Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

voor jou

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.663
begrijp mij niet verkeerd als ik mijn woorden schrijf anders dan ik spreek ik heb praten niet geleerd mijn lippen voelen stijf emoties vaak van streek tijd die weg zal tikken als jij de woorden leest die daarna weer vervliegen verstilde ogenblikken als balsem voor mijn geest laten mij zachtjes wiegen voel je niet bezwaard je ogen…

verdwenen

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.767
ik zag je in het duister daar waar niets te zien is slechts mijn fantasie ik zag je daar waar ik niet meer wilde denken aan wat en wie doch mijn dromen werden wat ik wilde vol verlangen met gedachten die verstilden zonder woorden maar met beelden ik dacht aan toen aan ons leven en de vreugde die we deelden doch ophield te bestaan…

Zo moe...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tranen zijn gebeiteld mijn vleugels versteend Ik…

Toch

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Soms denk ik wel eens één dag één nacht en dan een leven lang om jou te dromen geen tijd voor pijn of lauwe sleur geen kans voor barsten je beeld zou zijn als dagend licht zacht verstild in mijn herinnering en toch nu ons vlees de schoot ontvlogen is wij meer dan ooit verleden proeven zie ik plots die glans weer in je ogen…

Jouw hemel

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Verstild glijdt er een witte schaduw over jouw bleke wang. Samen met een engel draag ik je naar jouw uitverkoren land.…

TIDAL WAVE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.267
linke lenteleugens kunnen slecht verklaren wat ik met matte middagen in mei precies wil evenaren schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me zo graag mee bedolven onder golven van een nooit verstilde zee tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend uiteengaan kapot, verspreid altijd terugverlangend naar de stilte na de vloed naar een altijd…

melkmeisje

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 802
johannes vermeer zo levend verstild tegen de lege muur tedere gebaren zorgend koesteren licht omstraalt jou alledaagse madonna bezig met het leven het daaglijks brood je voorname eenvoud maakt je onvergetelijk straks komt het kind met vragende blik je zult het voeden liefdevol omhelzen met zachte handen die altijd zullen zorgen…

stoofhoofd

netgedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 856
De koude handen blauw gevouwen en uur na uur terug naar de verstilde minuut van stevige hakken in sterk zand.…

Gevangen in gemoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Opgesloten in het huis van mijn geest knellen van vragen hoe en waarom zie ik zelf niet meer ziende blind hoor niet of slecht luisteren alleen de wind rondom draaiend laat nog enkel woorden toe licht verdwijnt zacht naar beneden neer donker wordt het duister geluid heel stil gesloten wie was ik waarom niet blij contact verstild…

ritueel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.611
het blijft verdrongen en verweesd tot sober ritueel verstild, precies wat moeder had gewild…
Chris Keuken18 augustus 2007Lees meer >

Pad in het verkeer

netgedicht
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 877
er ligt een pad op straat en het lijkt wel of hij grijnst toch is hij plat en eenzaam overreden was veel te traag geweest door diep gepeins hoe hij over kon komen als de meest beminnelijke heer in kwakkelend geslachtsverkeer verstild bleef zijn lijf op de rijbaan plakken waar mooie dames over hoppen zodra die echter voor hem…

In lange haren zonneschijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…
wil melker30 oktober 2015Lees meer >

De zon ...voor Anna Rutgers.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
De zon wijst me steeds de goede weg als ik verdwaal in het donker waar alles in woorden is verstild. De zon zal nu ook voor mij gaan schijnen mijn onrust voorgoed laten verdwijnen zodat ik rust in mezelf vind…

Libelle

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Hoopvol zoek je.. houvast, aan de buitenkant schittert het leven een verstild moment, prachtig weergegeven..…

Aromatische dromen

netgedicht
5.0 met 173 stemmen aantal keer bekeken 514
jij was excellent in het spel van overheersen jij had niet alleen het talent van de geraffineerde keuze maar kende als geen ander het uiterst subtiele mengmoment in jouw domein stonden verstilde geuren naast elkaar te kleuren vaak bekroond met talloze sterren uit aromatische dromen hier kwam crème de la crème uit het hedendaagse…

zeeën bezeilen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 430
ik ruim mijn oude dromen op de ene verpulvert in mijn handen de andere valt in duigen op de grond de broze droom raakt mijn ziel zacht zingend voert de verstilde droom me mee onderop liggen gekreukelde blinde dromen van ongekende kwaliteit in deinende dromen bezeil ik de zeeën de aarde is een verre bleke stip ik weet…
J.Bakx5 maart 2017Lees meer >

