9407 resultaten.
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Er was rouwe op het huis,
Er was rouwe in de kluis,
Toen de Heer ons gebed had verworpen;
Want zo lang als hij leed,
Ging een biddende kreet
Als een offerand op uit de dorpen.
Toen de doodsmare kwam,
Zie, mijn wangen zijn stram,
Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!
In der schamelen nood…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 "Wie zegt mij dat het verraad
niet herleeft in een ander land?
waarom vluchten uit weerzin en leed,
waarom hopen dat men vergeet
wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt?
slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Ik schouw de wereld aan,
En naar gewoonte gaan
Zie ik vast alle dingen,
Zij zijn dan groot of kleen;
Maar ik helaas! alleen
Blijf vol veranderingen.
De dag die voert de nacht,
Het windje wispelt zacht,
Over de groene dallen,
Het woud de bergen siert;
Maar ik ben heel verkiert,
En blijf verkiert in allen.
De zon, naar d'oude sleur,…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Op: dies irae, dies illa etc.
1.
De gewisse dag der wraken,
Och! de dag begint te naken
Die de wereld zal doen blaken.
2.
Wiens gemoed en zal niet schromen
Als ten oordeel zullen komen
Beide kwaden ende vromen!
3.
Allen die ooit zijn geboren
En ontslapen, met haar oren
De aartsengel zullen horen.
4.
Zal de dood als dan niet…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de…
Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.726 Het ware-in-ons is dat wat onverloren
’t schokken en geweldig deinen doorstaat
waarmee ons weze-in-wording zich ontlaadt
van dinge’ in hem die hem niet toebehoren.
Gedachte’ en voelingen, daaruit geboren
vormen iets blijvends dat ons niet verlaat
en dat we als ons hart stil is, kunnen horen
als een klok die diep onder wat’ren slaat.
Gemak…
Van een degelijke vrouwe
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.240 Hier rust ik zoetjes in de Heer
Een vrouw begaafd met deugd en eer.
Wie dat ik ben of hoe ik hiet
(Is 't mogelijk) en vraag 't mij niet.
Nooit maakt' ik gaarne lang gerel.
Het zwijgen past de vrouwen wel.
------------------------
gerel - (druk) gepraat…
Eindeloos heimwee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Terwijl ik me
Te rusten leg in
Het huis van mijn
Dromen treed ik
Een ruimte binnen
Waarin het ruikt
Naar vochtig linnen
Verdrogende inkt
En eindeloos heimwee…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Schering in overmaat,
we kunnen niet ontkomen,
deel van een klucht.
Van hun loof ontdaan,
stammen die er niet meer staan,
ben ik de tel kwijt.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
Geloof in zomers,
elders valt weer de winter in…
Aardvorm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Er was een aardworm
die vanuit zijn z’n diepe hol
naar de oppervlakte klom
en dacht ik heb voldoende
zwarte grond gezien, tijd
voor wat ontspanning met
een boven vrouw misschien?
Ik zoek het hogerop , mijn
ambitie ligt aan de wereldtop,
ik bestijg de bergen en de
Eiffeltoren bovendien, ik
verkies de lichtheid van het
leven, dat…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
915 gisteren werden we nog omarmd door zonnestralen
onvoorwaardelijk liefgehad door hem
die ons voor altijd beschermen zou
vandaag rollen regendruppels langs de ramen
lijkt de hemel ontroostbaar
daar deze belofte bruut werd verbroken
nu blijft het voor altijd stil…
De naam op de duiventil
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.011 Philas, door de min bestreden,
Had de naam van Amaril,
Met zijn naam, wel diep gesneden
Op de rand der duiventil.
'k Zie haar na haar duifjes treden,
Die ze als anders voeren wil.
't Meisje vindt haar naam geschreven
Bij zijn naam, zij bloost, zij lacht:
Wat zij dacht, is ons om 't even.
Maar wie had het ooit verwacht,
Dat haar…
Duivelen wijsheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.136 1. DIEN SLECHTS EEN ENIG GOD. Zo zij 't!
Voor twee heeft niemand lust of tijd.
2. KNIEL VOOR GESNEDEN BEELDEN NIET.
Tenzij gij ze op rijksdaalders ziet.
3. VLOEK NIET. Wat helpt het? Blijf bedaard,
En kijk uw vijand in de kaart.
4. KERK ELKE ZONDAG. Wat men zegg',
Het blijft tot veel de beste weg.
5. EER UW MEERDERE…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.
De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester...
de stilte in mij
naast het woorden schrijven
in gedachten per gevoel.
