2142 resultaten.
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
Zonder bezit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 op de rand
van schaduw
wuif ik licht een
warm welkom toe
zonder bezit
stap ik over
voel me vrijer
dan met gewicht
ik ga doe
en ontmoet
niet gehinderd door
hebben en houden
winst en verlies
kennen zij niet
in de groep die
er is zoals ik ben
jezelf zijn blijkt
genoeg om te leven
geven en delen lijkt
het volmaakte geluk…
Wachten op het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.020 Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven
dan wachten in de stilte die me kent maar
alleen dezelfde koude herinnering gunt.…
die niet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
725 vertel mij van de smaak van bramen
of blauwe bessen, trots
van zelf geplukt
verhaal mij van de eerste keer
het kinderlijk ervaren
van een plotseling volwassen kus
herinner mij aan zout van tranen
het intense zoet
van liefde
als van goede wijn
maar spreek mij morgen niet
over een bitter einde
of zuur verlies
noem mij die smaken niet…
Een weekje Utopia
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
726 In een bos met naaldbomengeur gevuld
verlies ik al mijn spanning en ongeduld
Een kabbelend beekje met koel helder water
legt mijn zorgen opzij voor een weekje later
Geen stadse herrie of verbouwende buur
maar de simpele geluiden van moeder natuur
even leven als in een utopische droom
door een weekje vakantie op de Veluwezoom…
waarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Waarheid
Soms wanneer je alleen bent
Komt de wijsheid vanzelf
In alle rust
Weet je
dat je de waarheid kent
Laat het toe
In je hart
In je hoofd
En ben je moe
Laat het los
En kies
wat je hart je belooft
Geloof maar
het is goed
Durf, droom, leef, verlies
Want dan alleen
Win je…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Gebroken hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Tranen van verlies en verdriet
Huil ik als ik van enge mannen droom
Die met kleine robots mijn
Lichaam langzaam binnenkomen
En zich een weg banen door
Wat zuurstofarm bloed lijkt te zijn
Niet lang na binnenkomst
Bij mijn hart geraken en mij met
Ernstige gezichten en gefronste wenkbrauwen
Vertellen dat mijn hart nog voor het
Nader…
in een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
489 raakte ooit
midden je bloei
verslingerd
driftte mee
deelde verhalen
geheimen
tijden van liefde
verlies
en verandering
tot ik verweerd
maar nog steeds
een glimlach rimpelend
in de holte van je stam
stil slapend
ging bedenken
dat als dit het einde was
ik er ons heel graag
in verdroom
met evenwel een nieuw begin…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
de kunst van de struikeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 elke keer als ik
op mijn bek ga
moet ik opnieuw
leren lopen
Ik struikel veel
in mijn leven
het is waardevol
het brengt me
terug naar waar
ik voor sta
ik incasseer
krabbel op
omarm mijn
lot ik bots -
loop -mis -glijd -
uit -negeer
struikelen is
geen verlies
het is een
houvast als
het vinden van
mijn eigen voeten…
HET WORDT ME STEEDS VAKER VEELS TE VEEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
485 Soms wordt het me teveel
en steeds vaker en vaker
veels te veel
de materie, het hebben van
doch steeds vaker en vaker
de emotie, het huilen om
het verraad, het verlies
door de wereld die
de aarde zo aantast
dus niet aanpast
vooral niet aanpast
dat wordt me veelal te veel
dan denk ik: Jan Jacob alias Jean
het is goed dat het leven…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
Terugvinden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 Ik kan je niet vergeten,
Ik kan je niet zomaar laten gaan.
Samen stonden wij ooit met ons tweeën,
In het volle licht van de maan.
Jouw kusjes op mijn lippen,
Het altijd naast me staan.
Wij vormden onafscheidelijke stippen,
Met een lach en met een traan.
Wil nu doen als in onze droom,
Geloven in die magische krachten,
Laat me meedrijven…
De armoede van onze rijkdom.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.182 De armoede van onze rijkdom
dat is het verlies van de geest,
zodat men in overvloed omkomt
en alles voor niets is geweest.…
Er is Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
985 Verlies jezelf niet in verdriet
Maar trek je schouders op
en geef jezelf, want ja dat mag,
een flinke schouderklop...
