2333 resultaten.
voor jou
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
2.663 begrijp mij niet verkeerd
als ik mijn woorden schrijf
anders dan ik spreek
ik heb praten niet geleerd
mijn lippen voelen stijf
emoties vaak van streek
tijd die weg zal tikken
als jij de woorden leest
die daarna weer vervliegen
verstilde ogenblikken
als balsem voor mijn geest
laten mij zachtjes wiegen
voel je niet bezwaard
je ogen…
verdwenen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.767 ik zag je in het duister
daar waar niets te zien is
slechts mijn fantasie
ik zag je daar
waar ik niet meer wilde denken
aan wat en wie
doch mijn dromen werden
wat ik wilde
vol verlangen
met gedachten die verstilden
zonder woorden
maar met beelden
ik dacht aan toen
aan ons leven
en de vreugde die we deelden
doch ophield te bestaan…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 Vervlogen herinneringen
bewaarde graven
achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
Jouw hemel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.912 Verstild glijdt er
een witte schaduw over
jouw bleke wang.
Samen met een engel
draag ik je naar
jouw uitverkoren land.…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 linke lenteleugens kunnen slecht
verklaren
wat ik met matte middagen in mei
precies wil evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 johannes vermeer
zo levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen…
stoofhoofd
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
856 De koude handen blauw gevouwen
en uur na uur terug naar de verstilde
minuut van stevige hakken in sterk zand.…
Gevangen in gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 Opgesloten in het huis
van mijn geest
knellen van vragen
hoe en waarom
zie ik zelf niet meer
ziende blind
hoor niet of
slecht luisteren
alleen de wind
rondom draaiend
laat nog enkel
woorden toe
licht verdwijnt
zacht naar beneden neer
donker wordt het duister
geluid heel stil gesloten
wie was ik
waarom niet blij
contact verstild…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 het blijft verdrongen en verweesd
tot sober ritueel verstild,
precies wat moeder had gewild…
Pad in het verkeer
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
877 er ligt een pad op straat
en het lijkt wel of hij grijnst
toch is hij plat
en eenzaam overreden
was veel te traag geweest
door diep gepeins
hoe hij over kon
komen als de meest beminnelijke heer
in kwakkelend geslachtsverkeer
verstild bleef zijn lijf
op de rijbaan plakken
waar mooie dames over hoppen
zodra die echter voor hem…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon wijst me steeds de
goede weg als ik verdwaal
in het donker waar alles
in woorden is verstild.
De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 Verstild
Het mistig vergezicht
Wreed het staren.…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 Hoopvol zoek je.. houvast,
aan de buitenkant schittert het leven
een verstild moment, prachtig weergegeven..…
Aromatische dromen
netgedicht
5.0 met 173 stemmen
514 jij was
excellent in het
spel van overheersen
jij had niet
alleen het talent van
de geraffineerde keuze
maar kende als
geen ander het uiterst
subtiele mengmoment
in jouw domein
stonden verstilde geuren
naast elkaar te kleuren
vaak bekroond
met talloze sterren
uit aromatische dromen
hier kwam
crème de la crème
uit het hedendaagse…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
Weg naar morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De weg naar morgen
Ik doolde
over het rode grint,
langs heide en mispels,
keek omlaag, telde de distels
in een droom zonder ontwaken
doch wat moe in hart en geest
Het leven was een feest
omdat jij dat wilde
Jouw stem verstilde
in de spiegel, je zag slechts
de strakke blik die je niet kende
hunkerend naar de zonnewende
twijfel je niet…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Omarmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Langs Opa’s Canna’s, verstilde zomerse pracht. Eendrachtig verbonden, mijn thuis waar liefde woont.…
Herfstambacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
933 Ze heeft jouw ademhaling
en jouw verstilde stemgeluid
teruggevonden in de ruimte
van jouw versteende gedichten
duinvlinderlarve bij het zilte strand
stoute kleine rups in zoet tegenlicht
zij vond jouw verrukkelijke naam
tussen verloren wanen in het zand
ze heeft je nooit mogen aanschouwen
daarvoor was zij te schuw en te gehaast
maar zij…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels schikt hij op de achtergrond
en krabt de winter uit hun kelen
het gezang drijft door het landschap
en een blad valt, zoals overal
maar de kruin blijft bloeien
vol nieuwe, groene hoop
wilt gij mijn zomer zijn?…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Met enkele strepen verbeeld je het stamhout
en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 In het dorre landschap van de geest
waar hier en daar
een bloem
van onvergankelijkheid geurt
raap ik de scherven van mijn hart
in herinnering heerste de stilte hier
en sprak met ongekende diepte
elk woord was als een rijpe vrucht
gevuld met de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers…
Olijfbomen
gedicht
3.1 met 58 stemmen
10.818 Met een ragfijne sluier van tule
opgegroeid in vertrouwen met de smaak
van geschiedenis lijken ze het landschap
te tillen naar een eigen wereld.
Zegen de groene blaadjes die
het leven verrijken met de
magische geur van karakter
en een filosofisch vloeibaar goud.…
Paard
gedicht
3.1 met 127 stemmen
28.941 ---------------------------------------------------------------------
uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…
De rups trekt zichzelf in twijfel
gedicht
3.2 met 40 stemmen
24.662 .
------------------------------------------
uit: 'Bagatellen voor een landschap', 2001.…
midzomernacht in Hedmark
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.721 langs meren en door wouden gaan
dan begrijp je hoe oneindig
dit landschap moet zijn
wind streelt teder
de toppen van de bomen
een stroompje valeriaant me rustig
en terwijl het maar niet donker wordt
benadrukt de koekoek achter mijn rug
dat de zon niet zal ondergaan…
Felicitatie
netgedicht
3.3 met 29 stemmen
5.975 ze zegt het met een kus
zo fluisterstil dat niemand
weet wie zij was of is
dat spreekt zij later uit
een foto moet nog gemaakt
zij stuurt dat zelf in
een gedicht dat raakt
het landschap trekt
de hemel onstuitbaar aan
met windkracht twaalf
het doet de luchten vluchten
wolkensluiers van de maan…
Lichtschitterend
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.006 Het schijnt licht te zijn
tegen zo’n achtergrond
van meer dan spectrum alleen
en geen palet drukt zich meer
in kleur dan hier deze ochtend
dit pijnlijk mooie landschap
waarvan de zon haar mond open-
valt
en een gelukkige ziel
zich wandelaar mag wensen.…