Ik koester de oude liefdes, het houden van
en sta tegelijkertijd open voor nieuwe vormen en manieren.
Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels
leven als een groot geschenk.
Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots:
het leven…
DE AUTEUR TOT ZIJN HUUSVROUWE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.490 Lief, ons liefde begonst gelijk op ene tijd
Van God gejond, die ons deze gratie dede;
Welke liefde blijft eenvoudig, mits dat gij zijt
Van minnen zinne, en ik ook van de uwe mede.
Dies en heeft twist noch onruste bij ons geen stede,
En wij leven aldus in rechte weelde een paar:
Want waar zodanig akkoord is, pais ende vrede
Gebonden met Gods…
De vrouwen van de wereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.010 Alle vrouwen in deze wereld
en van voorgaande tijden
koesterden samen één geloofsbelijdenis.
Deze vrouwen, die ons allen voorgingen
hingen aan een koord om de nek.
Vrouwen nemen collectief pijn en verdriet op zich,
teneinde geluk en liefde te brengen.
Het is altijd hun wil geweest
om onrust in de ziel der man
te transformeren in rijkdom der…
Onwetend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Ik kan er ook
niks aan doen
wie of wat
ik ben
geworden
of zal zijn
is de enige waarheid
in hoofd, hart en ziel
die ik ken
en waarvoor
ik alle dagen
met mijn energie voor viel.…
Altijd al ( J. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
636 Jij, jij was altijd al
in mijn leven
vol liefde en met jouw geloof
jouw openheid en oprechtheid
daarom speelde voor ons geen tijd
maar eeuwigheid en altijd.…
Uitersten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.476 Soms wil men oud zijn vòòr zijn tijd;
Maar wordt het tijd om oud te wezen,
Die fraaie wil slaat om tot vrezen,
En kreeg men liefst nog wat respijt;
Soms is men àl te goed genezen,
En wil nu jong zijn, ná zijn tijd.…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 Hoog en lang,
Diep van gang,
Breed en stark
Was de Ark:
Daar in klam
Sem en Cham,
Met zijn Broer,
Vaêr en Moer,
En nog drie
Wijfs daar bie.
Al het vee
Had daar stee,
Hert en Hind',
Brak en Wind',
Peerd en Os,
Haas en Vos,
Beer en Leeuw,
Roek en Spreeuw,
Los en Das
Hier ook was.
Uil en Aap,
Bok en Schaap,
Ooi…
onrustige ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
642 rusteloze ogen onthullen een onrustige ziel
herinneringen, nooit losgelaten
al die slapeloze nachten ….niet te tellen
treuren om een jeugd, nooit gehad
weet ze nauwelijks te overleven
ze is nog steeds verbijsterd…
Kalverliefde zonder cement
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Zo velen van ons
Heeft de verliefdheid
Al in bezit genomen
Alle redelijkheid
Aan de kant geschoven
Voor kinderlijke kalverliefde
Van broos, ondeugdelijk geluk -
Alle stukjes van
Onze liefdesmozaiek
Waaraan het cement
Ontbrak vielen als
Los zand uit elkaar
Boden geen enkele
Structuur meer waarop
De liefde zich vestigen kan…
In de egeltjeshouding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 'k Heb mijn stekels wel
Maar ik zet ze maar
Zelden op -
Liever treed ik
Degenen die mij
Naar behandelen,
Zoals zo vaak
Al gebeurd is,
Tegemoet in mijn
Favoriete egeltjeshouding:
Opgerold, stekeltjes naar
Binnen gekeerd, weinig
Weerstand oproepend,
Het leven doorrollend
Zonder er echt
Aan deel te nemen…
Hemel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
503 Ik weet dat eens
het raadsel van de hemel
zich zal ontvouwen
aan mij.
Het zal niet eng
of vreemd zijn
maar een veilig en vertrouwd Licht,
zo licht als een veer,
zal tot mij schijnen
en ik zal tot de hemel
met het lichtste Licht
weer verdwijnen.…
Ongenoegzaamheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.463 Is iemand bij een Heer ter tafelen gezeten
Alwaar genoegzaam is te drinken en te eten,
Roept hij onstuimelijk om oester of lamprei,
Of, lakende de wijn, om sec en malvezij,
De Heer zal zeggen: “Vriend, wie is er die u dwinget?
Lust u niet, dat gij vindt, zo etet dat gij bringet.”
Maakt hij het ook te bont, de huisheer wordet gram
En wijzet hem…