2287 resultaten.
Slot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Slot,
uit steen en rotsblok opgetrokken,
verborgen achter water en weg,
vandaag
zomaar weer
op slot gezet.
Oude stenen
onder
een nieuw dak gemetseld,
zuilen als pilaren
in de hal geplaatst.
Spiegels die
de tijd weerkaatsen
als echo in
een slapende stad.
Verdwaald tussen haar muren.…
Ik was een kind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 Ik kende ze
de blinde vertrekken
als kind had ik angst
ik kende ze niet
verborgen inzichten
de voorraden van mijn ziel
ik ging tree na tree
de balken van mijn
gedachten na
en
ontsluierde het raadsel
van mijn bestaan
als kabbelend geheel
ik werd blij
niet meer alleen
te hoeven zijn
en begreep de angst
van mijn verlangen
de pijn om…
Woekeringen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.346 Het geloof
dat er in verwarring
meer waarheid zit verborgen
in abstracte dingen en denken
komt vermoedelijk voort
uit de woekering van
mijn geestesziekte
zij die geen houvast meer hebben
aan de dogma’s van religie
of het paternalisme
van de linkse papegaaienkerk
maken zich los
door authenticiteit
van de massa
en bevinden zich…
Tsjechië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 mijn hoofd is vol
van alles wat ik zag
vooral de mirabellen
zie ik in bomen
langs de weg
dorpjes in aardetinten
tussen lieflijke heuvels
pas als ik stop bij een kerk
zie ik verval,
het moeizaam leven
verborgen geschiedenis
wordt veelal verzwegen
een toon van mineur
zweeft over de Moldau
bij een verlaten klooster
.…
spelen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 zing, zing, piano, zing
en stuur mijn handen
laat ze dansen
op 't uitdagend licht
voer me maar mee
't mag naar het duister
laat het maar stromen
verborgen gedicht
maak het vooral open
mijn passievol hart
geef mij herfst
en ook lente
het leven
en dan minder hard…
Bloeit rood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.…
Narpetus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
681 nu schuilt de storm
in rouwjurken, eindelijk
na lange dagen van
verborgen woorden
met de daver op het lijf,
gespleten haren in de nek
over wankele treeplanken
langs gedrogeerde lijnen
niettemin, meeuwen op wacht
boven vuilnis op het plein
in bekommering over
ingedaalde hersenschimmen
of mijn morgenlicht, nakende als
wezen van…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in een land vol verborgen…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…
Eerbetoon aan koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Alle eer
aan koffie
deze morgen
Een kop of kom
is me gelijk
ook 'n beker mag
Soms ken ik
van 't drinken
niet de maat
Ik doe graag verslag
van de geneugten
van koffie
De geur van koffie
houdt zich
niet echt lang verborgen
En dan de smaak...
alsof een aartsengel
over je tongetje gaat.…
De buit
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.099 Neergeslagen
Lang voor het einde van de dag,
Heb ik alleenlijk weggedragen
Uit deze slag
(O, schaamtevol verborgen onder
’t Gewaad van die genezen schijnt)
Een ongeneeslijke wonde –
Die schrijnt.…
Stil verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Diep verborgen in het
schaduwrijk gebied
zie je tranen om wat is
In het licht zie je het niet
Niemand ziet het
stil verdriet, het gemis
Het verlangen gevangen
Kleurrijke bloemenpracht
fladderende vlinders
dansende libellen
kabbelend water
wuivend riet
statige zwanen
In lommerrijk gebied
zie je al die tranen niet…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
WIJ ZIJN GEMAAKT VOOR DE VREUGDE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
415 Wij zijn gemaakt voor de vreugde
en ook voor frivoliteit
en als de ernst zich opdringt
verzoen je maar, maar wel voor even
want je leven is gemaakt
voor de vreugde, jouw vreugde
en als de smart zich aandient
laat dan gerust je tranen stromen
jammer hartelijk tot je verborgen, geboren
glimlach het overneemt tot je liefste schaterlach…
WACHT tot het rode licht gedoofd is
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
431 dit is geen nagekomen bericht
maar hard beton
hard en ongebeiteld
streng maar rechtvaardig, ongeblust
toch ben je het toponiem van breekbaar
het verborgen kristal in steen
je lijkt op een toekomend hemelrijk
van potentieel nog te lezen woorden
vooralsnog onaangeroerd
maar vol belofte
er kan nog een tijd komen
eensluidend
ondeelbaar…
Ongestild
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 De vrouw Aphrodite,
Vat vol onontdekte verrassingen,
Verborgen geheimen,
Mijn verlangen steeds vergroot.…
Even alleen zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Mijn leven in het verborgene
van het niemandsland.
