3181 resultaten.
verloren jeugd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
876 ik zie de livestream
een kamer, plenair zit men daar
vliegen af te vangen
ik verbijt Verbeet,
wat een tang van een wijf is dat,
laat toch eens uitspreken
jong geleerd zou
oud gedaan moeten zijn
maar daarbij verloor men
het kind uit het oog…
Lady Ice
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
950 Een lust voor het oog
en voor de mond
haar lach uitnodigend
haar verlangen uitstrekkend
voorbij bergtoppen en gletsjers.
Haar lippen ongeblust
totdat zij de ware kust:
een ijsje voor het slapen gaan
om ’s morgens fris weer op te staan.…
L.B. dirigeert
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.427 wat mij zo raakt
is je gebarsten stem
een open vuur
dat flakkert in je oog
je milde hand die zo secuur
de nadruk legt
die felheid van je hart
waarmee je dweept
en mij beweegt
je laat de noten beven
op de stemvork
in je schorre keel…
Immortelle I
poëzie
3.8 met 17 stemmen
8.333 . -
Wat mij het oog doet glinstren,
Dat gaat geen schepsel aan.…
Evenbeeld
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.086 Als ijdelheid een droom was
die de zondaar deed verslapen
in een spiegel die het oog
in duizend scherven had verdeeld
Hoe wist Hij dan ooit zo zeker
toen Hij Adam had geschapen
dat Zijn evenbeeld gelukt was
zoals Hij dat had verbeeld
Volmaakt geworden was hij niet
maar God-
het had niet veel gescheeld…
Zij draaide
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 uitgelaten jankt zij naar mijn bedoeling
het was echt schrikken dat zij mij begreep
mijn oog viel op haar achterste dat kneep
tijdsbestek leek voldoende op besnoeiing
op gras en niet op straat riep ik naar Hilde
het viel juist thuis op het karpet dat gilde…
De taal van tijd
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
815 Meetkundige precies
spreekt het hart van het oog
de boekdelen van een leven
zonder dialoog
Het kijkt en
spreekt van non-verbaal
de taal van tijd
als een innerlijk signaal
En soms fonkelt
onder een warme zon
de parel van toen
zoals het begon.…
Mist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Novembermist domineert
Het dorp waar ik woon
Vrijwel niets herkenbaars
Meer te zien, alleen waarneembaar
Vage schaduwen in de
Koude natte najaarslucht
Opgelost in een brij
Van bitt're tranen
Van het huilende mensenkind
Dat mijn oog verblindt…
Ruud Lubbers
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Met argusogen werden zij bekeken
En onderling nauwkeurig vergeleken
Door Beatrix’ haar balloterend oog.
Oranjesluiertipjes licht men zelden,
Maar Lubbers wou zich weer eens laten gelden.…
dans vlinders in mijn buik
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
854 dans vlinders in mijn buik
en sterren in mijn oog
fluister blossen op mijn wangen
die de regenboog gaan vangen
en geniet dan van de kleuren
die ik reflecteer
klaroengeschal zal klinken
in je hart
de vlinders vliegen uit
de sterren zullen stralen in
de nacht…
GIF GESPOTEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
529 Het gif gespoten in zijn oog
ontnam het licht
maar geeft meer terug
dan hij vermoedt
hij kreeg juist licht
dat waarde heeft
doorgrond, doorschouwd
doorvoeld
met zijn gebrek
was hij tevreden
het was venijn
maar het werd
zijn "zijn"
een winstpunt in dit paradijs
zo zie zie je maar
"hoe wordt men wijs"?…
De angst om zichtbaar te zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
619 Bang ben ik,
Altijd maar bang,
Mijn hele leven
Al, vanaf het
Allereerste begin,
Bang om er te
Zijn in de ogen
Van andere mensen -
Hoewel ik ook met
Een angstig oog
Naar mezelf kijk,
Altijd is er die
Angst om zichtbaar te
Zijn en de onbedwingbare
Drang mijzelf te verstoppen
Onder de oppervlakte
Van de aarde…
Onthalst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 opengereten zielen
tranen van bloed
harten ontboezemd
kloppend in de palmen
van mijn handen
het blijft toezien en voelen
hoe vergaan de mensheid kan zijn
onder het toeziend oog
van een god bedenksel
waarbij men zoekt naar troost
en niet kunnen missen
als klankboord…
kalkresten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 met kalk trek ik
een lijn op de muur
rond je lijf een
camera is niet nodig
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker met een lege
koffer in de hand
met het rechterbeen
stap je een andere
tijd in voor mijn oog
ben je al uitgewist
als je terugkeert
zal ik je herkennen
aan de kalkresten
op je handen…
(Open) deur
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
507 Je wilt niks kwijt door diefstal of verlies,
Dus googel ik maar eens ‘inbraakpreventie’,
Uw speciale aandacht en attentie:
Mijn oog valt op een goudomrand advies.
