Waar de natuur ademt
Adem van de wind
takken fluisteren zachtjes
rust in het groenveld
Laat mij oplossen in
de adem van de aarde, waar seizoenen
mijn gevoelig hart vertragen, waar de wind niet slechts
fluistert maar omhelst, verhalen zingend die enkel een ziel verstaat.
Ik adem in met het
gouden ochtendlicht, uit in de geur
van vochtige aarde. Mijn tedere voeten voelen
pulserende wortels kloppen, dragers van een tijdloos bestaan.
Je zachte adem tilt
sierlijke vlinders op lichte gedachten,
vult vrije vogels met speelse vrijheid, laat tedere
bloemen zich openen in vertrouwen, stilte onthult een verborgen geheim.
In je ademstroom word
ik zacht gedragen: water fluistert, wolken
wiegen, aarde verwarmt. O vrije natuur, waar en wanneer
je ook bent, je bent mijn toevlucht, mijn rust, mijn adem, mijn hart, mijn ziel.
Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com
Schrijver: CB, 17 november 2026
Geplaatst in de categorie: natuur

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!