759 resultaten.
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Verdraag ik de ruis, de grijze toon van havens niet meer.
‘Ik vertrek’ zeg je en je blijft nog even.
De hoon toont zich aan jouw mondhoeken.
Sinds vorige week waan ik me in een eng sprookje
kruimels in een woud, een schaterlach.
Maar het droombeeld verdampt.
Jouw veren liggen nog vers in het nest.…
Seenachtfest in Rapperswil
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
701 Er is een limiet aan de hoeveelheid
Bengaals Vuur en Romeinse Kaarsen
die een mens verdragen kan.
Wow, Aah and Gottfriedstutz!
De menigte schijnt er
geen genoeg van te kunnen krijgen.
Bij de chiropraktikers zal het
maandagochtend weer stormlopen
met al die verrekte nekken en kaken!…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 't Geluk, dit smadelijk verdrag
Toch te vergeten bij een gade:
Een zacht licht in een trieste dag,
Des nachts een donkre genade,
Wordt duur gekocht; die lieve lust
Groeit in een stadje vast en vaster,
Moet luisteren naar regel, rust,
Van klokgelui tot laf gelaster.…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Ik moet veel zweten, heb 't benauwd,
ik kan het echt niet meer verdragen.
Ik krijg 't spontaan heel warm en koud,
mag ik om een ziekenbriefje vragen?
Ik voel me slap en lusteloos,
er zit geen kracht meer in mijn armen.
M'n buik klinkt als een lege doos
dus is er ook iets met mijn darmen.…
ANGST
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.041 Je steelt mijn rust en al mijn dagen
zijn nu vervuld met vragen
die geen antwoorden verdragen,
ga weg jij angst. Ik wil je kwijt.…
chèsèd
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
1.600 elexir
bekrampt en hikkend op mijn schouder lag
en jij mij voor het eerst barmhartigheid beseffen deed
toen heb ik jarenlang je onwetendheid onderricht
en je twijfels raad gegeven
je droefheid heb ik getroost en je zonden vermaand
je werkelijk vergeven
je beledigingen zijn reeds lang vergeten
en je lastigheid heb ik verdragen…
Ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
614 Al weer een dag
waar moeheid
licht niet kan verdragen
en spierpijn
om wat extra nacht komt vragen.
Laat toch vandaag
nog even gist'ren zijn
met ogen dicht
nog even niet
door morgendauw ontsloten.
De vogels roepen al
tot nesten bouwen op
zij denken dat de wereld
alleen door werken
maar kan draaien.…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Samen weer de winter in
Ik verdraag hem al heel lang.
En hopelijk, ja wie weet
Als de lente aanspraak op de wereld maakt
Zal ook ik ontwaken.
Laten we het hopen.
Samen, jij en ik.…
Wie verwacht dit nou? MH17
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.207 Oh, hoeveel kan een mens verdragen?
Twee straten hier vandaan, zit een man,
die wenste, dat ie op de bewuste dag,
niet op tijd geweest zou zijn!
Had ik maar!
Ik wens je sterkte, kan me niet voorstellen
hoe je jezelf moet voelen, kan alleen meevoelen,
in deze afgrijselijke tijd!…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Jouw zang is de enige taal die
ik nu kan verdragen, zuiver en ongepolijst, rechtstreeks naar het hart.
Nog even hoeft er niets,
alleen dit luisteren, naar hoe jij de ruimte
vult met enkel jouw zijn. Voor dit uur wordt overstemd,
zal ik jouw kostbare, lichtende lied bewaren als baken in de drukte.…
KASSA!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.542 Vloeken kerkverschillend verdraagbaar,
overlast van buren bij kleine behuizing.
Deelname met opties, inleg van anderen,
vermindert uitkering, tast vertrouwen aan.
Geteste kruiken en kannen komen en gaan,
winkelen online = koopgedrag veranderend.
Contact met virussen en wormen via MSN,
kabeldikke kinderen beoordeeld op vetzucht.…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 't Geluk, dit smadelijk verdrag
Toch te vergeten bij een gade:
Een zacht licht in een trieste dag,
Des nachts een donkere genade,
Wordt duur gekocht; die lieve lust
Groeit in een stadje vast en vaster,
Moet luisteren naar regel, rust,
Van klokgelui tot laf gelaster.…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
3.8 met 70 stemmen
4.411 Maar leven doe ik in werkelijkheid
Ik geloof niet in wat-als
Ik ken alleen de leegte van je afwezigheid
Die door mijn ziel heen walst
Waarom hoor je nooit zingen
Over hoe liefde ook kan zijn
Over je hart moeten bedwingen
Liefde doet wel degelijk pijn
Langzaam begint het te dagen
Liefde doet wel degelijk pijn
Ik zal het moeten verdragen…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 Dat, na 't verzengend zon-gegloê,
De witte vree van 't maangelaat
Over de moede wezens gaat
Van die geen zon verdragen...
En dat van deernis, nu en dan,
De loden lucht nog schreien kan
Voor hen, die nimmer klagen.