“De deur op slot”…..waarop ik mij bescheur:
Dat is voorwaar pas echt een open deur.…
Taráxacum officinale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Als mijn oog in de verte verwijlt
Hoort mijn oor ademloos hoe
de wind
Saffraangele bolle mejoffers
In het groen van de weiden bezingt
Taráxacum officinále
Embryophyt asterale
Spermatòpsida pastorale
Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…
Digitale munt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 Wij leven in digitale tijden
Waarin we trachten ons zelf te blijven
Met weinig hoop op verblijden
Het oog gericht op de grootste stunt
De digitale munt
Alles open en bloot
Als een pasgeboren kind uit moeders schoot…
LUCTOR ET EMERGO
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
520 Bij ons al tachtig jaar geen oorlog meer
Ons landje mag zich daarin toch verblijden
Had vaker oog voor volkeren die lijden
Het grommen van d' Oranje Leeuw keert weer
Zijn Rijk, onder de zeespiegel zowaar
Migrant, is veilig vlucht u daar maar naar…
centrifugaal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
212 ik kocht
een maalstroom
en kreeg
het aardewerk
er gratis bij
de draaikolk zat in
het midden, gewoontegetrouw
maar mijn oog vluchtte
eerder dan lichaam
ofschoon geen randverschijnsel
bleef het heelal uitdijen
verder dan zwaartepunt, rakelings
aan mijn zwart voorbij…
Sjoemelborsten
snelsonnet
2.3 met 24 stemmen
173 De borsten in de Tour de France voor vrouwen
Nemen opeens grote proporties aan
Een pondje minder en het is gedaan
Je kunt maar beter je bh volstouwen
De jury die geen oog maar hand toekneep
Hield de gemoederen flink in de greep…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Mijn vrouw en ik,
passen niet bij elkaar.
Dat weten wij reeds lang,
dat weten we al vijftig jaar.
Logisch, want volgens Socrates,
weten mensen niets.
Mijn vrouw en ik,
passen helemaal bij elkaar.
Dat is de kern van ons bestaan.
Dat weten wij sinds kort.
Logisch, want volgens Cornelis,
voelen mensen elkaar gevoelig aan.
Mijn vrouw en…
We nemen de tijd (om te leven)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het gaat goed, we rijden hard
weg van waar de bommen vallen
Fatima's hand zwaait opzij opzij
We zijn met velen
sterker dan de regels
daar breken we doorheen
naar een rijk land, geen klooster
we komen wel langzaam leven
maar brengen onze eigen regels mee
We willen werken, de tijd nemen
om te leren en te trouwen
om een toekomst te hebben…
O, dit geluk bij u te zijn!
poëzie
2.5 met 13 stemmen
2.481 En oog ziet diep in anders oog
Al werelds bonte wisselingen
Vergaan in wijde lichte kringen,
Zonder dat iets ter ziel bewoog.
O, dit verzekerde gewin
Kan nimmermeer ten einde spoeden.
Het breidt zich uit, gelijk de vloeden
Van licht nemen de wereld in.…
Bloedwraak
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.291 Oog om oog en tand om tand!
Laat de schuldigen de vuurdood sterven!
Laat ze tien keer duizend doden erven!…
In gedachten ben jij van mij....
hartenkreet
4.0 met 42 stemmen
2.248 Ben zo bang, maak één oog
open,
ben je dan plots verdwenen?
ben je dan stiekem
weggekropen,
of alleen in fantasie
verschenen?
Ik sluit mijn oog
verrassend snel,
wil de waarheid
echt niet weten,
want 'k zie in ons een
perfect stel,
wil die aanblik niet
vergeten...…
Ontmoeting
gedicht
3.1 met 19 stemmen
16.304 Daar sta je dan: oog in oog met het beest,
zijn naam is Ontmoeting, ook wel Doorgaan.
------------------------------------------------------
Uit: 'Straatvluchter', 2002.…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in oog mij aan, is dit zijn land
en nodigt hij of wil hij tegenstromend mee ontvluchten
wat is besluiten als het roer wordt losgelaten
langzaam keer ik afwaarts stromend leg ik bij hem aan
we lopen door de waarden naar de dijk, maar hij spreekt niet…
gieren van de straat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
674 stinkend als de pest
talenten groeien
verder weg
de kaal verrekte nek
het kille oog
ze zijn alert
hun klapwiek
stopt de bloei
wij zijn iets kwijt
hun honger blijft
de gieren snieren
verrekken hun nekken
om hun behoeften
ten koste van ons
met vraatzucht te dekken…
Simon Vinkenoog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.245 Met oog voor de vink, dit pen gekletter
in zang van twiet, twietde wiet,
de hoop dat hij zijn weg nu ziet
en vind.
De vraag:
Wanneer wilde u naar huis gaan?
Die answer my friend, is blowing in the wind…
Op weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Daar staan ze, oog in oog met elkaars angst.
De vreemdeling vertelt zijn wedervaren,
van hen gedrieën is hij zelf het bangst.
Hij moet naar Gent, waar zijn familie woont.
Hun glimlach brengt zijn beven tot bedaren.
Daar gaan ze. Wie heeft wie de weg getoond?…