Alle inzendingen

Wie heeft in godsnaam ‘NPO’ bedacht? Een naam die niemand wil vult nu de ether, Maar worden de programma’s daardoor beter? Want dat is wél waarop tout Holland wacht. Nogal Pretentieus en Overbodig, Dan rijst de vraag: ‘Waar hep dat nou voor nodig?’

de grijze lucht huilt boven de velden van Nickerie het wijdse polderlandschap dat zoveel monden voedt met je glimmende rijstplassen en je verraderlijke slangen de wind waait door mijn huis de vochtige warmte te verjagen de golfplaten klepperen als wilde castagnetten het geel aan...

Met het Zalkerveer Kun je heen en weer. Totdat ik het kaartje bekeek Waaruit duidelijk bleek Niet op, wel neer. Van die enkele reis, Heb ik enkel nog dit bewijs.

Een statement noemen ze het, ik noem het barbaars, een straf noemen ze het, ik noem het krankzinnig, een onthoofding voor iedereen zichtbaar op alle media te zien, is de wereld echt zo rot, als dat ene filmpje laat zien? Een statement barbaars en wel, Snappen jullie nog iets van ...

Eerlijk gezegd, ben ik trots op mezelf, kan goochelen als geen ander. Rekenen van negen, tien elf, sedert we van munt veranderden, was het telkens weer schipperen met geld. Fier ben ik op mezelf, om steeds weer elke maand opnieuw, wat eurootjes over te houden, en al gaat het niet van...

De waterweg slaapt in donkerblauwe dromen een oeververbinding wenkt zwierig de veelkleurige baan verbindt twee uitersten van het bestaan: mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen ik sluit de ogen en zet een eerste stap deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie de weg is week ...

waarom teken je geen huis schilder je de bomen rood sla je dagelijks een kruis zoek je spijkers in een sloot waarom praat je met de muur en ga je fietsen in de storm zijn de appels je te zuur praat je enkel voor de vorm waarom zoek je het waarom het antwoord is toch al in zicht het is ...

Hoe vertaal je verdriet het gemis in alle kleuren het regent doorzichtige tranen evenals de mijne de dood heeft huisgehouden het raakt, het raakt diep het zet me met mijn beide benen op de grond het confronteert me met mijn eigen sterfelijkheid met het achterlaten van met het grote onbe...

Ik heb van veel zaken diep berouw de dood komt nu zeker gauw jij bleef mij al die tijd toch trouw jij was de enige die bleef en droeg er zorg voor dat ik nu nog leef maar ook jij weet dat dat alles tevergeefs was de dood staat om de hoek te wachten en niemand kan die verwachting nog verza...

Toen ze zich - enigszins verlegen nog - voor me uitkleedde straalde haar slipje maagdelijk wit. Een rozig veegje kleur verraadde later - toen ze het weer aantrok - dat ze nu maagd was in de voltooid verleden tijd.

Licht en ruimte zijn louter abstracte ideeën, kader van de ware ziel van de leegtes tussen de emoties door in de bemiddeling misschien zijn masker zakken laat en soms zijn verlichte gezicht laat zien. Om de omgeploegde grond van de akkers niet straffeloos te betreden dwalend achter sl...

Ontmoeting Op een morgen ontmoette ik je, een zonsverduistering die aan mijn tafeltje voorbijging een eeuwig ogenblik lang. Vanachter mijn kopje koffie op het terras aan het strand zag ik je naderen en wist je herkende mij. Je negeerde mijn groet je negeerde mijn armzwaai je negeerd...

De mooiste boeken die ik heb gelezen? Dat valt me om de bliksem nog niet mee. Beslist geen negenhonderd moet ik vrezen al zijn het er toch wel iets meer dan twee. Maar laat ik me in dit verband beperken tot een begrensde lijst van de auteurs -al schreven zij niet allen meesterwerken- ...

ik vraag je wie jij bent je kijkt me aan alsof je water ziet branden legt mij uit met woord en handen dat jij een mens bent net als ik na een barre tocht door vele landen dat je hier bent om te leven zonder honger angst of pijn hoopt dat er een plaats zal zijn ogen kijken vol verwach...