't Is goê..., 't is goê!...…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 aan toren
Ander, onnatuurlijke misplaatste dingen
Zoals bouwkranen als hooghartig staal
Of hoogbouw die natuur en rust verdringen
Gelijk karbonkels uit een griezelig spookverhaal
Nee, geef me maar de tijd van koets,
trekschuit, of gewoon maar paard en wagen
Terug naar de eeuw van warm geluid en beelden
Die mijn arme, arme hersens wel verdragen…
Beurtzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
608 waar ik, ook voor het avondeten
wederom mijn eigen boontjes dop
en je keer op keer,
iedere Goddeloze zondagochtend
smeek om diepgang
ik wil je niet meer uitzwaaien
wanneer jij per carrousel vertrekt
om naderhand met hetzelfde liedje
bij mij terug te keren
opdat het enige dat onveranderd blijft
de verandering is
die ik niet meer verdragen…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 Het wreedste lijden blij te lijden zonder schuld;
De laster, haat en smaad kloekmoedig te verdragen;
In ‘t allerliefste leed nog van geen leed te klagen,
Zijn vruchten van Geloof, van Hoop en van Geduld.…
Prettige Kerstdagen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.276 Drie dagen moet ik hun gezeur verdragen,
van mijn schoonmoeder en mijn zwager,
en mijn zuster met haar blagen,
het wordt mij teveel deze hoogtijdagen.
Mijn schoonmoeder verteld mij zonder vragen,
hoe ik mij als echtgenoot moet gedragen,
en dat nu al drie hééle lange dagen,
’t is bijna niet te dragen.…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 voor de gein
mijn vingers hadden een geweten
het geweten van de eerste keer
breekbaar vatten zij elkaar
maar worden nu gekneusd
met botte slagen murw gehakt
ik krijg geen contact meer
met mijn handen
verlies de grip op alles wat er is
fijntjes plaatsten ze hun slagen in
dubbelzinnig vragen wat ik mis
incasseren kon ik nog verdragen…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 De zon zoent zacht haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand…
leven met konijnengordijnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
902 sakkerdju
Claus zou dichten
dat zijn geboortegrond
naar de kloten gekeund is
Het straatbeeld werd nu geteisterd
en wel door bungelende konijnen
ze hingen kop aan staart te zwieren
als lianen die voor gordijnen moesten dienen
Gordijnen met malafide trekjes
ze trokken zichzelf opzij
wanneer binnenhuistaferelen
het daglicht niet konden verdragen…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Toen hij terug kwam,nam hij een lach mee,die
niemand van hem kende en de verstarde massa
ontweek hem,zoals men vrolijke kinderen het
zwijgen oplegt,omdat de donkere harten van
oorlogszuchtigen het licht niet kunnen verdragen,
laat staan een verlichte geest als plomp plomp Plomp!…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 zon gekregen en van de dichters
die in een lied bezingen, dat alles
mogelijk is en lijkt
Taal ontsnapt aan het eind der dingen
geeft elk mens een eigen doodskleed aan
maakt van ieder een schip op weg
naar immer grootser zingen van stijl
en vorm in stof uiteengeslagen licht
met meer antwoorden en meer vragen
een muur te zijn en de klank verdragen…
- De wilde roos -
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
782 die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees..Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij gemaakt, hij geeft.
Ik ben de passie, en de zachtheid, de felheid en bedachtheid,
de knop en ook de rozigheid.., heel eenzaam soms.…
gescheiden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
839 Bij deze: De laatste formaliteiten
Die ons nog scheiden
Van de feiten
Wat verbond was
Wordt verdrag
Ons gezin
‘Gedeeld ouderlijk gezag’
Nu alles is verdeeld
En in de breedte en diepte uitgemeten
Wil ik nog maar een ding van je weten:
'Je hebt de rechter
Zeker niets vertelt
Over 3 augustus 2002
Die Predictor en twee streepjes
En…
Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn
gedicht
1.8 met 177 stemmen
36.991 Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen,
want in een anders gelukkige gezin
daar is de kerstboom enkel te verdragen
met een uitslaande brand erin.
Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen.
----------------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten', 2004.…
Paria
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
549 Toch voel ik dat God van mij houdt en
dat doet mij alle onrecht verdragen.
Geheime mensen waarderen mij wel.
Mijn interne verdriet is mateloos
en slechts weinigen kennen de oorzaak,
die ook hen verwoest.
Gebrek aan liefde is een reden, die
velen naar de afgrond leidt, maar
God weet perfect te compenseren!…
Lockdown op drie hoog achter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Isolement kan ik niet goed verdragen;
de eenzaamheid, die vliegt me aan met vlagen.
Gelukkig is er altijd het balkon.…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek
wat zij werkelijk ontweek
tussen het goud, daar siste oud
gefluister,
herinneringen aan dat donkere
duister
ze luisterde, liet de woorden
gaan
terwijl haar eigen dagen bleven
staan
hoeveel herfst kan een tuin
verdragen…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Was dit nu nodig, God is dit Uw wil
Mijn zon is onder echt voorgoed
De laatste tijd een dunne draad
Die nog weldadig licht verspreidde
Het was een laatste levensdaad
Mijn zon is onder, gebroken draad
Het donker houdt mij in zijn macht
Ik moet alleen naar huis het is laat
O God ik bid u geef me toch kracht
Ik kan alleen dit maar verdragen…