Weg naar morgen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De weg naar morgen Ik doolde over het rode grint, langs heide en mispels, keek omlaag, telde de distels in een droom zonder ontwaken doch wat moe in hart en geest Het leven was een feest omdat jij dat wilde Jouw stem verstilde in de spiegel, je zag slechts de strakke blik die je niet kende hunkerend naar de zonnewende twijfel je niet…
G.Driesman30 augustus 2017Lees meer >

Het huis en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
we trokken een grijs kleed aan en lieten jaren liggen in de tijd we vergaten hoe te wonen in onszelf misschien stonden we lijdzaam toe dat stormwind alle deuren sloot waardoor zelfs stof verstilde maar toen het ijzervenster brak hebben we snel een boom geplant die ons straks zal ondersteunen gelaten rusten we een ogenblik vertrouwend…

Omarmen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
Langs Opa’s Canna’s, verstilde zomerse pracht. Eendrachtig verbonden, mijn thuis waar liefde woont.…
René19 juli 2025Lees meer >

Herfstambacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 933
Ze heeft jouw ademhaling en jouw verstilde stemgeluid teruggevonden in de ruimte van jouw versteende gedichten duinvlinderlarve bij het zilte strand stoute kleine rups in zoet tegenlicht zij vond jouw verrukkelijke naam tussen verloren wanen in het zand ze heeft je nooit mogen aanschouwen daarvoor was zij te schuw en te gehaast maar zij…

zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
hij een mond vol vreugde, al is er af en toe een kabbeling of een kleine golf de vogels schikt hij op de achtergrond en krabt de winter uit hun kelen het gezang drijft door het landschap en een blad valt, zoals overal maar de kruin blijft bloeien vol nieuwe, groene hoop wilt gij mijn zomer zijn?…
tim balthazar28 augustus 2003Lees meer >

Aquarel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Met enkele strepen verbeeld je het stamhout en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
Aramis29 december 2005Lees meer >

het dal van......

netgedicht
4.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 939
In het dorre landschap van de geest waar hier en daar een bloem van onvergankelijkheid geurt raap ik de scherven van mijn hart in herinnering heerste de stilte hier en sprak met ongekende diepte elk woord was als een rijpe vrucht gevuld met de puurste nectar van liefde het landschap ademde regenbogen en nu met zijn nieuwe heersers…
pelgrim22 augustus 2010Lees meer >

Olijfbomen

gedicht
3.1 met 58 stemmen aantal keer bekeken 10.818
Met een ragfijne sluier van tule opgegroeid in vertrouwen met de smaak van geschiedenis lijken ze het landschap te tillen naar een eigen wereld. Zegen de groene blaadjes die het leven verrijken met de magische geur van karakter en een filosofisch vloeibaar goud.…

Paard

gedicht
3.1 met 127 stemmen aantal keer bekeken 28.941
--------------------------------------------------------------------- uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…

De rups trekt zichzelf in twijfel

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 24.662
. ------------------------------------------ uit: 'Bagatellen voor een landschap', 2001.…
J. Bernlef16 december 2005Lees meer >

midzomernacht in Hedmark

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.721
langs meren en door wouden gaan dan begrijp je hoe oneindig dit landschap moet zijn wind streelt teder de toppen van de bomen een stroompje valeriaant me rustig en terwijl het maar niet donker wordt benadrukt de koekoek achter mijn rug dat de zon niet zal ondergaan…

Felicitatie

netgedicht
3.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.975
ze zegt het met een kus zo fluisterstil dat niemand weet wie zij was of is dat spreekt zij later uit een foto moet nog gemaakt zij stuurt dat zelf in een gedicht dat raakt het landschap trekt de hemel onstuitbaar aan met windkracht twaalf het doet de luchten vluchten wolkensluiers van de maan…

Lichtschitterend

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het schijnt licht te zijn tegen zo’n achtergrond van meer dan spectrum alleen en geen palet drukt zich meer in kleur dan hier deze ochtend dit pijnlijk mooie landschap waarvan de zon haar mond open- valt en een gelukkige ziel zich wandelaar mag wensen.…