Verslagen las ik op mijn telefoon, Dat nummer veertien zou zijn overleden, Maar nee, het bleek dat ze een testje deden, Met in de kop de dood van een icoon. Zo is weer eens bewezen door die app, Dat ieder voordeel ook z’n nadeel hep.

ik ontschuw mezelf, leg me neer schil voor schil strooisellaag voor heuvelschaam ik strijk de plooien glad, knik de wervels van ruggengraat korenmaat en schaduw in het gelid ik dompel in kalmte, aan de lijzijde van luwte, met een streling van tong over bovenlip ik keer de kring van eb...

Stel u bent aan het einde van uw dagen Met medicatie hooguit nog 'n jaar Dan maakt uw zorgverzekering bezwaar Als u hen daar op kosten mee zou jagen Ze willen u nog wel wat leven schenken Maar men moet om de eigen bonus denken.

Stilte in de bergen, ijle lucht. De zee is woest en zilte ogen vol vergane glorie voeden de kilte. Verdwenen alle hartstocht, de jaren gebonden aan onverbiddelijkheid, terwijl menigeen daar onder lijdt. De wolken grijs, grijzer en de mens wijs, maar in wezen toch niets wijzer. Terwijl ee...

Ik heb één zus ze is nu 44 jaar veel jonger dan ik maar we hebben nu veel meer aan elkaar Een zus even groot maar uit een andere tijd onze ouders wezen ons de weg zonder en met strijd Een band voor het leven dat heb je met "zus aan zus" beiden een eigen karakter daar verander je n...

zij heeft wat vrienden aangeschaft, een doos vol met port een warme slaapmuts met vijftig tinten vrij donker grijs en een zalige uit de kluiten gewassen wilde bras zo eentje voor op het nachtkastje!

o beige kauw ik zie je alle dagen zwijgen wil het doodsgebed maar niet opwellen? #IS #tanka

Na een slopende schooldag lig ik languit op bed. Om alles te vergeten heb ik de TV aangezet. Ik zap er heftig op los, maar het zit niet erg mee, want wat ik meestal echt leuk vind vind ik nu heel cliché. Dan verschijnt op mijn beeldscherm een vrolijk klein kind. Het doet een spel met ...

Als ouder heb je 't niet voor het zeggen Waar en met wie je kind aan komt Evenmin valt het uit te leggen Of het vierkant is, of rond? De keus van je volwassen kind Is soms niet de keus van jou Of het gaat om man of vrouw Een kind, neemt het niet zo nauw Een band valt meestal wel te kweke...

Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver, ver weg van mijn duinen, van mijn zachtste stranden, de boulevard, de schuren, de Hollandse bollen die broeien, die zich verbergen voor mij neem me mee, naar je kruidige bergen, droge havervelden, naar jouw gezichten vol groeven, je klare water, ...

Bijna wezenloos omdat hij verkoos, te sterven, kijkt zij voor zich uit, niet te bevatten, dat hij, die nooit sprak over de dood, nu stil met gevouwen handen daar, in die houten kist ligt. Bijna harteloos, omdat hij vergat, dat er meer mensen mee geraakt werden, dan hij ooit kon overz...

Zo heel gewoon, een vriend van mijn eigen zoon, vraagt, wanneer ging U het laatst uit eten? Bijzonder is het antwoord evenmin, want iedereen mag best weten, dat dit amper meer voorkomt. Dan zegt die knul, vanuit het niets, ga op mijn kosten maar fijn uit eten, lief bedoeld, maa...

lange donkere lijnen in de aarde en richels, diep en hoog. scheuren zijn aanwezig. ook bij de mens in zijn brein en hart. Spleten en scheuren. tien kilometers breed, inwendige blaar woekert pijn, een zweer moet openbarsten. tien kilometers oorlog voeren. langs de breuklijn binn...

Al eeuwen jagen wolkenluchten Voorbij wijd open mensenogen Staan veelbelovend regenbogen Boven te vaak geslaakte zuchten Laat oorlog vele volkeren vluchten Kust schaduw zacht het onvermogen Verschijnt de zon te opgetogen Gaan er hardnekkige geruchten Dat ooit de aarde nieuw zal zijn En ...

Tussen de glimmende wagens in de drukke showroom stelde de klusjesman onverstoorbaar secuur zijn ladder op en klom soepel naar het helle neonlicht omhoog. Hij kreeg geen aandacht tot hij van de ladder stapte en zich in het helle neonlicht verhing. Toen had hij alle a...

straks zal ik aan de rand van de zee voelen aan alles waar ik geen hand op kan leggen met de jaren dansen, met een meeuw als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan ik zal als wind leven het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed lichter dan een cirkel mijn armen rond...