177437 resultaten.
De glazen buren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 jij groeit
in glas met
transparante vleugels
licht draagt
jouw pracht in
brekende kleuren
jij fladdert
speels naar
hemelse geuren
in doorzichtige
sculpturen wonen
de glazen buren
tot het glas barst
wordt gebroken omdat
het seizoen is afgelopen
Een lijntje naar boven
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
1.072 Ik laat me - als ik dood ben - resomeren
In een hermetisch afgesloten vat
Ga ik wat uurtjes in een chemisch bad
Slechts wat wit poeder zal er nog resteren
Mijn nabestaanden liet ik al beloven
Dat ik door hen geheel word opgesnoven
Opdracht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.837 Schrijf je nog wel eens jongen?, vroeg mijn moeder mij.
Je maakte van die mooie verzen vroeger en verhalen.
Ik vraag mij af: in wat voor wereld leven wij.
Moet je nog thee? Ik bedoel: dat banale,
ze schrijven over dingen waar geen woorden
voor zijn. Ze keek omhoog. Begrijp jij hoe
men zich zo ...
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen vooroordeel.
ben ik de groene weid...
Reservetijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.331 en als je mij hebt doorgrond,
weet dat er daarna niets meer komt
wat jou nog verbazen zal in mij
jij mijn restwaarde afschrijft
waar ik liefheb in ons trouwboekje
geen beroering meer voelt
aan de andere kant van ons bed
waar ik al jaren niet meer kom
je mij plichtmatig welterusten wens...
In de namiddag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
542 waarom zou ik verzwijgen
dat de tijd begint te dringen
welk levenslied wil ik nog zingen;
ik ga er nu al van hijgen
is het een opgedrongen keuze
of zomaar een leuze
moet ik het laten gebeuren
of toch nog iets anders inkleuren
het kan ook een luxe zijn
zo te kunnen denken
en dankbaar zi...
Liefde te koop?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Als liefde te koop zou zijn,
zouden rijen mensen staan wachten
tot ze aan de beurt waren.
Niet de liefde achter de rode lampjes,
want die reikt slechts tot de deur en knip.
Maar als liefde werd aangeboden
met de air Miles pas in de aanslag,
zou haat dan uitgebannen zijn?
Over gewone dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Hij sprak, over gewone dingen
die een ieder toch begreep,
hij zeurde niet over kleinigheden
en daar zat 'm net de kneep.
De gewone dingen die hij besprak,
stelde een ieder op gemak
maar hen, die zijn taal niet begrepen,
hebben zich de armen blauw geknepen.
Het is soms beter om te...
Opening nieuwe grutter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Na maanden uitstel kwam het er van de week eindelijk van,
er kwam een nieuwe grutter is ons stadje,
precies degene die we ook al bezochten om de paar weken,
en nu dan in de buurt.
Acties waren aangekondigd in de vorm van; op dag 1 krijgen
alle 250 klanten een bos bloemen.
Dag 2 enz enz...
aalscholver tanka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 een aalscholver schouwt
vanuit de top van de iep
de begane grond
overal meent hij te zien
het recht van de sterkste
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Eindelijk weer even rustig ademhalen
na alle drukte, stress en zorgen, onmacht
en geen zin meer in zoveel wat moet gedaan.
Toch is vreugde niet voorgoed gegaan
want onverwacht schijnt even weer de zon
en trilt de herfst in duizend gouden tinten.
Ik zie hoe jonge kinderen blij dansen in het r...
Soep van Mulisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
976 Was poëzie van Harry
al niet veel soeps
na Frida bij Pauw
staat de naam Mulisch
echt voor de Campbell Soup cans
van Andy Warhol
Het gaat niet om inhoud
maar om kleine witte wurmen
vermicelli bij iemand thuis
die ik niet wens te kennen
Over Camiel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
427 Camiel
Is de schlemiel.
Hoge bomen
Naar beneden gekomen
Eind aan dromen.
Uitgevlogen
Eruit gevlogen.
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 In de tuin vol herfstkleuren hangt
een geur van humus, geen blad trilt.
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild
op wat de muze van hem verlangt.
Poëtische zinnen willen maar niet stromen,
ook al is aan elke voorwaarde voldaan.
Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mi...
Gevleugeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 sinds de najaarszon
het won van de zomerzon
lijkt ze gevleugeld -
haastig en naarstig op zoek
naar een restantje nectar
Echo door het woud
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
582 hoor het bronstgeroep
de imponerende oerbrul
echoënd door het woud
aarzelingen, schuwheid
verdwijnen als de bladeren
op het naakte kreupelhout
geweien treffen elkaar
het leven is sterk
echter met zacht geweld
wordt na een laatste stoot
in het terugtreden
de overwinning verteld
VERJAARDAGEN VAN GESTORVEN GELIEFDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.733 Als je geliefde gestorven is
dood en begraven is
‘Dan is hij niet meer jarig’
Geen jaartje meer ouder
wat valt er nog te vieren?
Zijn eerste verjaardag
na zijn overlijden, heengaan
voedt en voelt vooral het verdriet
het gemis, dat hij er niet meer is
“Maar je bent pas echt doo...
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 een keizerlijke kleur wil ik door de regen spreiden
sterk en baldadig
de vlag van mijn verveling zwaai ik door uw middens
en onthul de zevenentwintigste letter aan hen die niet geloven
want het wonder moet mijn teken zijn
ook dit beken ik
dat mijn armzalige bewakers elke avond bij mij biec...
Jouw eerste leefgeluid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
634 Wil je het hartje horen?
Straalogend vraagt ze het
en klikt op lichtend glas.
Na kraakgeluiden klinkt,
we zijn verrast,
jouw ademtocht als
vreugdedans op het terras.
Ontroerd zien we
je blije moeder strijken
over waar jij
nog niets vermoedend,
onderhuids
de brenger bent
van dit gel...
Aronskelken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
462 Als ik een rouwstoet zie denk ik: ~Ach dood,
je wijlt in plaats van hier aan gene zijde,
blij toevend in een hemelsblauwe weide
en zit haast bij De Lieve Heer op schoot.~
Doch wat me minder lijkt, is wel ~Het Gaan~.
Die fase moet je over kunnen slaan.
Paradise Regained
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 Rijk voel ik me met dit
Herwonnen leven dat zich
Met het pigment van uiteenlopende
Kleuren heeft gemengd tot
De kleurigste verf die bij
Elke gemoedstoestand past,
Alle scheuren vult, en de
Overgebleven plooien in mijn
Gepijnigde ziel gladstrijkt
Twijfels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 Daar zijn ze weer
twijfels
Ze komen als zonneschijn
Laten me in vragen
Maken me onzeker
Waarom?
Ster die straalt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 24-10-1995 * 24-10-2014
Al 19 jaar een ster
een ster die glanst
een ster die warmte geeft
een ster die aan de hemel danst
Altijd ben je daar
waar ik ook ga of sta
jij volgt mij steeds
je gaat mij achterna
In mijn doen en laten
lijk ik steeds meer op jou
dat geeft helemaal ...
Weerstand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Kan toch? Vuil kijken,
het ongenoegen eens flink
vies laten blijken.
Allemaal fronzen!
En laat dat gebrom ook eens
wat luider gonzen!
Dat zal ze leren,
zij die zo asociaal ons
leven regeren!
[gedicht in drie 'hepkoe's': elke hepkoe heeft elf unieke woorden, rijmende eerste en laats...
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte...
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.011 Wanneer het lekker weer is
De natuur in blijden lach
Haalt pa zijn strooien hoed
En moe haar bloesje voor den dag.
De meisjes maken stijve papiljotjes in d'r haar,
De jongens kopen 'n zwembroekje dan is het zaakje klaar.
Om vijf uur 's morgens is het hele stel al in de weer,
Ze stapp...
Koningshuis
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
864 De Vlaamse kunstenaar Dirk Denoyelle
Zet het Oranjehuis typerend neer
Met honderdduizend steentjes en nog meer,
Hij wil de mensen daarmee iets vertellen.
De Vlaming legt, wat wij al wisten, vast:
Ons Koningshuis, één grote poppenkast.
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
...
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Innig geliefd cadeau!
Honderduizend maal zou ik mijn leven willen geven om jou te kunnen verblijden. Mijn hart lijkt niet te scheiden van jou. Mijn hoop is leven met jou. Vertrouw in mijn geloof in ons. Het lijkt alsof ik het niet kan vermijden, ik word onomstotelijk naar je toe geleid. Ons leven h...
Twittermania
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
877 Als vogels in een volière
twitteren wij erop los
voorbij de ruimtelijke barrière
in een vrolijke chaos.