1348 resultaten.
De tijd kort
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
551 ja we worden ouder
zeg ik telkens als de nacht
zijn vrucht werpt en ik hongerig
het gezalfde tot me neem
de dood leidt terug en spreekt
de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort
er is geen wetenschap in deze allure
van een plaatstalen aarde
soms ben ik zwak en mompel
een gebed, maar het is niet waar
dat de hemel splijt voor onvolkomenheden…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 deze herfst baarde een nieuwe ent
in een partita waar liefde eindeloos
wordt gevoed, een vrucht die weliswaar
nog kwetsbaar zijn handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 - O oude boom in de achtertuin
hoe kaal en lelijk is je kruin,
ik vraag mij af of jij nog leeft,
zo weinig vruchten als je geeft.
- O eenzaam schrijvertje in het raam,
je vrouw en kind zijn heengegaan,
ik vraag mij af of dat jij schrijft
het enige is wat je overblijft.
— Stil! Hoor!…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 jou ontmoeten en ontdekken
hoe je bent, de buitenkant
Iemand ontstaat uit de basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren…
Het oude bos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
591 In 't oude eikenbomenbos zoeken prachtige herten
onder droef bewolkte luchten, mistige verten
naar wat ingedroogde vruchten, eikels, noten
alles wat eetbaar is, en niet in droom gegoten
nu honger zo noodlottig kan zijn, kou is ingetreden
zonneschijn een groot gemis, ‘t winterlicht verschenen
in ’t oude bos van schimgezichten en bosgeesten
eten…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier nog een prooi
gelukkig heeft de natuur
zijn herfst wel op orde
de brons schalt door het bos
vruchten…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon
het zomerrood tot rijpend rusten
belooft herfst ons een rijke oogst aan vruchten…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten
hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken
voordat het te laat is en hij afsterft.
Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
de aderlating van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 woorden verpakt in een sober
collectief, het is de late schemer
die zich uitstrekt alsof het ontwaken
een herrijzenis is
geraapte stenen doen geen kwaad
de mantel kraagt aan de warmte van het
lichaam het gebiedt het leven de tijd
te herzien en de illusie om dromen waar te
nemen is het bont van de laatste vos
een late bloei kent haar vrucht…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
De smalle straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
7.977 met
machines, wipzaag, schavelingen
de varkensstal
de boomgaard met
de pruimelaren overheerlijk
ijzige winters en
azuren zomers
waarin oorlogen som kwamen
onverklaarbaar
tot ze ook weer gingen
auto's voor het eerst verschenen
roestten
als in dromen reden
zich vermenigvuldigden
en weer verdwenen
liefde zwol
als knoppen
en vrucht…
Lege snelweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Komen net uit die
Steriele spreekkamer
Waar ons toonloos
Werd verteld dat
Ons kind, dat we
Bij ons dragen, niet
Meer leeft - het
Wachten is alleen nog
Op de dode vrucht die
Vanzelf, werd ons gezegd,
Te voorschijn komen zal -
Tranen van verlies
En over het overstelpend
Onbegrip van hen die beter
Zouden moeten weten
Brengen…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf te zijn
zo naakt en puur als de natuur
de rijpe vruchten…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan
iets laten gaan
of blijven najagen
luchtkristallen plukken als vruchten…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 heb je niet geplukt
je groeit en bloeit
nu eindelijk voluit
je bloesem zacht bekeken
weet dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 Wat schaduw geven doe ik nog
maar vruchten zoveel minder dan voorheen.
De stormen van de tijd
hebben mijn wortels los gewrikt,
mijn grootste tak is onlangs afgescheurd
en open ligt mijn zij.
Dit is mijn laatste zomertooi
want allengs herfstiger
wordt nu mijn tijd.…
Stralend in het paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Verlicht blijf ik verbonden via je passie
verwarmd gewikkeld met herinneringen
met jouw voortdurende gloed op canvas
continueer jij blinkend de verboden vrucht.
Als aanhoudende magneet in het paradijs
kaatsen onze tegenpolen met verleiding
verwikkeld door een aantrekkingskracht
zonder veel woorden wel als een gerucht.…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ik heb de centen verdiend
om de grond te bewerken
ploegen, zaaien, maaien, oogsten
met de blik naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier…
Screenagers
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
585 Aanhangers der digiworld,
millennials op reis,
aanbidden in miljoenen
Disneyworld nabij Parijs,
plukken vruchten uit de boom
der kennis - appels, peren -
downloadend in pdf
...modern begrijpend leren?…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs
het paradijs kwam je voor ogen
je was een vrucht…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Vosje, schenk me je vruchten vannacht,
vlij je bevallig naast me neer.
Je buik en schoot zijn donzig zacht,
je lijfje is geurig en teer..
Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Beveel de laatste vruchten, zich te volmaken;
geef ze nog twee zuidelijke dagen,
maan ze aan tot rijpheid, en schiet
de laatste zoetheid in de volle wijn.
Wie nu geen huis nog heeft, zal zich er ook geen meer bouwen.…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Passievlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
432 Een wild fantoom van
zang stijgt op
uit lang vervlogen
erotiek
de vrucht van samen
die ons kon bekoren
Gij vroeg was deze
hang een zucht
van kundalini's
passievrucht
of was ze puur uit
cupido geboren
Ik zei het kan geen
weemoed zijn
geen terugverlangen
heimwee vlucht
in een melancholie
eerlang verloren
Ons samenzijn…
Opgewonden blaadjes
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
391 leeglopen in
zoet bedwelmende
geuren en kleuren
wij dronken
schoonheid in
werden samen
een in zinnen zo dat
opgwonden blaadjes
geexalteerd wuifden
in het voorjaarsfestijn
dat wij deze dagen
vierden met de wind
die onze namen riep voor
een kleine presentatie
met bijen en vliegen
waarbij extra
stuifmeel werd
beloofd voor mooie
vruchten…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…