10326 resultaten.
eeuwige spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 naar graf
een straat met struikelstenen
waar eeuwig nu de tijd
zijn hoofd en hand stilt
laat zijn uitgestripte tekenpen
ons die verbeelding
tot lering en vermaak…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 (voor Rogi Wieg)
Na tweeënvijftig jaren meer hel-
dan paradijsgevoel,
was je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 liet mijn baby kruipen op je keukenvloer
ik hoorde stemmen van vreemden
vrouwen en kinderen
die door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde - in een vreemde wereld
mijn kind - waar is mijn kind
ik neem haar angstig in mijn armen
en ik wieg…
dromen
hartenkreet
3.5 met 46 stemmen
6.267 ik ga slapen
ik wil dromen
van een kindje in de wieg
ik ga slapen
ik wil dromen
dat ik naar de sterren vlieg
ik ga slapen
ik wil dromen
van zes prinsessen op hun troon
ik ga slapen
ik wil dromen
dat ik in de wolken woon
ik ga slapen
ik wil dromen
dat ik zwemmen kan als een vis
ik ga slapen
ik wil dromen
van de wereld zoals…
Overschie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Overschie dorp in Rotterdam
Overschie waar ik altijd graag kwam
Overschie met je bruggen en monumenten huis
Dat is nog van me familie geweest
In Overschie voel ik me thuis
Overschie waar ik graag kwam
Overschie het mooiste dorp van Rotterdam
Mijn wieg heeft er niet gestaan
Maar mijn familie komt er vandaan
Daarom hou ik van Overschie…
Achttien
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
11.766 Je staat daar erg te pronken
met je jonge, sterke vleugels
naar de vrijheid fel te lonken
Je wilt springen en gaan vliegen
en je laten drijven op een onbekende wind
maar je blijft nog even wiegen
bang dat je de richting niet meer vindt
Spring maar, vlieg maar
oefen rond het nest
het is nog in de buurt
als je een vleugel schuurt…
VOORJAAR
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 De bomen wiegen zachtjes al…
Ooievaar
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.043 Dus is het nodig, sprak het beest,
dat ik naar klanten in Oegstgeest
voor 't tijdig vullen van de wieg
niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Loslaten in verbondenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
671 jij als moeder
Bent stapelgek met haar,
Ze pubert, dat is het hele verhaal,
Maar voor een meid van veertien
Eigenlijk volstrekt normaal -
Zo graag houd je haar nog vast
Terwijl je weet dat loslaten
In blijvende verbondenheid
Het maximaal haalbare is -
Wees daar dan tevreden mee,
Verbondenheid met haar die je liefhebt
Van haar wieg…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
Verscheurd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 De rechter zware arm
van fraaie Wilgenboom
langs de schors gescheurd
wordt straks geamputeerd
haar schoonheid
ligt nu kreunend in het gras
lichamelijk is zij aangedaan
treur in alle naaktheid
zelfs de wind kermt mee
hier treft hem geen blaam
wiegen kan ze daar wel laten
dat richt zich naar de sterke kant…
vooral het groen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 zag je staan
in bloeiend groen
bewonderde
het trotse wiegen
buigen strekken
tegen wind
hart in kleuren open
zodat de zon je
geur kon kopen
nam je bloem
van heel dichtbij
plukte liefde
uit je leven
adoreerde je
vooral het groen
maar slechts
verwelken is in
mijn hand gebleven…
Eigenaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Ieder mens is eigenaar,
van zijn eigen leven,
tussen wieg en graf.
Leven is kostbaar.
Garanties biedt het niet.
Koester het vandaag de dag.
Zie hoe toeval, steeds opnieuw,
verandert in bedoeling.
Bescherm al wat leeft.
Nu!
Nog voordat je ons leven,
ongeleefd en ongewild,
aan ons aller leven,
terug moet geven.…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 U kent ze niet...
misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.
Een antwoord vormt zich als…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 onder de Brandenburger Toren
die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid
doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate:
“Sei stille plaudert nicht"
als we in het drukke Berlijn ons bezoek vervolgen echoot de stilte nog lang na!…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.
Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.
Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets…
Kortheid des Levens
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.734 Het menselijk geslacht valt als de blaadren af:
Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. -
Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte;
De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte;
De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer;
De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…
bloesemblad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
921 zie mij dansen, zie mij vangen
ja daar waar vlinders
liefde wegen en immer
naar de zomer
streven
zie mij wiegen, zie mij vliegen
ja hier waar vogels
luchten dragen en immer
naar de hoogte
staren
zie de dromen, begrijp het dan
dat ik huil en honger
in de bomen
omdat ik nooit zo licht
in jou kan
wonen…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
In licht en wind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik droom
je gedachten
en lieve lach
zij wiegen
speels als een kind
in licht en wind
als een handvol
ballonnen kleuren
zij liefde en passie
zonder
opgelaten te zijn
vieren zij vrijheid
nemen de ruimte
die wij hen geven
in samen leven
ik volg hun vlucht
zucht verliefd als ik
zie dat jij naast mij rust…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 De bergen aan de wanden bewaren hun stilte.
Het zwijgen van de aarde is diep.…
De stem van de wind
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
468 Wat is het prachtig om te zien hoe takken en
twijgen wiegen met jouw wervelend geluid, hoe de
bladeren ritselen tussen de stilte van je lippen, maar ook
hoe je mij in beroering kan brengen met al je trillingen en golven.…
Waar de natuur ademt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 Je zachte adem tilt
sierlijke vlinders op lichte gedachten,
vult vrije vogels met speelse vrijheid, laat tedere
bloemen zich openen in vertrouwen, stilte onthult een verborgen geheim.
In je ademstroom word
ik zacht gedragen: water fluistert, wolken
wiegen, aarde verwarmt.…