Hoop doet leven
dat zegt het spreekwoord toch?
Zonder hoop is er geen leven...
Je weet het wel, maar
'k zeg het je alsnog...…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.189 Nog niet vergeten
nog zoveel vragen niet gesteld
er is zoveel dat ik moet weten
wat je me nooit hebt verteld
de weg loopt dood
een kans op weerzien is er niet
zoveel verlies
zo groot de leegte
het verdriet
ik leid een goed leven
krijg alle liefde die een mens kan wensen
toch mis ik jou
het meest van alle…
verwoorden
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.991 verzegelde lippen
verzwijgen geheimen
van duizenden tranen
verloren in tijd
verkies ik te praten
verlies ik een vriendschap
vergeet ik beloftes
verkeer ik in strijd
verlang zo naar vrede
verzand slechts in woorden
vergis mij in mensen
verdrink in verdriet
verdring de gevoelens
voor vrienden en vijand
verboden te praten …
verwijt…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
In herinnering ( 4 mei)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.002 Hoor de wind waaien
gieren door de bomen
elke stem verstomd
en telkens die angst
grote ogen
kleine mond
weer die vragen
hoe het is
en of het ooit stopt
je wil wat doen
maar
je bent machteloos
angst
ik leef vandaag
met stilte in mijn hart
respect
door verlies te delen
en de pijn te voelen
want ook ik
sta machteloos…
Pure hebzucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 ik sprak
over spel
zag in hun ogen
winst en verlies
wist hoe zij
werden bedrogen
want spelen was
het echt niet
toeval en
willekeur krijgen
op het eerste gezicht
een prachtige kans
maar in herhaling
van zetten gaat
winst op den duur
naar de bank
wij zijn het spelen
van vroeger verleerd
pure hebzucht is
wat ons nu motiveert…
Angst
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.250 De achtervolging blijft plagen,
Elke vluchtpoging is tevergeefs
Onmacht tot afschakelen,
Destructief voor de dikste muur
Onrust knaagt zijn weg,
Sluipende onzekerheid
Angst regeert …
Angst voor teleurstelling,
Falen, mislukking
Angst voor verlies van eigenwaarde,
Afkeuring, schaamte
Angst voor leegte,
Eenzaamheid, verdriet…
Verkocht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
939 lijven voelen net zoveel
in dromen blijft mijn woelen
verboden, verlies ik me
in jouw intieme plekjes achterna
een oor, onder een haarlijn
gewervelde hoogte
bezondig ik me graag
zonder bezwaard geweten aan
het steilere beleven
en verwens me pas vandaar
waarvan je gezucht roepen zal
ik vergeef je pas daar mijn ziel…
Weer
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
943 Van de tijd zoals ze ontkleurd zijn en
hun gezichten als groeven van oude dromen
die
mij
weer
laten wensen dat ik mijn schim zal
vinden en mijn schaduw
niet verlies.…
De overkant
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.537 Even, echt heel even maar,
het leven één geheel,
seconden lijken uren daar,
het verlies, is mij teveel.…
Wereldse reis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
409 Ik ben slechts
een simple ziel
een jongen die kijkt
die vraagt en beleefd
De zinnen die ik versta
komen tot aan mijn hart
ook verlies ik wel eens
woorden die niet bij me horen.
Hier en daar
pak ik een hand vast
en fluister vanuit mijn hart
"liefde is slechts mijn deel".…
Ik schenk nog eens in
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.802 Ik doe geduldig
Maar dat ben ik niet
Romantisch
Naïef
Onzeker
Lief
Dat is wat ik ben
Wanneer ik mijn hart verlies
Mijn hart ligt nu bij jou
Beloof je er voor te zorgen?
Tot ik je weer zie
Misschien tot morgen?
Ik schenk nog eens in
Heeft dit wel zin?…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…