Natuurdans van de tijd

Van duister naar dauw

Maanlicht in de nacht,
Sterren dansen door de tijd,
Diepe, zachte rust.

Zilver op de plassen,
Bladeren ritselen zacht,
De aarde ademt.

Koele bries waait aan
Dromen weven stil hun web,
Tijd verliest haar kracht.

Licht breekt door het duister,
Vogels groeten zacht de zon,
Een nieuwe ochtend.

Van dauw naar middagzon

Hoog staat nu de zon,
Stralen kussen de aarde,
Schaduw krimpt getemd.

Warmte op de huid,
Bloemen openen hun hart,
Zoemen in de lucht.

Rustpunt op de dag,
Tijd staat heel even stil in
Het felle, gouden licht.

Ritselend groen danst,
Lome bries brengt koele rust,
De middag ademt.

Van middag naar avondrood

Licht verzacht haar gloed,
Lange schaduwen strekken,
Lucht kleurt rozen-goud.

Koelte keert nu weer,
Bloemen sluiten traag hun blad,
Rust daalt op het land.

Vogels zoeken rust,
Laatste groet aan het daglicht,
Stilte neemt het over.

De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.

etmaal haiku-cyclus natuurdans

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 16