1341 resultaten.
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Op zo'n lentemorgen
die zich ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Innerlijk gesprek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 Met niets zijn we gekomen
met niets zullen we gaan
hoezo, ruisen de stromen
een koele wind blaast aan:
door God ben je gekomen
en met Hem mag je gaan
je mag zelfs bij Hem wonen
hij wakkert nog iets aan:
heb je genoten, wil hij weten
van alle gaven die je kreeg
wat vond je 't fijn ervan te delen
ik luister en beweeg
geen dag heb ik…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 als de bazuinen schallen
knallen de kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten…
Die de winden maant
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
603 mijn marianne
de godin die heerst
over l’amour en c’est la vie
jij stijlt het
statig groen van de cipressen
langs de heuvelkam
oprijzend uit een vlakte
die in geel en bruin
zijn zonnen bloemt
de franse slag
danst in je lach
het ongebreidelde élan
het is fijn jouw hand
te voelen die de winden maant
en regen dwingt ons af te koelen…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De lente nadert en daarmee de lieve dromen;
het licht blinkt op het koel en vochtig gras.
Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen,
alles wordt weer gelijk het altijd was.…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
Het vrouwenbeeldje
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.428 Een koel verwijt aan 't vorm'loos lijfsverkleven,
Een mene-tekel waar ik lang op staar,
En toch geen drogbeeld, want een kinderleven
Verstond die lijn en richtte zich er naar.…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
Attenooielijne
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 Wat een rot weer
wat een naar weer
wat een gaar weer
wat een klaar weer
onbestendig vochtig
koel en zwoel weer
sof en idioot weer
regen tegen noodweer
wanneer schijnt de zon
nou weer een keer
ja het wordt al het heter
morgen nog snikheter
maar straks gaat de zon
weer korter schijnen
gaat het weer eens vriezen
iedereen…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari
Nu januari vergeefs z'n wonden likt,
de natte poten nog nadruipend
van het koele dooiwater,
sprokkelen we scherven daglicht
en nemen we, inhalig de vroege voorjaarsbode
koesterend, een voorschot op de lente.…
Getekend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
781 Er vlogen kogels door de tuin
de krekels en vogels zwegen
Wij waren niet bang en keken
het verleden draag je altijd mee
Als je als Indo geboren bent
oorlogsacties hebt overleefd
dan raak je er aan gewend
dat je als Indo geboren bent
Nederlands-Indië warm moederland
wat was het koud in Nederland
het weer en de koele mensen
bijna dood en…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Zon beschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn in ons, in het nu.…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
Erfgenaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De steen is glad, altijd koel
altijd even blauw
en thuis in mijn zak
We zijn aangekomen en onderweg
We leven en logeren
vandaag in dit hotel
Het uitzicht is wonderlijk saai
Je hoort de treinen razen
over het passeerspoor
Jeanette heeft haar reiskleren uitgedaan
Ze zit te lezen, het is nog te vroeg
om beneden te gaan eten
We hebben…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 van ieder
Sloot m'n ogen en
vroeg mezelf af waarom
ik ze las en hoezo
overdacht wat dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk
Als een hoop hoge flats, strak, koel…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Koele bries waait aan
Dromen weven stil hun web,
Tijd verliest haar kracht.
Licht breekt door het duister,
Vogels groeten zacht de zon,
Een nieuwe ochtend.
Van dauw naar middagzon
Hoog staat nu de zon,
Stralen kussen de aarde,
Schaduw krimpt getemd.
Warmte op de huid,
Bloemen openen hun hart,
Zoemen in de lucht.…
vrouwenhandel
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.093 kleuren
en zacht zoete geuren
ritselt en ruist
een kluwen
bont blauwe vrouwen
in wir war van touwen
gekust en gekuist
op zot zatte feesten
door bar boze beesten
betast en benomen
een kluwen
klink klare waarheid
in vuil vieze klaarheid
gepakt en genomen
in vreemd vale kleuren
en zilt zure geuren
gezien en gezocht
een kluwen
koel…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Kussen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
4.377 Rode lippen, blanke leden
Wijken uit hun eng omhelzen
Naar de koele heldre grenzen
Waar zich oog en oog ontmoeten
In der ziele kus.
Als de diepe blauwe heemlen
Duren over zee en landen,
Duren over dood en leven, -
Over liefdes dood en leven
Duurt der zielen kus.…
Mijn oud dagboek
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.007 Het verstand verloren,
het afwenden van koele ogen.
Tranen rollen over mijn wangen,
ruw geschaafd door verlangen.
Ik draai een bladzijde om,
uitgeblust en verzwolgen door kinderleed…
Ik lees de volgende doodskreet.…
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 TE koud
’t Zij duidlijk en zo klaar als koel:
‘k Versta maar half, waar ‘k niets bij voel.
TE droog
Geen muizenmaaltijd lacht ons aan,
Hoe deugdlijk toegereed.
Wat in de keel stoof, laat men staan,
En waagt geen tweede beet.…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 de koele morgen van augustus
sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 er hangt een lachbui boven
een vergeten regenjas
vol verstild verlangen naar
een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 losgelaten bladderverf
gaat deze reis naar binnen:
iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon
weerspiegeld in een koele…
Kerstnacht 1
gedicht
2.2 met 542 stemmen
72.054 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.…