenten dat ik de zee verstond,
dat de golven wisten waar ze voor
stonden en ze redetwisten konden
rij naar rij, die tijd lijkt voorbij,
het stuifwater in rollende schuim
belandt in de schaduw van gedachten.…
Zeewaarts gezegd
gedicht
2.8 met 9 stemmen
10.107 De zee is trots op haar duinen.
Brekensgereed houdt zij de duinen bestendig.
Zij heeft haar kusten lief en kust ze.
De zee plant zich voort in het water.
De zee is voedzaam als een rijpe boomgaard.
Zij is de moeder van de grootste sterren.
De zee is een regen van goedheid,
beken het maar, zij is onmisbaar.…
Een zee vol gevaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Dood bij de zee;
een zee vol gevaren.
Mijn regenboog eindigt
hier. Op zoek naar het
levende wier van de
woelige baren neemt een
fles mijn s.o.s.-oproep
met zich mee.
Dood bij de zee;
een zee vol gevaren.
Een liefdesgeschiedenis
eindigt hier.…