Alleen de ondergaande zon maakt me alert,
dat ik straks mijn bed moet gaan opzoeken.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Hemel en aarde gaan voorbij
Een boom werpt haar schaduw
Sierlijk kronkelen haar takken
Haar wortels verborgen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Waarom staat zij hier?
Wie heeft haar verborgen?
Wat is haar verhaal?…
*Een kleine zweem*
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
2.772 Schat, vergeet mij niet
Noem enkel mijn naam
Denk me maar gelukkig
Laat me niet zomaar gaan
Geef je diepste gedachten
Een kleine zweem van mij
Herinner je dan mijn liefde
Voor even weer heel dichtbij
Houd mij voor altijd levend
Van binnen in jou verborgen
Gewoon een heel klein plekje
Voor vandaag en morgen………
Trouwring
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.281 Duw mij maar
Vel rimpelend van spanning
Onze toekomst voorspellend
Vol onvolmaakte verborgenheden
Die we niet kunnen ringen
Vast geklampt
Ingegroeid door standvastigheid
Illusies voorbij
Vergeten door de jaren
Veel handdrukken gekend
Oprechte en geen echte
Rimpels zijn je gaan omringen
Slechts met één emotie
Die van het eerste…
ik hou van beide
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.834 ."
Deze woorden blijven verborgen
achter de kraak in mijn stem.
Nooit zal ik jou vertellen
wat er gebeurde in mijn hart.
Nimmer zal ik de tranen tellen,
die spoortjes trekken, zo verward.
Ik heb toen gekozen
en kom niet terug op mijn besluit.
Nooit zul jij de woorden horen:
Fijne tijd gehad, maar het is uit!…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
De oude dames in Den Haag
netgedicht
3.5 met 457 stemmen
52.218 levendige leeftijden
blijven de stad verleiden
autootje déjà vu
alpinootje écru
argeloos geëxalteerd
halsje verkeerd
onmiskenbaar waarachtig
verborgen kreukelachtig
vanzelfsprekend charmant
op oubollig-goede stand
lieten de graven van weleer
zich altoos behagen
door de oude dames
uit ‘s-Gravenhage.…
De zweep knalt pret
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 je hogeschoolt
nog in dressuur
ik zie het vuur
in volbloed en
gespitste oren
speelt met samen zijn
in draf en tred
de zweep knalt pret
galop laat hinniken
éénstemmig horen
jij bent de meesteres
in roskam en verzorgen
alleen die blonde hengst
houdt nog geheimen in zijn
oogopslag voor jou verborgen…
rookgordijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
823 geen mens die de wanhoop
in je wezen vermoedt
wie telt de tranen in de nacht
van een wereld
onder een wolk
zwart van het verdriet
van miljoenen, miljarden
zolang je functioneert
fabriceert
taken vervult
en verwachte antwoorden geeft
kraait geen haan
naar het gat in je hart
blijft het verborgen
achter het rookgordijn
dat je optrekt…
de appel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
3.366 een vaal houten buffet
twee laden vol met geschriften
een geladen tafereel
de appel ligt daar
niets vermoedend
verzonken in het hout
hij ligt daar maar
op de gewogen tafel
in stilte
de geschriften spreken niet
ze houden hun gewicht verborgen
in de leegte van de kamer
de appel weet zich alleen
in geladen stilte
die de leegte verzacht…
Kan ik uitleggen...
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.391 Kan ik uitleggen
Dat ik niet wil
Zoals jij geeft
Zoveel liefde
Gedogend oog
Een hand die heelt
Van dwang ontdaan
Kan ik uitleggen
Dat ik niet weet
Hoever te gaan
Hoe vluchten voor
Verborgen ik
Strijd om bestaan
Kan ik uitleggen
Dat ik niet vraag
Naar welkom zijn
Diep in mijzelf
Met geen idee
Geen plicht geen pijn
-------------…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.434 Ik zoek je, enigma
voorbij de weg
van het verborgen dwaallicht
Herinner je
het kosmische geheim
van de eindeloze melkwegen,
het felle, zalige zilverschrijn
Ik wil klaar water
uit je drinken
ambrozijn, wijn,
bloedrood als koraal
De helianthus mateloos
zien bloeien
in de broze meren van je ogen,
de gouden lotus
in de diepten van je geest…
Waanwens
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.062 ik zou de hemel willen pellen
binnenstebuiten keren
zien in smaragdgroene ogen
van ongewisse goden
verborgen in hierna
gewichtloos wentelen
langs waaiers
licht, mijn hoofd
in wolkenstof, handen
dopen in kraterwater, macht en
ontij vernevelen
draaiend kolken naar
een schoongeveegd later
oh, als ik dat zou kunnen
was ik vast…